Foghorn – Thanatos
Jarek Szczęsny:

Album wysokooktanowy.

Subjected – Pictures From The Aftermath
Paweł Gzyl:

Ambientowa afirmacja życia i miłości.

Billy Woods And Kenny Segal – Hiding Places
Jarek Szczęsny:

Ciężki i ponury.

Ellen Arkbro – Chords
Paweł Gzyl:

Filozofia czystego akordu.

BNNT is Patrick Higgins – Multiversion #1
Jarek Szczęsny:

Część pierwsza.

Opla – Obertasy
Jarek Szczęsny:

Modernizacja polskiej wsi.

Zguba – Potwarz
Jarek Szczęsny:

Zagadkowa umysłowość.

Erith – Speed of Light
Przemysław Solski:

Niebanalny styl, kosmiczna muzyka, swoboda na scenie, tak w kilku słowach można określić nowe zjawisko na polskim rynku.

Øyvind Torvund – The Exotica Album
Łukasz Komła:

W egzotycznym zwierciadle.

Sciahri – Double-Edged
Paweł Gzyl:

Plemienny minimal.

Various Artists – ePM Selected Vol. 7
Paweł Gzyl:

Dziesięć house’owych sztosów.

Dren – Time And Form
Paweł Gzyl:

Black metal przekuty na nowoczesną elektronikę.

Dots (Uwe Schmidt) – Dots
Ania Pietrzak:

Śladami czarów w kosmicznej otchłani.

S S S S – Walls, Corridors, Baffles
Paweł Gzyl:

Power ambient z Lucerny.



SBTRKT – SBTRKT

Nie słucham już dubstepu, bo zrobił się ostatnio bardzo modny. Tę wyłowioną z Internetu frazę warto zestawić z najnowszą produkcją Kenijczyka Aarona Jerome. Jego album unosi się na fali mruczących basów oraz szatkujących melodię arpeggiatorów, jaka zalewa ostatnio dyskotekowe parkiety. Szybko i przebojowo, lecz ze stępionymi komercją pazurami ‘SBTRKT’ jest kolejnym albumem dzielącym pokolenie Katy B od dubstepowych purystów obserwujących z niezadowoleniem spontaniczną mutację tegoż gatunku.

Ważnym atutem płyty jest udział Sampha, dwudziestojednoletniego wokalisty mającego na swoim koncie autorską EPkę Sundaza, który tchnął swym głosem ducha w kompozycje SBTRKT, nadając im tęsknego, słodko-smutnego klimatu. Prócz niego usłyszymy także Yukimi Nagano, Roses Gabor oraz Jassie Ware, uwydatniające taneczny charakter nagrań i właściwie ratujące Jerome’a przed pogrążeniem się w odmętach przaśnych melodyjek wygrywanych na syntezatorach. Szkoda tylko, że inspiracje Czarnym Lądem kończą się dla SBTRKT/Aarona Jerome już na okładce – zapożyczenie skal muzycznych oraz etnicznego instrumentarium mogłoby wnieść wiele świeżości kierując tę produkcję w stronę tanecznego albumu roku.

Album ma jeszcze jedną, ważną zaletę. Stanowi ważny kontrapunkt dla zadumanych, uduchowionych produkcji Jamiego Woona oraz Jamesa Blake’a. Dubstep w przeciągu ostatnich paru lat zaczął szybko ewoluować, a jak najczęstsza polaryzacja gatunku może tylko pozytywnie wpłynąć na prezentowaną przezeń różnorodność.

SBTRKT oferuje paletę ciepłych, wakacyjnych melodii, jakie składają się na lekkostrawny produkt z terminem przydatności obliczonym na lato. W sam raz na wakacyjną playlistę do samochodu i na domówkę.

Young Turks | 28.06.2011

3/5

 

Dołącz do ponad 10 000 fanów na Facebooku:

Komentarze

komentarze 3

  1. Video#4 gets my vote for Best 0verall and Creative.Smooth music that does not override voice, real person for more personal and professional touch with voice not rushed. Transitions were smooth and pretty cool work with the hand transition. This also explained exactly what they offer and where to find the info. You’re given the option of partnering and not a forced buy. You know basically what you’re going to get before even seeing the site. Another note: using words like Guru turns me away from sites. To many times as we all know, were taken for a ride which leads to nothing new or requires additional funds to expand the package you’re getting for it to work. Yeah its marketing, but I believe in really helping someone and not leaving one overwhelmed. Gmail, hotmail, yahoo addresses are not professional to me, if your marketing then have a professional email address. My two cents worth.

  2. ataxiaa

    Sampha to największa pomyłka tego krążka. kariera sbtrkta to niestety równia pochyła. kiedyś to robił kawałki…

  3. Proxima Centauri

    Wszędzie porównania do tego Jamiego Woona, a przecież świat to też inna muzyka poza nim ;).