Rod Modell – Captagon
Paweł Gzyl:

Mistrz dubowych brzmień prezentuje własną wizję techno.

Vanishing Twin – The Age of Immunology
Jarek Szczęsny:

Eskapizm potrzebny od zaraz.

Sstrom – Drenched 1 – 12
Paweł Gzyl:

Surowe techno z uszkodzonego komputera.

Mirt – Greed
Jarek Szczęsny:

Wątłe struktury.

Various Artists – 10 Years of Monkeytown
Paweł Gzyl:

Spojrzenie wstecz.

EABS – Slavic Spirits
Jarek Szczęsny:

Jazz w bardo.

Bartosz Kruczyński – Baltic Beat II
Jarek Szczęsny:

Nie chciałbym przesłodzić.

Resina – Traces (Remixes)
Mateusz Piżyński:

Najnowsze wydawnictwo naszej rodzimej, bardzo utalentowanej, artystki, Karoliny Rec (aka Resina) to zestaw 5 utworów, gdzie cztery to genialne reinterpretacje, za którymi stoją Abul Mogard, Lotic, Ben Frost i William Criag.

Różni artyści – Portrety
Jarek Szczęsny:

Sami perkusiści.

Tracey – Biostar
Paweł Gzyl:

Pastelowe electro wyjęte z klubowego kontekstu.

Laurence Pike – Holy Spring
Jarek Szczęsny:

Łyżeczką, a nie chochlą.

Altstadt Echo – This Work Contains Lead
Paweł Gzyl:

Rozdarcie między światem ducha i materii.

Luis Vicente & Vasco Trilla – A Brighter Side of Darkness
Łukasz Komła:

Rogate flow sięgające głębin.

Matias Aguyao – Support Alien Invasion
Paweł Gzyl:

Najbardziej wymagający album chilijskiego producenta.



Correspondant Compilation 02

Kolekcja nowych nagrań z wytwórni Jennifer Cardini potwierdza, że Correspondant jest jednym z najciekawszych zjawisk na współczesnej scenie klubowej.

W ciągu czterech lat działalności działająca w Berlinie tłocznia zaprezentowała całą serię winylowych dwunastocalówek, które pozwoliły zaliczyć współpracujących z nią artystów do grona reprezentantów retro-futuryzmu. Firmowane szyldem Correspondant nagrania z jednej strony odwołują się bowiem do prekursorskiego okresu nowej elektroniki z połowy lat 80., a z drugiej – wpisują te klasyczne rytmy i brzmienia w formułę eksperymentalnej muzyki klubowej o aktualnym tonie.

Nie inaczej jest z drugą częścią flagowej kompilacji wytwórni. Otwierający krążek „Dogs Of BKK” duetu Sexy Lazer & Oculus to podrasowane mocniejszą rytmiką italo-disco, w którym cmokające akordy klawiszy znajdują uzupełnienie w dubowych efektach i industrialnych deformacjach. „Synced Below” w wykonaniu Massimiliano Pagliary utrzymany jest w podobnej formule – ale wystylizowane na bardziej kosmiczne brzmienia. Psychodeliczną wersję italo-disco otrzymujemy w „Fax, Flipper & Cigarettes” francuskiego projektu Golden Bug – ze względu na pomysłowe połączenie zmysłowego głosu Lady Maru z przestrzenną partią gitary.

Chicagowskie brzmienia o surowym tonie pojawiają się w utworze „Hula” projektu Man Power. Wśród hałasu metalicznych perkusjonaliów i jazgotu acidowych loopów jest jednak miejsce na bardziej akustyczne dźwięki – atonalny motyw fortepianowy. Sprężyste rytmy łączące electro i house pojawiają się w „One Night At Nuba” Kaspera Bjørke. Współgrają one idealnie z wysamplowanym skądś głosem francuskiej dziewczyny szepczącej jakby motto całego albumu: „Le passé, le présent, le futur”. Oldskulowa wersja gatunku powraca na finał płyty w „Trommer Og Bass” norweskiego producenta Andre Brattena. I znów w roli głównej otrzymujemy wwiercające się w uszy kwaśne dźwięki Rolanda TB303, zanurzone w gęstych obłokach analogowego szumu.


Wraz z „Caltrops” duetu Geoffroy Mugwump & DC Salas ponownie przenosimy się w czasy, kiedy na parkietach królowało klasyczne disco. Drgający bas i pohukujące klawisze nadają kompozycji „żywe” brzmienie, sprawiając, że przypomina ona nieco słynne „Last DJ Saved My Life” Indeep. Zbliżony charakter ma „14.06.13 24” brytyjskiego projektu Hardway Brothers – bo i tutaj dostajemy połączenie syntetycznej rytmiki z naturalnymi partiami gitary. W stronę ejtisowego Hi-NRG skręca „Insight” hiszpańskiego producenta Javiego Redondo. Nie odmawia sobie on jednak nowofalowej stylizacji swego nagarnia, sięgając po fabryczne odgłosy i mroczny pochód basu.

Najbardziej słyszalne echa post-punkowych eksperymentów z przełomu lat 70. i 80. otrzymujemy jednak dopiero w „This Is X” izraelskiego teamu Red Axes. Jego kompozycja to tchnące lodowatym chłodem minima wave, w którym monotonne bity stanowią podkład pod syntezę beznamiętnej wokalizy i zgrzytliwych gitar. Echa wczesnych dokonań Cabaret Voltaire rozbrzmiewają również w „Prejoy” The Asphodells. Andy Weatherall i Timothy J. Fairplay sięgają bowiem po archetypowe electro, uzupełniając je spogłosowanymi sprzężeniami.

Wieńczący kompilację „Hunters In The Snow” Paresse brzmi jakby taneczny singiel został odtworzony w wolniejszym tempie, typowym dla longplaya. Niby to disco – ale o zdecydowanie eksperymentalnym tonie, przypominającym mało znane eksperymenty szwedzkiego artysty Matsa Rendella z wydanej w 1983 roku kasety „Pravda”, łączące w prekursorski sposób acidowe efekty z mechanicznymi rytmami.

„Correspondant 02” potwierdza, że Jennifer Cardini ma dobre ucho do ciekawych brzmień. Stąd gromadzi ona pod egidą swej wytwórni producentów, których muzyka wymyka się jednoznacznej klasyfikacji. Jej klubowa predestynacja nie wyklucza odważnych eksperymentów, pozostających jednak w ryzach tanecznej przydatności. Efekty są znakomite – i warto się o tym przekonać na własne uszy.

Correspondant 2014

www.correspondantmusic.com

www.facebook.com/Correspondant.records

 

Dołącz do ponad 10 000 fanów na Facebooku:

Komentarze

Comments are closed.