Coil – The Gay Man’s Guide To Safer Sex +2 OST
Ania Pietrzak:

Absolutne kuriozum!

Siavash Amini – Serus
Jarek Szczęsny:

Pływanie w stanie półsnu.

Foghorn – Thanatos
Jarek Szczęsny:

Album wysokooktanowy.

Subjected – Pictures From The Aftermath
Paweł Gzyl:

Ambientowa afirmacja życia i miłości.

Billy Woods And Kenny Segal – Hiding Places
Jarek Szczęsny:

Ciężki i ponury.

Ellen Arkbro – Chords
Paweł Gzyl:

Filozofia czystego akordu.

BNNT is Patrick Higgins – Multiversion #1
Jarek Szczęsny:

Część pierwsza.

Opla – Obertasy
Jarek Szczęsny:

Modernizacja polskiej wsi.

Zguba – Potwarz
Jarek Szczęsny:

Zagadkowa umysłowość.

Erith – Speed of Light
Przemysław Solski:

Niebanalny styl, kosmiczna muzyka, swoboda na scenie, tak w kilku słowach można określić nowe zjawisko na polskim rynku.

Øyvind Torvund – The Exotica Album
Łukasz Komła:

W egzotycznym zwierciadle.

Sciahri – Double-Edged
Paweł Gzyl:

Plemienny minimal.

Various Artists – ePM Selected Vol. 7
Paweł Gzyl:

Dziesięć house’owych sztosów.

Dren – Time And Form
Paweł Gzyl:

Black metal przekuty na nowoczesną elektronikę.



Sawf – Flaws

Działająca od siedmiu lat londyńska wytwórnia Perc Trax, której założycielem i szefem jest Ali Wells, znany wszystkim wielbicielom techno jako Perc, pomogła zaistnieć wielu młodym i twórczym producentom. W 2009 roku zadebiutował w jej barwach dwunastocalówką „Vavasofa” pochodzący z Grecji artysta ukrywający się pod szyldem Sawf. Do dziś zrealizował on osiem krótkich zestawów nagrań opublikowanych w większości przez Perc Trax. W tym roku dyskografię Sawfa uzupełnił jego debiutancki album – „Flaws”.

Muzyka greckiego producenta wyrasta z trzech tradycji – ciężkiego techno, mrocznego industrialu i siarczystego breakbeatu. Połączenie najważniejszych elementów składowych tych gatunków owocuje potężnym brzmieniem, które z powodzeniem można porównać do tegorocznych dokonań takich twórców, jak Lucy czy Tommy Four Seven.

Już otwierające płytę „Inthro” pokazuje, że rytmika zebranych na krążku nagrań daleka będzie od klubowej oczywistości. Miażdżące uderzenia o przesterowanym brzmieniu rozpędzają się powoli – aby z czasem zamienić się w mocarny puls o połamanym metrum. Podobne podkład rytmiczny znajdujemy w „Okladonie” – tektoniczny breakbeat oplatają tutaj gęste fale przemysłowego szumu, przywołując wspomnienie radykalnych preparacji Techno Animal sprzed ponad dekady.

„Slim” i „Peplo” to już właściwie morderczy dubstep. Dudniące bity podbite ciężkimi pochodami basu stanowią tu podstawę do syntezy świdrujących pasaży niepokojących syntezatorów z chmurnymi strumieniami wolno płynących dronów. Jeśli za produkcję dubstepu wzięliby się artyści z Sähkö – na pewno brzmiałby on właśnie w ten sposób.

[embeded: src=”http://www.junostatic.com/ultraplayer/07/MicroPlayer.swf” width=”400″ height=”130″ FlashVars=”branding=records&playlist_url=http://www.juno.co.uk/playlists/builder/420049-01.xspf&start_playing=0&change_player_url=&volume=80&insert_type=insert&play_now=false&isRe lease=false&product_key=420049-01″ allowscriptaccess=”always”]

Nie brak tu jednak miarowych rytmów techno. Oto już drugi na płycie „Ninio” rezonuje tektonicznym bitem w stylu Berghain, a umieszczona nieco dalej „Sfika” – podrasowanym na dyskotekową modłę twardym pulsem w stylu wczesnych dokonań Jeffa Millsa. W „Unrythm” pojawiają się natomiast metaliczne bębny – niczym w inspirowanych dokonaniami Test Departement nowych produkcjach Perca.

Nie sposób zresztą nie usłyszeć silnych wpływów klasycznego industrialu w tych kompozycjach. Grecki producent sięga bowiem po żrące wyziewy preparowanego szumu („Intherlude”) i fabryczne efekty o perkusyjnym charakterze („Peplo”), ale również po opatentowane przez Cabaret Voltaire niepokojące loopy uplecione z sampli ludzkiego głosu (obsesyjnie powtarzane słowa „control” i „sickness” w „Zelo”), tworzące atmosferę wszechogarniającej paranoi. Mało tego – w „Intherlude” i „Pelekiss” pojawiają się nawet dalekie echa EBM – palące smagnięcia lodowatymi klawiszami i zapożyczone od Nitzer Ebb (a może raczej D.A.F.) odgłosy ludzkiego wysiłku.

Wszystko to układa się w monolityczną całość, porażającą swym minimalistycznym pięknem – surową i brutalną, ale idealnie wpasowującą się w zapoczątkowaną w berlińskim Berghain erę odrodzenia undergroundowego techno.

Perc Trax 2011

www.perctrax.com

www.myspace.com/perctrax

www.myspace.com/sofosofosofos

 

Dołącz do ponad 10 000 fanów na Facebooku:

Komentarze

komentarzy 7

  1. Rogal

    i Henning Baer „Fierce Hundred” ep !!!

  2. Rogal

    Mocna płyta!
    Surgeon, Orphx, zasugeruję Claudio PRC (ostatnio z Terence Fixmer) i generalnie Prologue Rec.

    • Paweł Gzyl

      Surgeona nowego oczywiście znam, bo kupiłem. Rzeczywiście mocny album – ale nieco inny od jego poprzednich. Bardziej w stylu Sandwell District – a z katalogu tej wytwórni właściwie wszystko jest godne polecenia. 🙂

  3. sobek

    Moja uwaga została już nie raz zwrócona na zacne płyty dzięki twoim tekstom za co ja dziękuje. A projekt Orphx z pewnością godny uwagi!

    • Paweł Gzyl

      Właśnie słucham „Radiotherapy” – znakomite! Jeszcze raz dziękuje za jakże cenny namiar.

  4. sobek

    zastanawiałem się kiedy pojawi się recka albumu Sawf’a:)
    a bedzie kilka słow o nowym Surgeon i Orphx?

    • Paweł Gzyl

      Mam „żelazną” zasadę, że piszę tylko o płytach, których egzemplarze promocyjne otrzymuję od wytwórni. Akurat w przypadku Surgeona tak się nie stało. Natomiast jeśli chodzi o chodzi o Orphxa to przyznam szczerze, że nie znałem wcześniej – szybkie sprawdzenie w Discogs sprawiło, że bardzo zaciekawił mnie ten projekt. Dzięki za zwrócenie uwagi. 🙂