Cel (Felix Kubin & Hubert Zemler) – Cel
Jarek Szczęsny:

Radosne odbicie.

Fabrizio Rat – Shades Of Blue
Paweł Gzyl:

Modularna polifonia.

Long Arm – Silent Opera
Jarek Szczęsny:

Trip-hop nigdzie nie odszedł.

Jeff Parker & The New Breed – Suite For Max Brown
Łukasz Komła:

Projekcja magicznych obrazów.

Various Artists – Air Texture Vol. VII
Paweł Gzyl:

Rrose i Silent Servant serwują ambient? Niemożliwe!

Siavash Amini & Saåad – All Lanes Of Lilac Evening
Jarek Szczęsny:

Bez szwów.

Villaelvin – Headroof
Jarek Szczęsny:

Tylko bardziej.

Juno – Young Star
Jarek Szczęsny:

Infiltracja jazzu.

Lonker See – Hamza
Jarek Szczęsny:

Zawsze krok przed nami.

Men With Secrets – Psycho Romance And Other Spooky Ballads
Paweł Gzyl:

Erudycyjne ćwiczenie z ejtisowego electro.

Riverrun – The Same Silent Hill
Przemysław Solski:

Muzyka z krajobrazu.

Yogtze – Yogtze
Jarek Szczęsny:

Będzie filmowo.

Wacław Zimpel – Massive Oscillations
Jarek Szczęsny:

Letarg duchowy.

Hula – Shadowland
Paweł Gzyl:

Jak ambient przenikał industrial.



Nowości z Crammed Discs

Ukazały się nowe wydawnictwa dwóch artystek: Bérangère Maximin i Maïi Vidal.

Bérangère MaximinBérangère Maximin – „Dangerous Orbits” (18.05.2015 | Crammed Discs)

Bérangère Maximin wychowała się na wyspie Reunion położonej na Oceanie Indyjskim wśród dzikich plaż i czynnego wulkanu. Gdy miała piętnaście lat przeniosła się do Francji. Tam też rozpoczęła studia na wydziale muzyki konkretnej. Swoje umiejętności szkoliła pod okiem Denisa Dufoura (członek słynnej GRM i uczeń Pierre’a Schaeffera). Debiutancki album Maximin – „Tant Que Les Heures Passent” opublikowała w 2008 roku oficyna Tzadik. Francuska artystka inspiruje się twórczością Françoisa Bayle’a, Luca Ferrariego czy Eliane Radigue. W swoich kompozycjach nawiązuje do różnych stylistyk, takich jak glitch, noise, ambient i dub. Pamiętam, że muzykę Maximin odkryłem, kiedy opublikowała swój drugi longplay, pt. „No One Is An Island” (Sub Rosa, 2012). Na tym znakomitym krążku gościnnie wystąpili: Rhys Chatham, Christian Fennesz, Frédéric D. Oberland i Richard Pinhas. Kolejny jej album to „Infinitesimal” (Sub Rosa, 2013). Tegoroczny „Dangerous Orbits” to prawie 70 minut niełatwej muzyki, która w wielu momentach staje się niepokojąca, drapieżna, szorstka, surowa, chropowata i transowa. Jej niebywałe drony, odrealniony dub podlany basowym brzmieniem robią ogromne wrażenie. Nagranie „Cracs” to jedno z najlepszych, jakie słyszałem w tym roku!

Oficjalna strona artystki »Profil na Facebooku »Profil na BandCamp »

Maia VidalMaïa Vidal – „The Tide” (03.06.2015 | Crammed Discs)

Maïa Vidal urodziła się w Stanach Zjednoczonych, choć jej rodzice mają korzenie francuskie, japońskie i niemieckie. Wychowała się w USA, studiował w Montrealu, lecz obecnie swój czas dzieli między Paryżem a Barceloną. Pod koniec września ukaże się nowy album, pt. „You’re The Waves” tej wyśmienitej amerykańskiej wokalistki, multiinstrumentalistki i producentki. W ramach rozgrzewki dostajemy sześcioutworową EP-kę „The Tide”, a niej znalazły się trzy premierowe kompozycje, jak i remiksy w wykonaniu: Giuliano Giusa Cobelliego, Williama Serfassa i OZAN-a. Tytułowe nagranie ma siłę i zadatki, aby stać się przebojem tego lata, ale w dobry tego słowa znaczeniu.

Oficjalna strona artysty »Profil na Facebooku »

*Na zdjęciu: Bérangère Maximin, fot. Marine Dricot

Strona Crammed Discs »Profil na Facebooku »

 


Dołącz do ponad 13 000 fanów na Facebooku:

Komentarze

Comments are closed.