Założony na początku minionej dekady sub-label wytwórni Delsin o nazwie Ann Aimee miał za zadanie promować nowe talenty na scenie techno. I rzeczywiście – przez ten czas naklejka firmy została przybita na winylowych krążkach kilkunastu producentów, z których takie nazwiska, jak Alex Cortex, Brendan Moeller czy Delta Funktionen, stanowią dziś forpocztę klubowej elektroniki.
W minionym roku Ann Aimee opublikowała serię czterech płyt, zawierających zestaw premierowych nagrań kolejnych artystów zaproszonych do współpracy przez szefostwo tłoczni. Teraz trafiają one na kompaktowy album, zmiksowane w jedną całość przez kryjącego się pod wspomnianym szyldem Delta Funktionen holenderskiego didżeja i producenta – Nielsa Luinenburga.
Zestaw, który znalazł się na „Inertia/Resisting Routine” składa się z szesnastu nagrań. Zaczyna się nietypowo – bo od podłamanego na breakbeatową modłę „Rainy Days” Saschy Rydella znanego ze współpracy z cenioną wytwórnią Fachwerk. Dopiero jego młodszy kolega – Sawlin – uderza w swym „Excipidial” w mocne tony industrialnego techno w stylu dawnych dokonań Downwards. Bardziej funkową odmianę gatunku proponuje natomiast Ozka – a świadectwem tego „Square Beauty” o wyjątkowo gęstym brzmieniu.
Szorstką rytmikę o chicagowskim rodowodzie znajdujemy w „Plaisir Interdit” Cosmina TRG. Stąd już blisko do Detroit – a zabiera nas tam duet Skudge w kompozycji „Pollution”. Powrotem do twardego grania o industrialnym sznycie jest „24-7” francuskiego producenta Marcelusa. Takie dźwięki zgrabnie korespondują z tektonicznymi bitami rodem z Berghain, o które zadbał w „Last One At 1080” Peter Van Hoesen. Pewne uspokojenie przynosi dopiero Conforce – jego „When It Appeared” to bardziej przestrzenna wizja rozwibrowanego techno.
Masywnymi bitami rodem z zaszumionego dubstepu uderza Lucy w kompozycji „Wytonia”. Dla odmiany brytyjski producent Sigha współpracujący głównie z Hotflush skręca w stronę regularnej rytmiki, wpisując w „Finding Myself” soczysty loop o acidowym tonie. Wątek ten znajduje kontynuację w „Static” Redshape`a. Dopiero Area Forty One w swym „C.N.T.C.T.” znów pobija stawkę industrialnymi dźwiękami rodem z dawnego Tresora. Na zwarte i szybkie granie w szwedzkim stylu stawia z kolei Roman Lindau w swym „Borne”.
Finał zaczyna się od melodyjnej partii piano, która ozdabia utwór „Pneumatic” Mike`a Denherta. Jego brytyjski kolega – Milton Bradley – sięga natomiast po lekko zdubowane wibracje w „Sequence # 1”. Na koniec Delta Funktionen proponuje własne nagranie – to podbite plemiennymi congami hipnotyczne techno o strzelistym brzmieniu („Torpor”).
Luinenburg świetnie radzi sobie z miksem – nagrania płyną swobodnym tokiem, napięcie rośnie z utworu na utwór, a kulminacyjne momenty eksplodują surową i dziką energią. „Inertia/Resisting Routine” to świetna płyta na dobry początek nowego roku dla miłośników ciężkiego techno.
Ann Aimee 2012
jjv
2 lutego 2012
wypas