Twile – Traum-a

Po Pan Sonic, Vladislavie Delayu, Brothomstates i Jimim Tenorze, Finlandia doczekała się kolejnego wytrawnego elektronika. Twile to jednoosobowy projekt Jarmo Huhty, magistra etnomuzykologii (!) i autora ilustracji do wystaw sztuki oraz przedstawień teatralnych. „Traum-a” to jego debiut w barwach netlabelu Thinner/Autoplate.
Zawarta w tytule niejednoznaczność trafnie oddaje atmosferę muzyki, oscylującej wokół odrealnionego świata snów („traum” to niemieckie określenie marzenia sennego) i ukrytych w nieświadomości urazach. Tak jak we śnie, wszystko jest tu mgliste i eteryczne. Tak jak w napadzie irracjonalnego lęku, zagrożenie pozostaje w cieniu: nigdy nie ujawnia się w całej okazałości, lecz swą bezszelestną obecnością nieustannie potęguje napięcie. Bardziej sugestywny dreszczowiec niż dosłowny koszmar. Oniryczny świat Twile’a wypełniają „podwodne” partie instrumentów akustycznych, odmierzane miękkim techdubowym pulsem i głębokimi liniami basu. Dyskretne kliki, trzaski i bulgoty nakładają się na dźwięki fortepianu, skrzypiec i marimby. Finowi zdarza się również wsamplować niewyraźny głos („Grimalkin”) lub wokalizę tak ulotną, że niemal nieuchwytną („Sedna” z gościnnym udziałem Miliji). „Traum-a” to swego rodzaju pomost rzucony pomiędzy klasycznym mikrominimalem Murcofa i wytwórnią ~scape. Pomost przestrzenny, intrygujący i niesłychanie intymny – sam artysta sugeruje, że najlepiej obcuje się z tą muzyką w samotności. Od siebie dodam, że odbiór jest najlepszy pomiędzy trzecią a czwartą czterdzieści pięć rano.
Słychać tajemnicę w tych oszczędnych, choć wyrazistych kompozycjach, słychać niepokój i zadumę. Przede wszystkim jednak słychać imponującą wrażliwość, mistrzowską dbałość o nastrój i panowanie nad niełatwym, bo narażonym na monotonię, materiałem. Wszystko to składa się na jedną z najciekawszych propozycji tego roku, którą mocno rekomendujemy.
P.S. Album można pobrać bezpłatnie z tej strony

2007