HVL – Rhythmic Sonatas
Paweł Gzyl:

Jak to się robi w Gruzji.

Marek Kamiński – Not Here
Łukasz Komła:

Patrzeć w gwiazdy leżąc wśród nich.

These New Puritans – Inside The Rose
Maciej Kaczmarski:

Na wzburzonym morzu.

Christian Löffler – Graal (Prologue)
Paweł Gzyl:

Popowo i trance’owo.

Ifriqiyya Electrique – Laylet el Booree
Łukasz Komła:

Jeszcze więcej krwi, potu i transu!

Tommy Four Seven – Veer
Paweł Gzyl:

Brytyjski mocarz powraca wreszcie z nowym albumem.

Stefan Goldmann – Tacit Script
Paweł Gzyl:

Konceptualna awangarda wywiedziona z techno i house’u.

DJ Spider – Democide
Paweł Gzyl:

Ucieczka z Nowego Jorku.

Sonmi451 – Nachtmuziek
Ania Pietrzak:

„Nie przeszkadzać”.

Janus Rasmussen – Vin
Mateusz Piżyński:

Deep house’owy kalendarz połówki Kiasmosa.

Various Artists – Velvet Desert Music Vol. 1
Paweł Gzyl:

Nowy cykl kompilacji kolońskiej tłoczni.

Psyk – A Moment Before
Paweł Gzyl:

Hiszpański producent wraca do swoich korzeni.

Mary Lattimore & Mac McCaughan – New Rain Duets
Jarek Szczęsny:

Cztery utwory, dwoje wykonawców i jedna sesja na żywo.

Chúpame El Dedo – No Te Metas Con Satan
Łukasz Komła:

Psychodeliczna cumbia staje do walki z Szatanem!



Xiu Xiu – Women as Lovers


Dobrze jest znaleźć czas aby posłuchać Xiu Xiu. Dobrze jest ich poznać i… odstawić na półkę. Niewątpliwie można się zachwycić ich nierównym stylem i dysharmonią przyprawiającą o nerwicę. Jednak na dłuższą metę wróci się do utartych tematów i ulubionych artystów. Xiu Xiu jako eksperyment pozwala otrzeć się o pewną skrajność, zarówno brzmieniem jak i treścią daleko przekraczając znane kanony, aktualne trendy a nawet dobry smak.

Pochodzą z San Jose w Kalifornii i od 2000 roku wydali dziewięć albumów. Mocno trzymają się elektronicznej psychodelii, podszytej eksperymentalnym post-punkowym i indie rockowym graniem, co w zasadzie niewiele mówi, ale tak właśnie kończą się próby klasyfikowania ich stylu, kto nie wierzy niech posłucha. Co kawałek dostajemy utwór w innym brzmieniu, nie zmienia się tylko niespodziewany łomot, wyliczony z premedytacją i drażniący słuchacza gdy tylko zrobi się spokojniej. Jamie Stewart, lider zespołu i twórca jego obłędnego imageu, przyznaje, że te nieoczekiwane zmiany nastroju wynikają z jego własnych doświadczeń, a słuchacz zaczyna zastanawiać się nad pokiereszowana duszą artysty z San Jose.

Z albumem „Women as Lovers” dostajemy kolejną porcję ekstrawagancji silnie skoncentrowanej na seksualności, jeden cover i sporo kontrastowego brzmienia. Mocna perkusja i chaotyczne trzaski kontra melodyjne, miękkie śpiewy w „You Are Pregnat, You Are Dead”. Klimatyczny, gęsty „Black Keyboard”, który doczekał się nawet obecności w polskim radiu. Xiu Xiu trzyma formę, i chociaż album nie jest nadzwyczaj odkrywczy i postępowy względem poprzednich, warto się z nim zmierzyć.

Muzyka eksperymentalna w typie Xiu Xiu robi wrażenie głównie dzięki odmienności. Nieprzeciętne połączenia pięknych ballad z obrzydliwymi tekstami, surrealistyczne wariacje dźwiękowe początkowo szokują, lecz w końcu tracą atrakcyjność i stają się pustymi formami. Nisza, którą spreparował zespół, może wypełnić się szybko. Ciekawe, czy będą dalej pędzić wybraną drogą, popadając w przykry stan gonienia własnego ogona, czy ruszą z całkiem nowym materiałem. Kolejny album „Dear God, I Hate Myself”, planowany na 2010 rok, da na to odpowiedź.
Kill Rock Stars 2008

 

Dołącz do ponad 10 000 fanów na Facebooku:

Komentarze

Comments are closed.