Kolejny raz przychodzi nam podziwiać dźwięki nadbiegające ze skandynawii, najwyraźniej tamtejsze nastroje sprzyjają tworzeniu przepięknych, ciepłych albumów. Kolejny dowód na to daje Deaf Center, czyli Erik Skodvin i Otto Totland. Panowie pochodzą z Norwegii, jednego z najbardziej fascynujących muzycznie krajów. Ich muzyka doskonale podkreśla brzmienie tych właśnie rejonów, a „Pale Ravine”, inspirowana starymi filmami niemymi, już teraz można uznać za jedną z najlepszych płyt w katalogu arcyciekawej wytwórni Type.
Na stronie wytwórni, w opisie tego albumu pada określenie „Lynchian”. Że też nie wpadłem na to wcześniej – wszak tym jednym słowem moglibyśmy opisać brzmienie tylu albumów…”Pale Ravine” bardzo mocno nawiązuje do intryg znanych z filmów Davida Lyncha, muzyka zawarta na tym krążku jest „odpowiednio” tajemnicza, przestrzenne, ambientowe smugi idealnie korespondują z delikatnością przytłumionego pianina, wszystko przerywane jest dobrze dobraną dawką sampli oraz smyczków…Inspiracji jest tu więcej, Skodvin i Totland przyznają, że fascynuje ich teatr, którego nastrój również na „Pale Ravine” jesteśmy w stanie zidentyfikować. Ta płyta niesiona jest ładunkiem wielkich artystycznych ambicji, duet Deaf Center proponuje nam materiał dopracowany, dojrzały i przemyślany – prócz znakomitej produkcji otrzymujemy po prostu świetną muzyczną historię, która – choć nie daje się do końca poznać i zrozumieć – fascynuje nastrojem i tajemnicą [posłuchajcie choćby "The clearing", nietrudno dać się oczarować].
„Pale Ravine” przypomina nieco „Man with a Movie Camera” w wykonaniu Biosphere – podobne inspiracje, to samo pochodzenie, w rezultacie podobny efekt. Deaf Center nadają jednak swej muzyce jakiegoś cieplejszego klimatu, bardziej gęstego, mocniej działającego na wyobraźnię. To jak ścieżka dźwiękowa do pewnego nowego filmowego gatunku, łączącego elementy horroru, metafizyki, momentami pełnej przekory baśni.
2005
Autor
