Lawrence – Illusion
Paweł Gzyl:

Elegancko, stylowo i powściągliwie.

VA – Music of Northern and Southern Laos
Łukasz Komła:

Kompilacja nie ukazuje walki między północą a południem. Kink Gong nadstawił ucho w obu częściach Laosu, tam gdzie zanika tradycja.

Manu Delago – Parasol Peak
Jarek Szczęsny:

Wspinaczka z instrumentami.

Emika ‎– Falling In Love With Sadness
Mateusz Piżyński:

Czy uptempo to dobra kanwa na smutne opowieści?

Terence Fixmer – Through The Cortex
Paweł Gzyl:

Nastrój, nie energia.

Mazutti – Kształt Jazzu Który Ma Dojść
Jarek Szczęsny:

Albo i nie.

Aphex Twin – Collapse EP
Ania Pietrzak:

Ukochany troll częstuje kryształami.

Tim Hecker – Konoyo
Jarek Szczęsny:

Wkurz przemądrzałego realistę.

Kaczmarek – K.A.C.Z.M.A.R.E.K.
Paweł Gzyl:

Kolejny krok w stronę eksperymentu.

Envee, Teielte oraz Petite Noir
Jarek Szczęsny:

Polska i reszta świata.

The Lotus Eaters – Desatura
Paweł Gzyl:

Wycinki ze studyjnych improwizacji.

Marie Davidson – Working Class Woman
Jarek Szczęsny:

Alternatywny bal.

Puce Mary – The Drought
Paweł Gzyl:

Dominacja czy uległość?

The Dumplings // Oxford Drama
Jarek Szczęsny:

Młodzi, zdolni, elektroniczni.



The Notwist – Messier Objects

Niemiecka grupa lubi zaskakiwać.

Na początku ubiegłego roku zespół The Notwist opublikował swój siódmy studyjny album „Close To The Glass” (nasza recenzja) i zagrał też dobry koncert na OFF Festivalu. Choć w przypadku tej grupy, która istnieje nieprzerwanie od 1989 roku, bywało różnie; od zachwytów nad płytą „Shrink” (1998), po średnie kompozycje z „The Devil, You & Me” (2008). Patrząc z perspektywy czasu to „Close To The Glass” wydaje się być niezłym materiałem, ale jakże innym od tegorocznego krążka „Messier Objects”.

Członkowie The Notwist koncentrują się również na przedsięwzięciach solowych, przez co często pracują nad muzyką do spektakli teatralnych, słuchowisk radiowych czy filmów. Nagrania z „Messier Objects” powstały właśnie w wyniku pobocznych projektów muzyków. Artyści pokazali się od nieco innej strony, z pewnością lepszej i ciekawszej. „Messier Objects” podzielono na siedemnaście krótkich fragmentów, z jednym wyjątkiem – w postaci utworu „Das Spiel Ist Aus” trwającego niespełna trzynaście minut, dla którego warto mieć ten album.

W tym numerze The Notwist brzmi niczym duet Fuck Buttons – z ich najlepszego okresu, czyli płyty „Tarot Sport”, spotykający na swojej drodze Steve’a Reicha. Pozostałe kompozycje to swoiste impresje muzyczne sięgające do post-rocka z okolic Tortoise czy też przypominające swoją formą twórczość Davida Byrne’a z longplaya „The Catherine Wheel” (1981), który został stworzony skądinąd na potrzeby przedstawienia teatralnego.

Na pewno album „Messier Objects” nie jest jakimś oszałamiającym i zniewalającym dziełem, ale niemieckim artystom nie można odmówić jednego – potrafią zaskakiwać słuchaczy swoimi metamorfozami. Na „The Devil, You & Me” grali coś w stylu skocznych i przelukrowanych pioseneczek, a tu proszę, eksperymentują i nagrywają znakomity utwór „Das Spiel Ist Aus”. Już niedługo będzie można zobaczyć w akcji The Notwist na dwóch koncertach w Polsce (22.03.2015 — Warszawa — Proxima i 23.03.2015 — Kraków — Fabryka).

30.01.2015 | Alien Transistor

 

Oficjalna strona zespołu »Profil na Facebooku »Strona Alien Transistor »Profil na Facebooku »

 

Dołącz do ponad 10 000 fanów na Facebooku:

Komentarze

Comments are closed.