Inwolves – Color In The Zoo
Łukasz Komła:

Belgijska multiinstrumentalistka, Karen Willems, dobrała sobie nowych współpracowników. Inwolves zrzucił skórę i pobiegł do nieco innego lasu. A może dżungli?  

Various Artists – DC Trax (The Octal Years)
Paweł Gzyl:

Najbardziej szorstka i surowa wersja dub-techno z obozu DeepChord.

Seabuckthorn – A House With Too Much
Łukasz Komła:

Obrodził Rokitnik, są nowe owoce. Skosztujecie?

Annea Lockwood / Christina Kubisch – The secret life of the inaudible
Łukasz Komła:

Dwie wielkie artystki dźwiękowe, przekazały sobie odmienny materiał źródłowy, który połączyły na jednym wydawnictwie.   

Pejzaż – Ostatni Dzień Lata
Ania Pietrzak:

Błogi soundtrack polskich wakacji.

ACT! – Universalist
Paweł Gzyl:

Fairlight CMI znow w modzie.

The Young Mothers – Morose
Łukasz Komła:

Czy to kolejna supergrupa jedynie z nazwy? Śmiem twierdzić, że nie!    

Laurel Halo – Raw Silk Uncut Wood
Jarek Szczęsny:

Niezmordowana eksperymentatorka.

Thomas Leer – 1982
Paweł Gzyl:

Nienagrane przeboje.

The Magnificent Tape Band – The Subtle Art of Distraction
Jarek Szczęsny:

Retromania w wersji turbo.

Abul Mogard – Above All Dreams
Maciej Kaczmarski:

Kim pan jest, panie Mogard?

Sstrom – Otider
Paweł Gzyl:

Wykastrowane techno.

cv313 – Analogue Oceans
Paweł Gzyl:

Mistyka oceanu dźwięków.

Mika Vainio & Franck Vigroux – Ignis
Paweł Gzyl:

Tibi et igni.



Intrusion – A Gentle Embrace

Rzadka sztuka muzycznej kontemplacji.

Pierwsze w tym roku premierowe nagrania projektu Intrusion zostały opublikowane w trzech różnych wersjach. Wszystkie zrealizował sam Stephen Hitchell – ale pod dwoma pseudonimami: cv313 oraz Variant. W efekcie kolekcja tych rejestracji składa się na intrygujący przykład tego, jak jeden twórca może objawiać różne odsłony swej muzycznej osobowości w ramach jednego projektu.

„A Gentle Embrace (cv 313 Rewire)” ma bardzo rozbudowaną aranżację. Głównym wątkiem są tutaj typowe dla wczesnego okresu twórczości DeepChord i Echospace kanalizacyjne efekty. Te mokre i szumiące dźwięki układają się w ambientowy kolaż podszyty jedynie dalekim pulsem miarowego bitu. To wycofanie rytmiki ma swój sens – bo w drugiej części kompozycji uderza cała kaskada spiętrzonych wycieków o metalicznym tonie. Hitchell pogłębia je studyjnymi pogłosami, wiodąc ostatecznie w stronę rozjarzonego finału.

Variant podszedł do „A Gentle Embrace” na dwa różne sposoby. „Reshape” to ukłon w stronę klasyków niemieckiej kosmische musik – przede wszystkim Klausa Schulze i Conrada Schnitzlera. Tym razem punktem wyjścia rekonstrukcji jest radykalny szum – bo to on pozostaje przez większy czas trwania kompozycji na pierwszym planie. Dopiero w drugiej części Hitchell wyprowadza zeń mieniące się pasaże szeleszczących klawiszy, które w miarę trwania kompozycji wyciszają się i zwalniają.

„A Gentle Embrace (Reduction)” to pean na cześć muzycznego minimalizmu. Amerykański producent dokonuje tutaj zaledwie kilku manipulacji dźwiękowym materiałem. Stawia co prawda na klasyczny ambient w stylu Briana Eno – płynący wolnym strumieniem onirycznych tonów – ale podszywa go potężnym pochodem kroczącego majestatycznie basu. Oba te elementy sprawiają, że nagranie żyje własnym życiem, roztaczając niezwykłą aurę nieuchwytnego mistycyzmu.

Kontakt z wielością nagrań z obozu Echospace uczy sztuki muzycznej kontemplacji – czyli dostrzegania piękna w pozornie niezmieniającej się materii dźwiękowej. Obcowanie z kompozycjami firmowanymi przez Stephena Hitchella można więc potraktować jako swego rodzaju ćwiczenie duchowe. Wyciszenie i uspokojenie, jakie niosą te płyty pozwalają inaczej spojrzeć na swoje życie i otaczający nas świat. Dostrzec boski pierwiastek tam, gdzie wcześniej go nie dostrzegaliśmy. „Festina lente” – mawiali wszak już starożytni.

Echospace 2015

www.echospacedetroit.com

www.facebook.com/echospace

www.echospacedetroit.bandcamp.com

 

Dołącz do ponad 10 000 fanów na Facebooku:

Komentarze

Comments are closed.