Polynation – Igneous
Mateusz Piżyński:

Debiutanci z Holandii.

ASUNA & Jan Jelinek – Signals Bulletin
Jarek Szczęsny:

Jest przyjemnie.

Synkro – Images
Paweł Gzyl:

Breakbeatowy ambient w pełnej glorii.

Holly Herndon – PROTO
Jarek Szczęsny:

Genetyczna DJ`ka.

Jonas Kopp – Non Virtual Reality
Paweł Gzyl:

Industrial i drony w służbie ambientu.

Ikarus – Mosaismic
Łukasz Komła:

Wielopoziomowa ekspresja.   

Qasim Naqvi – Teenages
Jarek Szczęsny:

Subtelny, oszczędny i dziwny.

Varg – Sky City Part 1 & 2
Paweł Gzyl:

Powrót syna marnotrawnego.

Samuel Kerridge & Taylor Burch – The Other
Paweł Gzyl:

Nowe oblicze muzyki brytyjskiego producenta.

Vsitor – Keep On Running
Łukasz Komła:

Rozdrapywanie aksamitu.

Paula Temple – Edge Of Everything
Paweł Gzyl:

Techno-huragan.

Little Simz – GREY Area
Jarek Szczęsny:

Istotnie, miażdży.

Watergate 26 – Mixed By WhoMadeWho
Paweł Gzyl:

Powoli i bez pośpiechu.

Michał Turowski – Wormwood And Flame
Jarek Szczęsny:

Witajcie w Prypeci.



Patrisia już nie śpiewa z Őszibarackiem

Őszibarack rozstał się ze swoją wokalistką – Patrisią – po ośmiu latach wspólnej działalności.

Grupa napisała w oficjalnym oświadczeniu: „Jako zespół kontynuujemy działalność muzyczną i koncertową. Jesteśmy po pierwszych bardzo dobrych koncertach w Opolu w Narodowym Centrum Polskiej Piosenki oraz Gdańskim – Żaku. O wokalne wsparcie na koncertach poprosiliśmy Katarzynę Piszek – wokalistkę, kompozytorkę, aranżerkę, współpracująca z takimi artystami jak m.in. Novika, Monika Brodka, Karolina Kozak.  Przed nami kolejne koncerty promujšce płytę 40 Surfers Waiting For The Wave – we Wrocławiu (8.02.), Krakowie (13.02), Poznaniu (17.02) i Warszawie (19.03)”.

Ostatnie wspólne dzieło Patrisii i Őszibaracka to bardzo udany album „40 Surfers Waiting For The Wave”.

 

Dołącz do ponad 10 000 fanów na Facebooku:

Komentarze

komentarze 2

  1. lucyskywaker

    a moim zdaniem był głównym mankamentem. tych jej stękań i pojękiwań momentami nie szło słuchać. mogą się niektórzy oburzać, że to właśnie była „alternatywna sztuka”, ale w tym momencie na myśl przychodzi mi jedynie reklama pewnej czeskiej marki samochodów.
    może teraz uda im się przebić do świadomości szerszej publiki.

  2. dadaista

    Głos Patrisii był — w moim mniemaniu — najlepszą rzeczą w Öszibaracku. Oczywiście nie jedyną dobrą, ale zdecydowanie najlepszą.