Rod Modell – Captagon
Paweł Gzyl:

Mistrz dubowych brzmień prezentuje własną wizję techno.

Vanishing Twin – The Age of Immunology
Jarek Szczęsny:

Eskapizm potrzebny od zaraz.

Sstrom – Drenched 1 – 12
Paweł Gzyl:

Surowe techno z uszkodzonego komputera.

Mirt – Greed
Jarek Szczęsny:

Wątłe struktury.

Various Artists – 10 Years of Monkeytown
Paweł Gzyl:

Spojrzenie wstecz.

EABS – Slavic Spirits
Jarek Szczęsny:

Jazz w bardo.

Bartosz Kruczyński – Baltic Beat II
Jarek Szczęsny:

Nie chciałbym przesłodzić.

Resina – Traces (Remixes)
Mateusz Piżyński:

Najnowsze wydawnictwo naszej rodzimej, bardzo utalentowanej, artystki, Karoliny Rec (aka Resina) to zestaw 5 utworów, gdzie cztery to genialne reinterpretacje, za którymi stoją Abul Mogard, Lotic, Ben Frost i William Criag.

Różni artyści – Portrety
Jarek Szczęsny:

Sami perkusiści.

Tracey – Biostar
Paweł Gzyl:

Pastelowe electro wyjęte z klubowego kontekstu.

Laurence Pike – Holy Spring
Jarek Szczęsny:

Łyżeczką, a nie chochlą.

Altstadt Echo – This Work Contains Lead
Paweł Gzyl:

Rozdarcie między światem ducha i materii.

Luis Vicente & Vasco Trilla – A Brighter Side of Darkness
Łukasz Komła:

Rogate flow sięgające głębin.

Matias Aguyao – Support Alien Invasion
Paweł Gzyl:

Najbardziej wymagający album chilijskiego producenta.



Till Von Sein – # LTD

Ten niemiecki producent przeszedł podobną drogę do tworzenia własnej muzyki, jak wielu innych z jego pokolenia. Zafascynowany uliczną kulturą, początkowo zasłuchiwał się w hip-hopie, przez kilka lat prowadził nawet modny sklep z długimi bluzami i opuszczonymi w kroku spodniami. Z czasem odkrył jednak klubową muzykę – najpierw koncentrował się wyłącznie na didżejowaniu, aby pięć lat temu rozpocząć tworzenia autorskich produkcji. Publikowały je głównie dwie wytwórnie – niemiecki Trenton i szwajcarski Morris/Audio. Z czasem Till Von Sein nawiązał współpracę z Suol – coraz popularniejszą tłoczną działającą na berlińskiej scenie elektronicznej – i efektem tego okazuje się być jego debiutancki album „# LTD”.

Już pierwsze dźwięki wskazują, że młody producent szuka inspiracji za Oceanem – soczyste tony jazzowych organów („Tilly`s 61 Rhodes Jam”) prowadzą prosto do bujającego downtempo o połamanej rytmice i ciepłym tchnieniu funkowych dęciaków („LTD”). To przyjemne wprowadzenie przechodzi płynnie w organiczny deep house, rozpięty między pastelowymi dźwiękami Hammonda a wibrującą partią gitary w tle („Sumthin Good”).  W ten sposób rozpoczyna się właściwy segment płyty.

[embeded: src=”http://www.junostatic.com/ultraplayer/07/MicroPlayer.swf” width=”400″ height=”130″ FlashVars=”branding=records&playlist_url=http://www.juno.co.uk/playlists/builder/1846981-02.xspf&start_playing=0&change_player_url=&volume=80&insert_type=insert&play_now=false&isRe lease=false&product_key=1846981-02″ allowscriptaccess=”always”]

Kolejne nagrania przynoszą bowiem wędrówkę po różnych odmianach muzyki rodem z Detroit i Chicago. W „Out Of Love” Von Sein osadza jazzowe vibrattio saksofonu na tribalowym podkładzie rytmicznym, „Monday” rozbrzmiewa smolistym pulsem głębokiego house`u rodem z klasyków Theo Parrisha, a „Biloxi Jam” przynosi pomysłowe wykorzystanie bluesowej harmonijki do nadania oryginalnej melodyki tanecznemu killerowi. Niemiecki producent potrafi również przyspieszyć – „61” emanuje surową energią, łagodzoną falami kojących syntezatorów.

Dotychczasowe dwunastocalówki Von Seina były efektem jego kilku ciekawych kolaboracji. Nie inaczej jest i na albumie. W wyniku współpracy niemieckiego producenta z Tigerskinem, Lazarusem i Meggy powstał najciekawszy utwór zestawu – „Non Existent Love”. To sugestywny house o chicagowskim brzmieniu, który z jednej strony atakuje świdrującym loopem acidowym, a z drugiej – uwodzi soulową wokalizą o zmysłowym charakterze. Sporym zaskoczeniem jest efekt kooperacji Von Seina z naszym duetem Catz N`Dogz – bo „Neptune” to masywny hip-hop wpisujący subtelną partię piano w ambientowe tło.

Trochę nie pasuje do tej spójnej całości utwór zrealizowany z Paulem Kalbrennerem – tech-house`owy „Blueprint”. Choć sam w sobie jest całkiem udany, to ma zdecydowanie europejski charakter, co gryzie się z wyraźnie amerykańską resztą.

„# LTD” to solidny debiut, który może się podobać. Co oznacza, że Suol zalicza kolejną udaną pozycję w swym katalogu.

Suol 2011

www.suol.hk

www.myspace.com/tillvonsein

 

Dołącz do ponad 10 000 fanów na Facebooku:

Komentarze

Comments are closed.