Latem 1956 roku trójka dzieci z ojcem i ciotką wybrała się na rodzinną wycieczkę z Battersea do Greenwich, zwiedzając Londyn na piechotę, z autobusu i łodzi. To wydarzenie zostało zarejestrowane na amatorskiej kamerze i z biegiem lat stało się cennym dokumentem nieistniejącego już świata na celuloidowej taśmie.
Pięćdziesiąt cztery lata później Alex Paterson odkrył w rodzinnych archiwach stary film – i wpadł na pomysł, aby wspólnie ze swym dobrym przyjacielem, plastykiem i jednocześnie właścicielem wytwórni Malicious Damage, Mike`iem Colesem, zrealizować na jego podstawie dokument ilustrujący upływ czasu i nieuchronne zmiany krajobrazu Londynu. Tak powstał siedemnastominutowy obraz zatytułowany „Battersea Bunches”, który został zaprezentowany w Red Gate Gallery w Brixton w grudniu zeszłego roku. Nie zabrakło oczywiście soundtracku – zrealizował go Paterson z Thomasem Fehlmannem pod szyldem The Orb.
Teraz otrzymujemy wykonaną dwanaście miesięcy temu na żywo kompozycję w wersji studyjnej. Zestaw uzupełnia kolekcja remiksów – tworząc godzinną porcję nowej muzyki od duetu cenionych producentów.
„Battersea Bunches Original Soundtrack” to dźwiękowa podróż w czasie i przestrzeni. Zaczyna się od staroświeckich tonów płynących z trzeszczącego gramofonu – wiodą one do głębokich pasaży onirycznych klawiszy zanurzonych w zaszumionym tle. Odgłosy londyńskich ulic stanowią tu naturalny kontekst dla tęsknej partii nostalgicznego fortepianu. Dopiero w finale pojawia się rytmiczna pulsacja – to jamajskie bębny wsparte zawodzącymi pasażami dalekich dęciaków. Poszczególne dźwięki nakładają się na siebie, z dalekiej przeszłości powracają jakieś urwane fragmenty rozmów, wszystko prześwietlone jest jasnym światłem dawnego lata. Tak działa ludzka pamięć.
Siedem remiksów ma zdecydowanie mniej ambientowy charakter. Alex Paterson i Dom Beken jako High Frequency Bandwidth proponują w „To Battersea With Bunches” smolisty hip-hop uzupełniony orkiestrowymi smyczkami. Włoski producent Gaudi stawia na bardziej dubowe brzmienia – wpisując melancholijne piano w gąszcz studyjnych efektów w „Meandering Through The Emerald Turf”. Nowocześniejsze rytmy znajdujemy w dwóch kolejnych dekonstrukcjach. „Brixton Hundreds” to falujący dubstep w wykonaniu Davida Harrowa (który jako Oicho tworzy właśnie dzisiaj takie dźwięki), a „Latchmere Allotments” – energetyczny grime z wokalną wstawką autorstwa Mayi Jane Coles, występującej tutaj jako Nocturnal Sunshine.
„Red House, Brown Dog” przywołuje wspomnienie połamanej rytmiki spod znaku zbasowanego 2stepu – a zawdzięczamy je producentowi ukrywającemu się pod pseudonimem Being. Hipnotyczne techno o dubowym szycie odwołujące się wyraźnie do twórczości nieodżałowanego Bandulu znajdujemy natomiast w „Beyond The Legend Of Battersea Aspargus Triangle” brytyjskiego duetu Autolump. Z bohaterami wycieczki do Londynu sprzed ponad pół wieku żegnamy się w „Batter C Bunny`s Munching Orbular Marrow Mixie”. To sam Thomas Fehlmann serwuje połamany house o funkowym pulsie, sięgając po skompresowane brzmienia znane z ostatnich produkcji Actressa czy Andy`ego Stotta.
Warto wspomnieć o szacie graficznej „C Batter C” – wydawnictwo ma charakter starego albumu z rodzinnym zdjęciami. I tak jest w rzeczywistości – płytę z muzyką i krążek z filmem (oraz jego wizualnymi remiksami w wykonaniu Mike`a Colesa) uzupełniają fotografie wydrukowane na kredowym papierze. Dla kolekcjonerów wydawnictw The Orb – to prawdziwa gratka.
Malicious Damage 2011
BeerT
4 grudnia 2011
Bo była kobietą?
Kid Loco
3 grudnia 2011
Tylko czemu Kopernik na okladce?