Foghorn – Thanatos
Jarek Szczęsny:

Album wysokooktanowy.

Subjected – Pictures From The Aftermath
Paweł Gzyl:

Ambientowa afirmacja życia i miłości.

Billy Woods And Kenny Segal – Hiding Places
Jarek Szczęsny:

Ciężki i ponury.

Ellen Arkbro – Chords
Paweł Gzyl:

Filozofia czystego akordu.

BNNT is Patrick Higgins – Multiversion #1
Jarek Szczęsny:

Część pierwsza.

Opla – Obertasy
Jarek Szczęsny:

Modernizacja polskiej wsi.

Zguba – Potwarz
Jarek Szczęsny:

Zagadkowa umysłowość.

Erith – Speed of Light
Przemysław Solski:

Niebanalny styl, kosmiczna muzyka, swoboda na scenie, tak w kilku słowach można określić nowe zjawisko na polskim rynku.

Øyvind Torvund – The Exotica Album
Łukasz Komła:

W egzotycznym zwierciadle.

Sciahri – Double-Edged
Paweł Gzyl:

Plemienny minimal.

Various Artists – ePM Selected Vol. 7
Paweł Gzyl:

Dziesięć house’owych sztosów.

Dren – Time And Form
Paweł Gzyl:

Black metal przekuty na nowoczesną elektronikę.

Dots (Uwe Schmidt) – Dots
Ania Pietrzak:

Śladami czarów w kosmicznej otchłani.

S S S S – Walls, Corridors, Baffles
Paweł Gzyl:

Power ambient z Lucerny.



Tiago Sousa

Portugalski pianista i kompozytor powraca z nowym albumem.

W ciągu ostatnich kilku lat Tiago Sousa stał się jednym z najbardziej interesujących oraz intrygujących muzyków na portugalskiej scenie muzyki improwizowanej/jazzowej/eksperymentalnej. Swoją przygodę z wydawaniem muzyki rozpoczął w 2006 roku wraz z założeniem netlabela Merzbau, gdzie też wypuścił swój pierwszy solowy materiał, pt. „Crepúsculo”. Dopiero płyta „Western Lands” (Resting Bell, 2008) przyniosła mu większy rozgłos. Następnie wyruszył w swoją pierwszą europejską trasą, dzieląc scenę z Shannon Wright, Vicem Chesnuttem czy Paulem Metzgerem. Na krążku „Insónia” (2009) do pianisty dołączyli perkusista Baltazar Molina i klarnecista Ricardo Ribeiro. Z kolei w 2012 roku pojawił się bardzo ciekawy projekt o nazwie Pão, w którym muzycy – Tiago Sousa, Pedro Sousa, Travassos, łączyli muzykę improwizowaną z elektroniką.

Sousa co jakiś czas nagrywa albumy napisane wyłącznie na fortepian. Jednym z przykładów jest „Samsara” (Immune Recordings, 2013). Na tegorocznym „Um Piano Nas Barricadas” (26.02.2016 | Discrepant) u boku Sousy (fortepian, harmonium) wystąpili: Rebecca Roth (harfa), Tó Trips (gitara), Ricardo Ribeiro (klarnet basowy, sopranowy) i Baltazar Molina (perkusja). Styl Portugalczyka wiedzie nas w przeróżne obszary, od muzyki filmowej („Bibliografia Theme”), pianistyki z elementami sonorystyki/improwizacji („Prelúdio no1”, „Imprevisto no3”), etnicznych akcentów („Imprevisto no2”), przez muzykę klasyczną („Pendulo”, „Almograve”), po piękny temat na harfę i fortepian („Insonia”).

 

Oficjalna strona artysty »Profil na Facebooku »Profil na BandCamp »Strona Discrepant »Profil na Facebooku »

 

Dołącz do ponad 10 000 fanów na Facebooku:

Komentarze

Comments are closed.