Flaner Klespoza – Przygody i tajemnice
Jarek Szczęsny:

Debiut podwójny.

Max Andrzejewski’s Hütte – Hütte & Guests Play the Music of Robert Wyatt
Łukasz Komła:

Robert Wyatt na ujazzowionym spacerze.

Fumiya Tanaka – Right Moment
Paweł Gzyl:

Spójna całość zbudowana z kontrastowych elementów.

Król – Nieumiarkowania
Jarek Szczęsny:

Nie chce nam mówić niczego wprost.

Burial – Tunes 2011-2019
Jarek Szczęsny:

Brama do innej rzeczywistości.

Zaumne – Contact
Jarek Szczęsny:

Niezwykła bliskość.

Various Artists – Consortium Vol. 1
Paweł Gzyl:

Z Albanii do Detroit.

ARRM – II
Jarek Szczęsny:

Dzieło spokoju.

Floating Points – Crush
Jarek Szczęsny:

Stare w służbie nowoczesności.

Stefan Goldmann – Veiki
Paweł Gzyl:

Najbardziej taneczny materiał niemieckiego producenta.

True – Made Of Glass
Łukasz Komła:

Pod rękę ze smutkiem i tańczmy!

Akwizgram – Nü romantik
Jarek Szczęsny:

Próg do przeskoczenia jest niewielki.

Claro Intelecto – In Vitro – Volume 1 & 2
Paweł Gzyl:

Piękna, ale niemodna muzyka.

Paweł Doskocz / Vasco Trilla – Hajstra
Jarek Szczęsny:

Nieprawidłowości w działaniu zmysłów.



Pustynny blues: Tamikrest i Mdou Moctar

Karabiny – nie! Gitary – tak! Mali vs. Niger!

Tamikrest - Taksera

Tamikrest – „Taksera” (18.04.2015 | Glitterbeat Records/Record Store Day)

Tamikrest to malijski zespół Tuaregów, który powstał w 2006 roku. Okazało się, że kluczowym momentem w karierze tej formacji było nawiązanie współpracy w 2008 roku z grupą Dirtmusic dowodzoną przez Chrisa Eckmana (m.in. znany z The Walkabouts). Muzyce poznali się w trakcie festiwalu w Essakane (jakieś 80 km na zachód od Timbuktu). Później członków Tamikrest można było spotkać na płycie Dirtmusic – „BKO”. Eckman był też producentem ich pierwszego krążka „Adagh” (Glitterhouse Records, 2010). Teraz ukazał się koncertowy longplay Afrykańczyków, pt. „Taksera”. Płyta została wydana z okazji tegorocznej odsłony Record Store Day. Muzycy zarejestrowali materiał podczas ubiegłorocznej trasy promującej album „Chatma” (Glitterbeat Records, 2013). Na „Taksera” mamy sporo gitarowego i pustynnego grania. Słychać też duże wpływy, jeśli chodzi o europejskie i amerykańskie podejście do bluesa. Z kolei teksty śpiewane w języku tamaszek pozostają nieocenionym atutem ich muzyki i nadają jej wyjątkowy sznyt.

Strona Tamikrest »Profil na Facebooku »

cover

Mdou Moctar – „Akounak Tedalat Taha Tazoughai OST” (07.06.2015 | Sahel Sounds)

Mdou Moctar (urodził się w 1986 r.) jest tuareskim muzykiem mieszkającym w mieście Agadez (Niger). Z pewnością to on jest jednym z pierwszych artystów nigryjskich, który chwycił za gitarę elektryczną. Głośniej o twórczości Moctara zrobiło się w Afryce Zachodniej dzięki wymianie muzyki za pomocą telefonów komórkowych, a dokładnie kart pamięci. Pierwszy swój album „Anar” wydał w 2008 roku. Wówczas płyta nie ukazał się oficjalnie, ale krążyła od telefonu do telefonu przemierzając saharyjskie pustkowia. Tak jak Eckman pomógł zaistnieć zespołowi Tamikrest, tak dokonania Moctara zauważył szef amerykańskiej wytwórni Sahel Sounds Christopher Kirkley. – Pierwszy mój kontakt z Christopherem odbył się przez telefon komórkowy, gdy on zadzwonił do mnie… To była dziwna rozmowa, bo myślałem, że mój kuzyn robi mi kawał, więc odrzuciłem połączenie. Zadzwonił do mnie jeszcze raz i powiedział, że chce ze mną pracować. Nie mogłem w to uwierzyć! Po jakimś czasie zawitał do mojej wsi, a także wysłał mi specjalną gitarę dla leworęcznych. W Nigrze raczej bardzo trudno jest dostać taką gitarę. Z tym instrumentem przejechałem wiele kilometrów! – tak wspomina Moctar.

Dopiero w 2014 roku materiał z „Anar” doczekał się winylowego wydania. W ubiegłym roku też powstał film, pt. „Rain the Color Blue with a Little Red in it” w reżyserii Kirkleya i Jerome’a Fino. Obraz opowiada o gitarowej scenie Tuaregów z Agadez (stamtąd pochodzi też Bombino). A tegoroczny longplay „Akounak Teggdalit Taha Tazoughai OST” jest ścieżką dźwiękową do wspomnianego filmu. Moctar przygotował solidną dawkę pustynnych brzmień. Jego przesterowana gitara idealnie podkreśla charakter afrykańskich pustyń, a także pozwala poczuć wolność i wiatr, czego doznają tamtejsi artyści, gdy pędzą na swoich ukochanych motocyklach. Zdecydowanie 1:0 dla Mdou Moctara!

 

Strona Facebook Mdoua Moctara »Strona Sahel Sounds »Profil na Facebooku »Profil na BandCamp »

 


Dołącz do ponad 13 000 fanów na Facebooku:

Komentarze

Comments are closed.