Synkro – Images
Paweł Gzyl:

Breakbeatowy ambient w pełnej glorii.

Holly Herndon – PROTO
Jarek Szczęsny:

Genetyczna DJ`ka.

Jonas Kopp – Non Virtual Reality
Paweł Gzyl:

Industrial i drony w służbie ambientu.

Ikarus – Mosaismic
Łukasz Komła:

Wielopoziomowa ekspresja.   

Qasim Naqvi – Teenages
Jarek Szczęsny:

Subtelny, oszczędny i dziwny.

Varg – Sky City Part 1 & 2
Paweł Gzyl:

Powrót syna marnotrawnego.

Samuel Kerridge & Taylor Burch – The Other
Paweł Gzyl:

Nowe oblicze muzyki brytyjskiego producenta.

Vsitor – Keep On Running
Łukasz Komła:

Rozdrapywanie aksamitu.

Paula Temple – Edge Of Everything
Paweł Gzyl:

Techno-huragan.

Little Simz – GREY Area
Jarek Szczęsny:

Istotnie, miażdży.

Watergate 26 – Mixed By WhoMadeWho
Paweł Gzyl:

Powoli i bez pośpiechu.

Michał Turowski – Wormwood And Flame
Jarek Szczęsny:

Witajcie w Prypeci.

Gary Holldman – Celina EP
Paweł Gzyl:

Poznański producent rozwija skrzydła.

Brzoska/Marciniak/Markiewicz – Wpław
Jarek Szczęsny:

Sprawdzona formuła.



Max Cooper

10 marca ukazał się debiutancki album Maxa Coopera. W lipcu artysta wystąpi na festiwalu Audioriver.  

Max Cooper rozpoczął swoją przygodę z muzyką już dwanaście lat temu jako DJ hip-hopowy i turntablista. Przez ostatnie lata skrzętnie przygotowywał się do wydania pierwszej długogrającej płyty i co jakiś czas obdarowywał słuchaczy kolejnymi EP-kami. Ma na swoim koncie sporo interesujących remiksów (repertuar od Michaela Nymana aż po nagrania Hot Chip). Jednak dopiero w 2010 roku producent pochodzący z Belfastu zdobył mocną pozycję na londyńskiej scenie muzyki elektronicznej, występując na licznych festiwalach.

Nazwa debiutanckiego krążka „Human” (Fields Records) w dużym stopniu wiąże się z badaniami Coopera, gdyż w 2008 roku uzyskał tytuł doktora z zakresu genetyki. Przeczytałam dużo pochlebnych recenzji pod adresem Coopera i longplaya „Human”. Nawet jeden z krytyków doszukał się u artysty inspiracji związanych z twórczością Henryka Mikołaja Góreckiego. Zastanawiałem się, czy rozentuzjazmowane głosy dziennikarzy i fanów przełożą się na rzeczywistość? Okazało się, że na „Human” mamy kilka zaskakująco udanych kompozycji łączących w sobie IDM, techno, muzykę taneczną, ambient i glitch. Jednak pod względem spójności „Human” nie sprawdza się zbyt dobrze oraz w wielu miejscach materiał jest przeciętny i przewidywalny.

Należy szczególnie pochwalić Coopera za końcówkę albumu („Apparitions”, „Potency” i „Awakening), która jest znakomitym skrzyżowaniem twórczości Tima Heckera, Jona Hopkinsa, Aphex Twina czy Amona Tobina z okresu jego płyty „ISAM”. W dwóch utworach („Adrift” i „Numb”) gościnnie śpiewa Kathrin DeBoer z zespołu Belleruche. Z kolei w nagraniu „Woven Ancestry” pojawiły się ciekawe wątki nawiązujące do współczesnej klasyki spod znaku Philipa Glassa, Maxa Richtera i Nilsa Frahma.

Max Cooper w lipcu odwiedzi Polskę i zagra koncert na tegorocznej edycji festiwalu Audioriver.

Oficjalna strona artysty »Profil na Facebooku »Słuchaj na Soundcloud »

 

Dołącz do ponad 10 000 fanów na Facebooku:

Komentarze

Comments are closed.