Porter Ricks – Anguilla Electrica
Paweł Gzyl:

Osiemnaście lat przerwy. I co?

Goldie – The Journey Man
Ania Pietrzak:

Dojrzały i świetny powrót legendy, ba, Cesarza drum’n’bassu!

Philippe Hallais – An American Hero
Krystian Zakrzewski:

Trochę Twin Pekas. Trochę Eraserhead.

Roots In Heaven – Petites Madeleines
Paweł Gzyl:

Muzyka jak powieść.

Manu Delago – Metromonk
Jarek Szczęsny:

Solowa płyta współpracownika Björk.

Sterac Electronics – Things To Think About
Paweł Gzyl:

Tańczymy breakdance!

Pin Park – Krautpark
Jarek Szczęsny:

Noc żywych syntezatorów.

Hurray For The Riff Raff – The Navigator
Jarek Szczęsny:

Zdecydowanie jedna z najlepszych płyt tego roku.

Jean-Michel Blais & CFCF – Cascades
Bartosz Latko:

Jeśli szukasz albumu który ukoi nerwy i pozytywnie nastroi – to właśnie go znalazłeś.

Si Begg – Blueprints
Paweł Gzyl:

Elektronika z czasu maszyn parowych.

Broken English Club – The English Beach
Paweł Gzyl:

Piękno industrialnego rozpadu.

Wandl – It’s All Good Tho
Ania Pietrzak:

Przesłodzone ballady o lekkim zabarwieniu elektronicznym (tylko dla fanów tego typu zjawisk).

Boston 168 – 90s Space EP
Krystian Zakrzewski:

Prom kosmiczny zwany muzyką.

Wojciech Golczewski – The Signal
Jarek Szczęsny:

Trasa Poznań – Galaktyka.

Panorama Bar 06: Ryan Elliot

Nie będziemy już recenzować nowych miksów z serii Panorama Bar – bo można je ściągnąć za darmo.

Wiosną tego roku szefowie berlińskiej wytwórni Ostgut Ton uznali, że formuła didżejskiego miksu wydawanego w formacie CD już się wyczerpała. Dlatego postanowili zaprzestać publikacji dwóch sztandarowych serii, zawierających specjalnie przygotowanie zestawy przez didżejów grających w ich klubach Beghain i Panorama Bar. W zamian – miksy te będą się ukazywać w internecie gratis. Co więcej – ich długość ma przekraczać typowy dla kompaktu czas osiemdziesięciu minut. Mało tego – muzyka będzie umieszczana w formacie WAV.

Na pierwszy ogień idzie opublikowany właśnie miks „Panorama Bar 06”. Jego autorem jest znany z występów w tym klubie amerykański didżej Ryan Elliot. Do tej pory  nagrywał głównie dla Spectral Sounds, ale jego utwory i remiksy można znaleźć też w katalogach Leftroom czy Hotflush. To funkcjonalny tech-house, w ktorym przede wszystkikm liczy się rytm, zgodnie z credo didżeja: „Kick Drum. Bassline. High Hat”. Przygotowany przezeń zestaw trwa półtorej godziny i zawiera aż 35 utworów. Aby go ściągnąć wystarczy kliknąć poniżej. Czy sądzicie, że decyzja Ostgut Ton jest słuszna?


Dołącz do ponad 10 000 fanów na Facebooku:

Komentarze

komentarze 4

  1. jar3cki

    szkoda, ze nie flac.

  2. jędrek

    mimo wszystko nie , zalew zwykłych podcastów jest ogromny, cd to coś innego , gdyby zrobili jakiś niekonwencjonalny miks / rzecz – zgadzam się – taka decyzja rewolucji nie robi

    • ok

      Zwykłych podcastów jest mnóstwo, to prawda, tylko że ten podcast jest firmowany marką Ostgut, a to oznacza, że nie jest to już „zwykły” podcast 😉 Poza tym różnica między miksem wydanym na CD, a udostępnianym za free w sieci polega tylko na nośniku – to, że muzyka zostanie wydana na CD lub winylu nie oznacza jej większej wartości artystycznej. Zgadzam się natomiast, że nie jest to rewolucja – szefowie Ostgut najwyraźniej uznali, że tłoczenie CD jest już po prostu nieopłacalne, bo zaraz i tak ktoś zawartość płyty wrzuci do sieci. A darmowy miks to niezła promocja dwóch winyli wydanych przy tej okazji (o czym Autor nie napisał) – moim zdaniem głównym celem tego miksu jest właśnie promocja tych dwóch wydawnictw.