Alessandro Cortini + Lawrence English – Immediate Horizon
Jarek Szczęsny:

Bardzo popularne słowo.

D-Leria – Driving To Nowhere
Paweł Gzyl:

Hipnotycznie i różnorodnie.

Diskret – Diskret EP
Łukasz Komła:

„To tak, jakbyśmy byli połączeni (…)”. Warto nawiązać kontakt z debiutancką EP-ką szwajcarskiego duetu Diskret!  

Epi Centrum – Excrescence
Paweł Gzyl:

Weteran rodzimego techno w świetnej formie.

Neville Watson – The Midnight Orchard
Paweł Gzyl:

Soundtrackowe wspomnienie pierwotnego rave’u.

The Good, The Bad & The Queen – Merrie Land: Dwugłos
Redakcja:

Anglia tonie. Anglia odpływa.

Unknown Landscapes Vol. 6 – Mixed & Selected By Lewis Fautzi
Paweł Gzyl:

Mocno, hipnotycznie i… przewidywalnie.

Teo Olter – Mirów
Jarek Szczęsny:

Strefa komfortu.

John Tejada – Live Rytm Trax
Paweł Gzyl:

Jak brzmi muzyka amerykańskiego producenta na żywo?

Various Artists – Pop Ambient 2019
Paweł Gzyl:

Soundtrack do przejścia jesieni w zimę.

Slam – Athenaeum 101
Paweł Gzyl:

Godzinna podróż przez historię elektroniki.

Vril ‎– Anima Mundi
Ania Pietrzak:

Orbitowanie bez cukru.

Wolność – Outlines
Jarek Szczęsny:

Skład marzenie.

Chrissy – Resilience
Paweł Gzyl:

Rave dla muzycznych erudytów.



Podsumowanie roku 2014 – Łukasz Komła (świat)

Czas podsumować miniony rok, więc przedstawiam moją listę ulubionych płyt ze świata. Wkrótce zaprezentuje też listę polskich wydawnictw, które mnie zachwyciły w 2014 roku.

ŚWIAT:

25. Polar Bear – „In Each And Every One” (The Leaf Label)

„Myślę, że zgodzicie się ze mną, że członkowie Polar Bear przeszli metamorfozę – z potulnych i mało groźnych misiów wyrosły drapieżne bestie.” (recenzja)

24. Rob Mazurek and Black Cube SP – „Return the Tides-Ascension Suite and Holy Ghost” (Cuneiform)

„Rob Mazurek powinien śmiało wypisywać recepty innym artystom na lek własnego wyrobu, którego działanie będzie podnosić poziom kreatywności.” (recenzja)

23. My Brightest Diamond„This Is My Hand” (Asthmatic Kitty Records)

„Worden udało się zostawić w tyle większość tegorocznych pozycji, w których oczywiście króluje żeński wokal. Nie bez powodu w nazwie projektu mamy słowo diamond.” (recenzja)

22. ILLUHA – „Akari” (12k)

„Twórczość duetu Illuha to wyjątkowy mikroświat w makro wszechświecie eksperymentalnych poszukiwań.” (recenzja)

21. Imprints – „Data Trails” (Serein)

„Nie chciałbym, aby materiał z Data Trails był postrzegany jako rodzaj kozetkowej terapii, lecz jako eksperyment, który odczarował prostolinijne pojmowanie ambientu i muzyki noise.” (recenzja)

20. Fujako – „Soul Buzz” EP| „Exobell” EP (Ångstrom Records)

„Wyobraźcie sobie, że zabieramy grupie Pink Floyd partie instrumentów dętych z nagrania Atom Heart Mother (1970 r.) i dodajemy do nich współczesną produkcję, raperski monolog, syntezatory oraz transowy klimat. Członkowie Fujako to prawdziwi specjaliści w tworzeniu pozaziemskich form muzycznych. (fragment recenzji EP-ki „Exobell”, cały tekst w piśmie „LAIF”)

19. Benguela – „adrift” | Derek Gripper – „Cassette Locale: After Masanobu Fukuoka” (New Cape Records)

„Nagrania Afrykańczyków z zespołu Benguela są wręcz przesiąknięte nowymi brzmieniami. W bardzo ciekawy sposób łączą gitarowe delay’e, zapętlone sprzężenia, przesterowane frazy kontrabasu i sonorystyczne właściwości perkusji.” (recenzja)

„Derek Gripper postanowił sprawdzić, czy metody Fukuokiego dotyczące uprawy roślin mogą posłużyć do generowania dźwięku.” (recenzja)

18. Origamibiro – „Odham’s Standard” (Denovali) | Matthew Collings – Silence Is A Rhythm Too(Denovali)

„Ożywianie rzeczy martwych i rejestrowanie generowanych przez nie odgłosów stanowi ważny element muzycznej filozofii Origamibiro.” (recenzja)

„Na Silence Is A Rhythm Too mamy wyspiarską nostalgię, wyraźne brzmienie, naturalną lekkość w komponowaniu oraz wysokiej jakości pomysły. Tak trzymaj Collings!” (recenzja w magazynie M/I)

17. Kangding Ray – „Solens Arc” (Raster-Noton)

„David Letellier wciąż zaskakuje swoją paletą możliwości aranżacyjnych i przede wszystkim nie boi się wprowadzać estetyki techno w inne obszary elektroniki.” (recenzja)

16. Lack – „Expect Night Work” EP (Morphine) | Wendy Gondeln – „Fracking” EP (Magazine)

„Lack pokazał, że mechaniczne dźwięki syntezatorów (Emptyset, Kangding Ray) przypominające odgłosy fabryk mogą idealnie współgrać z noise’m, szumem i ekwilibrystycznym rytmem zanurzonym w ponurej oraz transowej elektronice.” (recenzja)

„Albert Oehlen (aka Wendy Gondeln) z powodzeniem połączył awangardę z motoryką industrialnego techno.” (recenzja)

15. Benjamin Finger – „Mood Chaser” (Digitalis) | Benjamin Finger – „The Bet” (Watery Starve)

„Finger potrafi wejść w bardzo ciekawe sekwencje rytmiczne, a także z nich wyjść i zabłysnąć w obliczu repetycji wokalnych.” (recenzja)

„Na płycie The Bet ambient, muzyka konkretna, minimal techno, kolaż i kameralistyka, koegzystują w jak najlepszej symbiozie.” (recenzja w piśmie „LAIF”)

14. Pauline Oliveros & David Rothenberg & Timothy Hill – „Cicada Dream Band” (Gruenrekorder) (recenzja)

„Dźwiękowe eksperymenty tria Oliveros/Rothenberg/Hill są wręcz emblematycznym przykładem owadziej awangardy”.

13. Chancha Via Circuito – „Amansara” (Crammed Disc)

Amansara to futurystyczna wizja muzyki folkowej, broniąca się pod każdym względem.” (recenzja w magazynie M/I)

12. Lawrence English – „Wilderness Of Mirrors” (Room 40)

„English nadał noise’owi wyjątkowy kontekst i głębsze przesłanie.” (recenzja)

11. Jozef van Wissem – „It Is Time For You To Return” (Crammed Disc)

„Album It Is Time For You To Return wypełniły hipnotyzujące, mroczne i otoczone aurą tajemniczości utwory, w których tradycja muzyki renesansowej/barokowej miesza się w fascynujący sposób z awangardą czy transową elektroniką wywodzącą się ze stylistyki minimal techno.” (recenzja w magazynie M/I)

10. Tape – „Casino” (Häpna)

„To idealna muzyka do zaprezentowania w najbardziej zdemoralizowanych kasynach świata i nie tylko.” (recenzja w piśmie „LAIF”)

9. Stein Urheim – „Stein Urheim” (Hubro)

„Stein Urheim, wyśmienicie zobrazował jak dzisiaj powinno się korzystać z tradycji, aby mogło powstać wyjątkowe i nowoczesne dzieło.” (recenzja w piśmie „LAIF”)

8. Islaja – „S U U” (Monika Enterprise)

„Płyta S U U pokazuje, jak można w niesamowicie radykalny sposób odciąć się od dotychczasowej działalności i wkroczyć na inny poziom artystycznego rozwoju.” (recenzja)

7. Steve Gunn – „Way Out Weather” (Paradise of Bachelors)

„(…) na naszych oczach dokonał się pełen proces transformacji amerykańskiego artysty, zamieniającego się w dojrzałego autora tekstów, wokalistę i lidera zespołu.”

6. Black Flower – „Abyssinia Afterlife” (Wasted Energy Record Factory)

„Nadal jestem w stanie transu i odrealnienia, ale wydaje mi się, że to prawidłowa reakcja z mojej strony, gdyż poziom zespołu Black Flower na Abyssinia Afterlife urósł do niesamowitego rozmiaru.” (recenzja)

5. Jim Putnam & Mickaël Mottet – „Jim Putnam & Mickaël Mottet” (We Are Unique)

„Nie spodziewałem się, że Putnam i Mottet przygotują tak przemyślany i dojrzały materiał, nieustępujący swoim poziomem największym produkcjom tego roku (np. krążek Damona Albarna), a niejednokrotnie je przewyższając.” (recenzja)

4. Fennesz – „Bécs” (Editions Mego)

„Nie boję się użyć stwierdzenia, że twórczość Fennesza wciąż potrafi wydrapać oczy, uwieść swoją nonszalancją i zamieszkać na stałe w pamięci.” (recenzja)

3. Swans – „To Be Kind” (Young God/Mute)

„Twórczość Swans jest pozbawiona wszelkich zasad, gdzie sztywna forma i stereotypowe wykorzystanie instrumentów nie są w kręgu zainteresowań Amerykanów.” (recenzja)

2. Radian verses Howe Gelb – „Radian verses Howie Gelb” (Radian Releases/Trost Records)

„(…) matematyczna precyzja weszła w idealną interakcję z emocjami.” (recenzja w magazynie M/I)

1. Maurice Louca – „Benhayyi Al-Baghbaghan” (Nawa Recordings)

„Louca oczywiście nawiązuje do swoich muzycznych korzeni, ale nie robi z nich podrasowanej wizji world music okraszonej elektroniką czy gitarowym graniem. Kompozycje tego egipskiego artysty to wyższy poziom wtajemniczenia i genialny przykład prawdziwej transgresji w muzyce.” (recenzja)

 

 

Dołącz do ponad 10 000 fanów na Facebooku:

Komentarze

komentarze 3

  1. Wład Palownik

    Zestawienie fajne bo dość unikalne. Szkoda że lwia część tych albumów przetrwa w świadomości słuchaczy najwyżej kilkanaście miesięcy.

  2. Zestawienie bardzo zgodne z moimi obserwacjami i sympatiami

Kto linkował?

  1. Gruenrekorder » Archive » Pauline Oliveros & David Rothenberg & Timothy Hill | Cicada Dream Band @ Podsumowanie roku 2014