Plaid ‎– Polymer
Mateusz Piżyński:

Londyński duet poruszający się na scenie elektronicznej już blisko trzydzieści lat, 7. czerwca wydał swój kolejny studyjny album zatytułowany „Polymer”.

Tyler, The Creator – IGOR
Jarek Szczęsny:

Władca marionetek.

Rod Modell – Captagon
Paweł Gzyl:

Mistrz dubowych brzmień prezentuje własną wizję techno.

Vanishing Twin – The Age of Immunology
Jarek Szczęsny:

Eskapizm potrzebny od zaraz.

Sstrom – Drenched 1 – 12
Paweł Gzyl:

Surowe techno z uszkodzonego komputera.

Mirt – Greed
Jarek Szczęsny:

Wątłe struktury.

Various Artists – 10 Years of Monkeytown
Paweł Gzyl:

Spojrzenie wstecz.

EABS – Slavic Spirits
Jarek Szczęsny:

Jazz w bardo.

Bartosz Kruczyński – Baltic Beat II
Jarek Szczęsny:

Nie chciałbym przesłodzić.

Resina – Traces (Remixes)
Mateusz Piżyński:

Najnowsze wydawnictwo naszej rodzimej, bardzo utalentowanej, artystki, Karoliny Rec (aka Resina) to zestaw 5 utworów, gdzie cztery to genialne reinterpretacje, za którymi stoją Abul Mogard, Lotic, Ben Frost i William Criag.

Różni artyści – Portrety
Jarek Szczęsny:

Sami perkusiści.

Tracey – Biostar
Paweł Gzyl:

Pastelowe electro wyjęte z klubowego kontekstu.

Laurence Pike – Holy Spring
Jarek Szczęsny:

Łyżeczką, a nie chochlą.

Altstadt Echo – This Work Contains Lead
Paweł Gzyl:

Rozdarcie między światem ducha i materii.



Mike Majkowski – Bright Astonishment Of The Night

Wytwórnia Bocian Records opublikowała kolejny solowy album Mike’a Majkowskiego.

Australijski kontrabasista z polskimi korzeniami jest niezwykle aktywną postacią na europejskiej scenie muzyki improwizowanej. Współpracuje z wieloma znakomitymi muzykami (Mikołaj Trzaska, Jim Denley, Chris Abrahams, Hailu Mergia, Lotto). Odnośnie tria Lotto (Rychlicki/Majkowski/Szpura), które wydało swoją debiutancką płytę – „Ask The Dust” (Lado ABC) w 2014 roku, należy wspomnieć o zbliżającym się ich koncercie w warszawskim klubie Pardon, To Tu (odbędzie się 24 listopada – szczegóły).

W tym roku Majkowski wypuścił taśmę „Neighbouring Objects” (nasza recenzja), gdzie pokazał, że nie ogranicza się jedynie do brzmienia kontrabasu. Z kolei na najnowszym wydawnictwie „Bright Astonishment Of The Night” artysta powraca do generowania dźwięków za pomocą samego kontrabasu. Podobnie sytuacja miała się na jego krążku „Why is there something instead of nothing?” (nasza recenzja) sprzed dwóch lat. Zresztą sam Majkowski podkreśla, że kompozycje z „Bright Astonishment Of The Night” są niejako rozwinięciem pomysłów z „Why is there something instead of nothing?”.

W pierwszym utworze „Sleep And Oblivion” (trwającym prawie pięćdziesiąt minut) muzyk w szczególny sposób skupia się na rezonansie i minimalizmie, szukając cały czas nowych brzmień/odcieni, szczególnie w niskich rejestrach kontrabasu. Majkowski nie zapomniał o swoich charakterystycznych pauzach, a także zwiększył zakres użytych technik. W nagraniu „Ultramarine” bardziej skoncentrował się na repetytywnych i krótkich formach. Szybkie pociągnięcia smyczkiem, długie pauzy oraz przesunięcia harmoniczne w ujmujący sposób stymulują naszą percepcję słuchową.

Materiał z „Bright Astonishment Of The Night” ma w sobie potencjał soundtrackowy. Oczywiście myślę tu o kinie eksperymentalnym. Choć wydaje się, że repetytywne partie kontrabasu świetnie pasowałyby do czarno-białych kadrów z kina niemego. Co powiecie na filmy z gatunku noir?

październik 2015 | Bocian Records

 

Oficjalna strona artysty »Słuchaj na Soundcloud »Strona Bocian Records »

 

Dołącz do ponad 10 000 fanów na Facebooku:

Komentarze

Comments are closed.