The New Law – A Bull in the Woods
Mateusz Piżyński:

Trip hop Anno Domini 2018 po raz pierwszy!

Radius – Obsolete Machine
Paweł Gzyl:

Echospace – punkt zero.

Cari Lekebusch & Nima Khak – Lost Prophet
Krystian Zakrzewski:

Kosmici w piramidzie.

Boston 168 – Phenomena Part 2 EP
Krystian Zakrzewski:

Boston? Zawsze bon ton.

Various Artists – ePM Selected Vol. 5
Paweł Gzyl:

Gotowy zestaw na karnawałową imprezę.

Vito Gatto – Wood And Meat EP
Ania Pietrzak:

Instrumentalno – elektroniczne DNA eksperymentu.

Alessandro Cortini – Avanti
Jarek Szczęsny:

Włoska nostalgia.

Fisherboyz – Riverside EP
Paweł Gzyl:

Nieoczywiste kontrasty.

Erlend Apneseth Trio – Åra
Łukasz Komła:

Przyszłość w tradycji.

Intrusion – Among The Stars
Paweł Gzyl:

Medytacyjne ćwiczenie z percepcją.

Buck – Altra Forma EP
Krystian Zakrzewski:

Podwodne historie.

Robert Logan – Sculptor Galaxy
Maciej Kaczmarski:

Kosmiczny rzeźbiarz.

RX-101 – Transmission
Paweł Gzyl:

Bezpretensjonalne wspomnienia z przeszłości.

Obsequies – Organn EP
Krystian Zakrzewski:

Migotanie.

Djedjotronic – Interstate 101

Doskonały hołd dla klasycznego, kwaśnego electro.

Jakże ta historia pięknie się zaczyna – Djedjotronic, wówczas jeszcze malutki Jeremy z Bordeaux, podkrada swojemu bratu z dyskoteki „Equinoxe” Jean-Michel Jarre’a. Potem zaczyna się fascynacja pierwszymi syntezatorami, wygrywanie prostych melodyjek, epizod w licealnym bandzie rockowym i w końcu pierwsze zakupy w wieku 17 lat – sampler MPC. I życie muzyka się potoczyło. Jednak możesz ściąć drzewo, ale nie zniszczysz korzeni. I to im kłania się Djedjotronic. Nie JMJ, ale pionierzy electro, electroclashu, acid-house’u są osią tej wielce zajmującej kompilacji.

To nie jest prosta muzyka – technicznie nieskomplikowana, jednak przez natężenie i chwytliwe, kwaśne patenty, dla niewtajemniczonego słuchacza przedziwna i kręcąca się w kółku chwytów. Jest jednocześnie tak diabolicznie konkretna i tak wciskająca w fotel, że podróż po „Interstate 101” jest perwersyjnie przyjemna. Sztuką jest ułożenie dobrego zestawu. Djedjotronic zrobił to mistrzowsko. Jest płynnie i wciągająco. Jest miejsce i dla znanych w podziemnym środowisku nielicznym, jak i klasyków: „Polonium 210” Hackera, księcia electroclasu, jak i jego drugiej, muzycznej połówki z którą nagrał hymn tego gatunku („1982”) – Miss Kittin. Rippin Kittin atakuje z autorem kompilacji, utworem „Pleasure and Pain”. W plątaninie dźwięków błyska też Maelstrom, czy hipnotyzuje najlepszy utwór krajanki: Atom™ – „Ich Bin Meine Machine” w remiksie szefów wytwórni która wydała ten zestaw: Boys Noize. Absolutna petarda. Dodają ognia w oryginał, i to bez litości.

Brytole chcą poprawić soundtrack do „Drive”*, Djedjotronic napisał swój, ale do jazdy autostradą, po której mogliby podróżować dr. Gonzo i Raoul Duke w 2014 roku. Dla koneserów tej muzyki to wygodny zestaw który płynie i porywa. Tym, którzy tego nie znali wcześniej, niech posłuży za wykład, poprowadzony wręcz po profesorsku. Podróż od sław po nowe prądy muzyki, która nie ma prawa się zestarzeć.

* http://www.bbc.co.uk/newsbeat/29701159

Boysnoize Records, 2014

Najlepsze momenty: Jensen Interceptor – „Escape the Underworld”, Atom™ – „Ich Bin Meine Machine” (Boys Noize Remix), Glass Figure – „Triangle Sequence”, Maelstrom – „Snow Dance”

 

Dołącz do ponad 10 000 fanów na Facebooku:

Komentarze

Comments are closed.