Paweł Doskocz / Vasco Trilla – Hajstra
Jarek Szczęsny:

Nieprawidłowości w działaniu zmysłów.

Stenny – Upsurge
Paweł Gzyl:

Połamane rytmy zanurzone w ambiencie.

Justyna Steczkowska – Maria Magdalena. All Is One
Przemysław Solski:

Wędrówka duszy.

Function – Existenz
Paweł Gzyl:

Opus magnum Dave’a Sumnera.

Bella Boo – Once Upon a Passion
Jarek Szczęsny:

Z półprzymkniętymi oczami.

Shed – Oderbruch
Paweł Gzyl:

Szperając w zbiorowej pamięci.

KTLH – Azathoth
Jarek Szczęsny:

Egzorcyści będą mieć pełne ręce roboty.

Koenraad Ecker & Frederik Meulyzer – Carbon
Paweł Gzyl:

Wizyta na Spitsbergenie.

Planetary Assault Systems – Live At Cocoon Ibiza
Paweł Gzyl:

Techno z saksofonem? Czemu nie!

Olo Walicki & Jacek Prościński – Llovage
Jarek Szczęsny:

Uciekająca sekcja rytmiczna.

Abul Mogard – Kimberlin
Maciej Kaczmarski:

Elegia na odejście.

Tobias Preisig – Diver
Łukasz Komła:

Skoncentrowana powódź.

Lee Gamble – Exhaust (Flush Real Pharynx Part 2)
Paweł Gzyl:

Powrót do korzeni.

Various Artists – Pop Ambient 2020
Paweł Gzyl:

Ambient jak skała.



Stein Urheim & Mari Kvien Brunvoll – For Individuals Facing The Terror Of Cosmic Loneliness

Ci artyści w zachwycający sposób łączą tradycję z nowoczesnością.

Skandynawia jest niezwykłym miejscem nie tylko pod względem przyrody, ale i muzyki. Regularnie na Nowej Muzyce prezentuję np. nowości z znakomitej wytwórni norweskiej Hubro (swoją drogą niebawem ukażą się kolejne wydawnictwa z tego labelu). Duet Stein Urheim (wokal, gitara, bas, flet, bouzouki, tamboura, instrument perkusyjne, efekty, loopy) i Mari Kvien Brunvoll (wokal, efekty, loopy, kazoo, kalimba, cytra, instrumenty perkusyjne, elektronika) oczywiście pochodzi z Norwegii. Kiedyś Urheimowi zadałem nasze „3 pytania”, a w ubiegłym roku zachwycałem się wyśmienitym zespołem Brunvoll – Building Instrument (recenzja).

Album „For Individuals Facing The Terror Of Cosmic Loneliness” to ich trzeci longplay. Na tym krążku gościnnie pojawił się Jørgen Træen (syntezator modularny, mellotron, programowanie). Poprzednia płyta duetu nosi tytuł „Daydream Twin” (Jazzland, 2013). Muszę przyznać, że za każdym razem muzycy coraz bardziej mnie zaskakują swoim poziomem i tym, że z taką ogromną lekkością poruszają po różnych stylistykach. Nie inaczej jest na tegorocznym krążku, gdzie niespełna 35 minut mija w błyskawiczny tempie. Ich nagrania po prostu płyną w naturalny sposób. Pomimo rozbudowanych kompozycji, artyści potrafią wyczuć granicę dobrego smaku (doświadczenie?) i doskonale wiedzą, kiedy robi się instrumentalny przepych, bajzel czy nadmierna plątania pomysłów.

Piosenki Urheima i Brunvoll są głęboko osadzone w tradycji (folk, blues, dub, nawet elementy reggae), co nieznaczny, że mamy zatęchłe i przykurzone granie. Nic podobnego! Potrafią obok siebie umieścić balladę („Lazy Philosopher”) kojarzącą z latami 50. i dubowo-folkową pieśń („For Now”), a innym razem oddać głos eksperymentom z marimbą i syntezatorem modularnym w tle („Trees”). Z kolei słuchając utworu „That’s What I ‚d Do” odniosłem wrażenie, jakbym poznawał zagubiony numer Cocteau Twins z ich najlepszego okresu. Warstwa tekstowa posiada również konkretne podłoże, bo Mari inspiruje się zarówno twórczością Federico García Lorcy, jak i Bertranda Russella.

Kompozycje Steina Urheima i Mari Kvien Brunvoll mienią się wieloma kolorami, a przy tym nie mają nic wspólnego z cukierkową otoczką, słodkimi tekścikami i szablonowymi formami. To tak jakby jakaś niewidzialna siła dała im energię do stworzenia tych kosmicznych utworów. Sami artyści podkreślają, że ich muzyka może być najlepszym antidotum dla osób bardzo samotnych i proponują w razie potrzeby aplikować co najmniej dwa razy dziennie. Więc do dzieła!

11.08.2015 | Jazzland  

 

Strona Steina Urheima »Strona Jazzland »Profil na Facebooku »

 


Dołącz do ponad 13 000 fanów na Facebooku:

Komentarze

Comments are closed.