Shed – Oderbruch
Paweł Gzyl:

Szperając w zbiorowej pamięci.

KTLH – Azathoth
Jarek Szczęsny:

Egzorcyści będą mieć pełne ręce roboty.

Koenraad Ecker & Frederik Meulyzer – Carbon
Paweł Gzyl:

Wizyta na Spitsbergenie.

Planetary Assault Systems – Live At Cocoon Ibiza
Paweł Gzyl:

Techno z saksofonem? Czemu nie!

Olo Walicki & Jacek Prościński – Llovage
Jarek Szczęsny:

Uciekająca sekcja rytmiczna.

Abul Mogard – Kimberlin
Maciej Kaczmarski:

Elegia na odejście.

Tobias Preisig – Diver
Łukasz Komła:

Skoncentrowana powódź.

Lee Gamble – Exhaust (Flush Real Pharynx Part 2)
Paweł Gzyl:

Powrót do korzeni.

Various Artists – Pop Ambient 2020
Paweł Gzyl:

Ambient jak skała.

FKA Twigs – Magdalene
Jarek Szczęsny:

Jedno płuco.

Sarin – Moral Cleansing
Paweł Gzyl:

EBM wyszlifowany na najwyższy połysk.

Mary Komasa – Disarm
Przemysław Solski:

Rozbrójmy się.

Black Sea Dahu – No Fire in the Sand
Łukasz Komła:

Tonąc w lekkości.

DJ Shadow – Our Pathetic Age
Jarek Szczęsny:

Ilość nie przekłada się na jakość.



Nowości z Sub Rosa

Przegląd wydawnictw z belgijskiej oficyny Sub Rosa.

SR416_front

Lilly Joel – „What Lies In The Sea” (15.10.2015 | Sub Rosa)

Lynn Cassiers (wokal, elektronika) i Jozef Dumoulin (instrumenty klawiszowe, elektronika) właśnie opublikowali swój pierwszy wspólny krążek, pt. „What Lies In The Sea”. Myślę, że większość z was powinna kojarzyć postać Cassiers, bowiem to jedna z najważniejszych współczesnych belgijskich wokalistek, która w odważny sposób eksperymentuję ze swoim głosem. Artystka ma też solowy projekt o bardzo ciekawej nazwie The Bird the Fish and the Ball (wideo). Dodam, iż swego czasu współpracowała z Marshallem Allenem, Octurn i The Brussels Jazz Orchestra. Jej kolega, Dumoulin, to również interesująca postać belgijskiej sceny, ale bardziej z okolic jazzu, muzyki improwizowanej, rocka czy muzyki klasycznej. Na co dzień występuje w The Red Hill Orchestra, a także w duecie z Benoît Delbecqiem.

Pod szyldem Lilly Joel twórcy przygotowali zestaw jedenastu kompozycji będących na przecięciu ambientu oraz szeroko rozumianego eksperymentu z głosem i syntezatorami. Na pewno zaskakujące jest wykorzystanie w nieoczywisty sposób brzmienia pianina Fender Rhodes. Choć ich podejście do improwizowanych form także nie ma nic wspólnego z schematycznym myśleniem.

SR394_front

Kosmose – „Kosmic Music from the Black Country” (21.08.2015 | Sub Rosa)

Wydawcy z wytwórni Sub Rosa konsekwentnie prezentują zapomniane lub całkowicie nieznane nagrania zespołów belgijskich. Kolejnym tego przykładem jest formacja Kosmose z Charleroi. Grupę założył w 1969 roku Francis Pourcel wraz z trzema innymi muzykami. Drugą kluczową postacią okazał się Alaina Neffe (instrumenty klawiszowe, flet, wokal, elektronika), który dołączył do nich w 1971 roku. Następnie pojawili się gitarzysta Paul Kutzner i perkusista GM Hinant.

Artyści będący wówczas pod wielkim wpływem kosmische musik zaczęli się spotykać co niedzielę na próbach w dosyć małym w mieszkaniu Francisa Pourcela znajdującym się na poddaszu. Ponoć wcześniej niczego nie omawiali, po prostu wchodzi i grali. Rejestrowali swoje kompozycje na prostym sprzęcie (np. TC63 Sony). Niestety, ale spora część taśm uległa zniszczeniu.

Dwupłytowe wydawnictwo „Kosmic Music from the Black Country” przedstawia zbiór kompozycji z lat 1973-1978. Ten niewielki wycinek czasu doskonale pokazuje, że byli to niesamowicie kreatywni muzycy, którzy omijali szerokim łukiem blues-rocka. Belgowie fascynowali się psychodelią, kosmische musik, krautrockiem, noise’em, muzyką improwizowaną i free jazzem. Na drugim krążku znajdziemy utwory trwające ponad dwadzieścia minut. Album „Kosmic Music from the Black Country” został poświęcony pamięci Paula Kutznera (1956-2012).

Fieldtone

Fieldtone – „Book of Air” (12.11.2015 | Sub Rosa/Granvat)

„Book of Air” to debiutancki krążek belgijskiego zespołu Fieldtone: Stijn Cools (perkusja), Indre Jurgeleviciuté (kanklės), Benjamin Sauzereau (gitara elektryczna), Bert Cools (gitara elektryczna, akustyczna) i Nathan Wouters (kontrabas). Tematem przewodnim twórczości Fieldtone jest cisza w przyrodzie, którą artyści zaobserwowali w różnych lokalizacjach. W ich rozumieniu słowo „cisza” odnosi się do miejsca, gdzie nie słychać żadnej muzyki ani dialogów. Medytacyjny charakter nagrań został zbudowany w oparciu o akustyczny ambient („Shille gwer canne”) i jazz („Shen show tyray”, „Phio beres”, „O chiba ram ren”) z okolic Dale Cooper Quartet & The Dictaphones, Kammerflimmer Kollektief czy Kilimanjaro Darkjazz Ensemble.

 

Strona oficyny Sub Rosa »Profil na Facebooku »Strona Granvat »Profil na Facebooku »

 


Dołącz do ponad 13 000 fanów na Facebooku:

Komentarze

Comments are closed.