Sstrom – Drenched 1 – 12
Paweł Gzyl:

Surowe techno z uszkodzonego komputera.

Mirt – Greed
Jarek Szczęsny:

Wątłe struktury.

Various Artists – 10 Years of Monkeytown
Paweł Gzyl:

Spojrzenie wstecz.

EABS – Slavic Spirits
Jarek Szczęsny:

Jazz w bardo.

Bartosz Kruczyński – Baltic Beat II
Jarek Szczęsny:

Nie chciałbym przesłodzić.

Resina – Traces (Remixes)
Mateusz Piżyński:

Najnowsze wydawnictwo naszej rodzimej, bardzo utalentowanej, artystki, Karoliny Rec (aka Resina) to zestaw 5 utworów, gdzie cztery to genialne reinterpretacje, za którymi stoją Abul Mogard, Lotic, Ben Frost i William Criag.

Różni artyści – Portrety
Jarek Szczęsny:

Sami perkusiści.

Tracey – Biostar
Paweł Gzyl:

Pastelowe electro wyjęte z klubowego kontekstu.

Laurence Pike – Holy Spring
Jarek Szczęsny:

Łyżeczką, a nie chochlą.

Altstadt Echo – This Work Contains Lead
Paweł Gzyl:

Rozdarcie między światem ducha i materii.

Luis Vicente & Vasco Trilla – A Brighter Side of Darkness
Łukasz Komła:

Rogate flow sięgające głębin.

Matias Aguyao – Support Alien Invasion
Paweł Gzyl:

Najbardziej wymagający album chilijskiego producenta.

Coil – Live Five
Maciej Kaczmarski:

Niewyrażalna intymność.

Vin Sol – Planet Trash
Paweł Gzyl:

Od house’u do ambientu.



Tensnake – Glow

Największe rozczarowanie ostatnich lat.

A niestety jest nim Tensnake, czyli Marco Niemerski – DJ i producent z Hamburga, który od mniej więcej połowy zeszłej dekady produkował świeże, taneczne, bardzo oryginalne brzmienia. W wytwórni Mirau, Running Back, Permanent Vacation, był jedną z najjaśniejszych postaci raczkującego prądu nowego disco, synth-popu etc. Utworem takim jak Coma Cat rozbił bank – lekki, prosty, szalenie nośny. Świat oszalał. Tensnake niestety też.

(2014)

Szybko, bardzo szybko ruszyła machina, która doprowadziła Tensnake’a do wydania solowego albumu. Nazywa się „Glow” i niedawno wyszedł w brytyjskiej wytwórni popowego house’u – Defected. I wydaje się to album skrojony idealnie na brytyjski rynek, dla UK Top Of The Pops – szkoda, że taką drogę wybrał Tensnake, że wolał BBC Radio One i splendor w Wielkiej Brytanii, która mimo wszystko doprowadzi go na szczyt popularności. Wtórnej i byle jakiej dla nas, ale trudno. Jest to jedna z najpopularniejszych płyt obecnie na rynku. I z przeglądu gości wygląda imponująco – na płycie udziela się młoda gwiazdka UK – Fiora, jest Jamie Lidell czy Nile Rodgers, który grał z Daft Punk nie tak przecież dawno. Skład robi wrażenie – niestety nie muzycznie. Tensnake porusza się po niezrozumiałych, popowych rejonach, gdzieś zatracił swoją muzyczną wrażliwość na oryginalność, zbliżając się do Disclousure. To jest pop, pop brytyjski pomieszany z elektroniką, który produkuje się tam na potęgę. Gratulujemy sukcesu i sprzedanych płyt, pisków nastolatek i koncertów w topowych klubach na świecie, ale zdecydowanie bardziej wolimy starego Tensnake’a.

(2009)

Defected, 2014
2/5

 

Dołącz do ponad 10 000 fanów na Facebooku:

Komentarze

komentarze 2

  1. Heliosphaner

    Podcast dla Resident Advisor wciąż uwielbiam, I na tym koniec.

  2. jedrek

    Dobra recka 🙂