D-Leria – Driving To Nowhere
Paweł Gzyl:

Hipnotycznie i różnorodnie.

Diskret – Diskret EP
Łukasz Komła:

„To tak, jakbyśmy byli połączeni (…)”. Warto nawiązać kontakt z debiutancką EP-ką szwajcarskiego duetu Diskret!  

Epi Centrum – Excrescence
Paweł Gzyl:

Weteran rodzimego techno w świetnej formie.

Neville Watson – The Midnight Orchard
Paweł Gzyl:

Soundtrackowe wspomnienie pierwotnego rave’u.

The Good, The Bad & The Queen – Merrie Land: Dwugłos
Redakcja:

Anglia tonie. Anglia odpływa.

Unknown Landscapes Vol. 6 – Mixed & Selected By Lewis Fautzi
Paweł Gzyl:

Mocno, hipnotycznie i… przewidywalnie.

Teo Olter – Mirów
Jarek Szczęsny:

Strefa komfortu.

John Tejada – Live Rytm Trax
Paweł Gzyl:

Jak brzmi muzyka amerykańskiego producenta na żywo?

Various Artists – Pop Ambient 2019
Paweł Gzyl:

Soundtrack do przejścia jesieni w zimę.

Slam – Athenaeum 101
Paweł Gzyl:

Godzinna podróż przez historię elektroniki.

Vril ‎– Anima Mundi
Ania Pietrzak:

Orbitowanie bez cukru.

Wolność – Outlines
Jarek Szczęsny:

Skład marzenie.

Chrissy – Resilience
Paweł Gzyl:

Rave dla muzycznych erudytów.

Jacek Sienkiewicz – On And On
Paweł Gzyl:

Twarde bity i kosmiczna elektronika.



Dave Aju – Heirlooms

Wszyscy pamiętamy wydany cztery lata temu debiutancki album Dave`a Aju, na którym wykorzystując dźwięki wydawane wyłącznie ustami, stworzył on abstrakcyjną wizję nowoczesnego house`u. Od czasu „Wide Open” kanadyjski wokalista i producent nie próżnował – wydał kilka winylowych dwunastocalówek, remiksował innych wykonawców oraz dokonał wspólnego nagrania z samym Nicolasem Jaarem. W końcu powraca jednak z drugim albumem – tym razem zrealizowanym z bardziej tradycyjnie generowanych brzmień.

„Heirlooms” przynosi dosyć różnorodny zestaw nagrań. Oczywiście dominuje house – choć wymodelowany na różne sposoby. Zaczyna się od flirtującego z disco „All Together Now”, a potem pojawia się ubarwiony jazzowymi harmoniami „To Be Free”. „Away Away” i „You Gotta Know” przynoszą zwrot w stronę głębszych i organicznych brzmień – o czym decydują soczyste pasaże Hammonda i spowolniona rytmika. Kwintesencją tych tendencji jest bliski downtempo „Until Then” – z tęskną partią trąbki wtopioną w gęstą konstrukcję całości.

[embeded: src=”http://www.junostatic.com/ultraplayer/07/MicroPlayer.swf” width=”400″ height=”130″ FlashVars=”branding=records&playlist_url=http://www.juno.co.uk/playlists/builder/1949392-02.xspf&start_playing=0&change_player_url=&volume=80&insert_type=insert&play_now=false&isRe lease=false&product_key=1949392-02″ allowscriptaccess=”always”]

Mniej oczywistych charakter ma otwierający całość „Rise” – bo to pomysłowo ubarwiony raperskimi rymami masywny breakbeat. Wiedzie on wprost do dwóch funkowych killerów zrealizowanych z wyczuciem stylu godnym samego Prince`a. Co ciekawe – oba nagrania powstały z udziałem znanych gości. W napisanym na cześć tequili „Ms. Reposado” udziela się Guillaume & The Coutu Dumonts, a w zmysłowym „Caller # 7” – francuscy ekscentrycy z tria dOP. Podobnie jest zresztą w latynoskim „Brown & Blue” – i to właśnie ekspresyjne partie The Sol Percussion Ensamble decydują o brazylijskim brzmieniu tej kompozycji. Całość kończy najbardziej tutaj zdecydowany ukłon w stronę jazzowych instrumentacji – zaśpiewany na soulową modłę „Revealing”.

„Heirlooms” potwierdza, że francuska wytwórnia Circus Company wyspecjalizowała się w tworzeniu własnej wizji nowej muzyki tanecznej – łączącej klubową funkcjonalność z piosenkowym formatem i organiczność brzmienia z szeroką otwartością stylistyczną. Nowy album Dave`a Aju co prawda nie powtórzy sukcesu debiutanckich płyt dOP czy Nicolasa Jaara, ale zgrabnie wpisuje się w przemyślaną politykę paryskiej firmy.

Circus Company 2012

www.circuscompany.fr

www.myspace.com/circuscompany

www.myspace.com/daveaju

 

Dołącz do ponad 10 000 fanów na Facebooku:

Komentarze

Comments are closed.