Alberich – Quantized Angel
Paweł Gzyl:

Suma wszystkich przemian.

Amnesia Scanner And Bill Kouligas – Lexachast
Jarek Szczęsny:

Taniec z kaktusem.

HVL – Rhythmic Sonatas
Paweł Gzyl:

Jak to się robi w Gruzji.

Marek Kamiński – Not Here
Łukasz Komła:

Patrzeć w gwiazdy leżąc wśród nich.

These New Puritans – Inside The Rose
Maciej Kaczmarski:

Na wzburzonym morzu.

Christian Löffler – Graal (Prologue)
Paweł Gzyl:

Popowo i trance’owo.

Ifriqiyya Electrique – Laylet el Booree
Łukasz Komła:

Jeszcze więcej krwi, potu i transu!

Tommy Four Seven – Veer
Paweł Gzyl:

Brytyjski mocarz powraca wreszcie z nowym albumem.

Stefan Goldmann – Tacit Script
Paweł Gzyl:

Konceptualna awangarda wywiedziona z techno i house’u.

DJ Spider – Democide
Paweł Gzyl:

Ucieczka z Nowego Jorku.

Sonmi451 – Nachtmuziek
Ania Pietrzak:

„Nie przeszkadzać”.

Janus Rasmussen – Vin
Mateusz Piżyński:

Deep house’owy kalendarz połówki Kiasmosa.

Various Artists – Velvet Desert Music Vol. 1
Paweł Gzyl:

Nowy cykl kompilacji kolońskiej tłoczni.

Psyk – A Moment Before
Paweł Gzyl:

Hiszpański producent wraca do swoich korzeni.



Tensnake – Glow

Największe rozczarowanie ostatnich lat.

A niestety jest nim Tensnake, czyli Marco Niemerski – DJ i producent z Hamburga, który od mniej więcej połowy zeszłej dekady produkował świeże, taneczne, bardzo oryginalne brzmienia. W wytwórni Mirau, Running Back, Permanent Vacation, był jedną z najjaśniejszych postaci raczkującego prądu nowego disco, synth-popu etc. Utworem takim jak Coma Cat rozbił bank – lekki, prosty, szalenie nośny. Świat oszalał. Tensnake niestety też.

(2014)

Szybko, bardzo szybko ruszyła machina, która doprowadziła Tensnake’a do wydania solowego albumu. Nazywa się „Glow” i niedawno wyszedł w brytyjskiej wytwórni popowego house’u – Defected. I wydaje się to album skrojony idealnie na brytyjski rynek, dla UK Top Of The Pops – szkoda, że taką drogę wybrał Tensnake, że wolał BBC Radio One i splendor w Wielkiej Brytanii, która mimo wszystko doprowadzi go na szczyt popularności. Wtórnej i byle jakiej dla nas, ale trudno. Jest to jedna z najpopularniejszych płyt obecnie na rynku. I z przeglądu gości wygląda imponująco – na płycie udziela się młoda gwiazdka UK – Fiora, jest Jamie Lidell czy Nile Rodgers, który grał z Daft Punk nie tak przecież dawno. Skład robi wrażenie – niestety nie muzycznie. Tensnake porusza się po niezrozumiałych, popowych rejonach, gdzieś zatracił swoją muzyczną wrażliwość na oryginalność, zbliżając się do Disclousure. To jest pop, pop brytyjski pomieszany z elektroniką, który produkuje się tam na potęgę. Gratulujemy sukcesu i sprzedanych płyt, pisków nastolatek i koncertów w topowych klubach na świecie, ale zdecydowanie bardziej wolimy starego Tensnake’a.

(2009)

Defected, 2014
2/5

 

Dołącz do ponad 10 000 fanów na Facebooku:

Komentarze

komentarze 2

  1. Heliosphaner

    Podcast dla Resident Advisor wciąż uwielbiam, I na tym koniec.

  2. jedrek

    Dobra recka 🙂