Alberich – Quantized Angel
Paweł Gzyl:

Suma wszystkich przemian.

Amnesia Scanner And Bill Kouligas – Lexachast
Jarek Szczęsny:

Taniec z kaktusem.

HVL – Rhythmic Sonatas
Paweł Gzyl:

Jak to się robi w Gruzji.

Marek Kamiński – Not Here
Łukasz Komła:

Patrzeć w gwiazdy leżąc wśród nich.

These New Puritans – Inside The Rose
Maciej Kaczmarski:

Na wzburzonym morzu.

Christian Löffler – Graal (Prologue)
Paweł Gzyl:

Popowo i trance’owo.

Ifriqiyya Electrique – Laylet el Booree
Łukasz Komła:

Jeszcze więcej krwi, potu i transu!

Tommy Four Seven – Veer
Paweł Gzyl:

Brytyjski mocarz powraca wreszcie z nowym albumem.

Stefan Goldmann – Tacit Script
Paweł Gzyl:

Konceptualna awangarda wywiedziona z techno i house’u.

DJ Spider – Democide
Paweł Gzyl:

Ucieczka z Nowego Jorku.

Sonmi451 – Nachtmuziek
Ania Pietrzak:

„Nie przeszkadzać”.

Janus Rasmussen – Vin
Mateusz Piżyński:

Deep house’owy kalendarz połówki Kiasmosa.

Various Artists – Velvet Desert Music Vol. 1
Paweł Gzyl:

Nowy cykl kompilacji kolońskiej tłoczni.

Psyk – A Moment Before
Paweł Gzyl:

Hiszpański producent wraca do swoich korzeni.



Tiago Sousa

Portugalski pianista i kompozytor powraca z nowym albumem.

W ciągu ostatnich kilku lat Tiago Sousa stał się jednym z najbardziej interesujących oraz intrygujących muzyków na portugalskiej scenie muzyki improwizowanej/jazzowej/eksperymentalnej. Swoją przygodę z wydawaniem muzyki rozpoczął w 2006 roku wraz z założeniem netlabela Merzbau, gdzie też wypuścił swój pierwszy solowy materiał, pt. „Crepúsculo”. Dopiero płyta „Western Lands” (Resting Bell, 2008) przyniosła mu większy rozgłos. Następnie wyruszył w swoją pierwszą europejską trasą, dzieląc scenę z Shannon Wright, Vicem Chesnuttem czy Paulem Metzgerem. Na krążku „Insónia” (2009) do pianisty dołączyli perkusista Baltazar Molina i klarnecista Ricardo Ribeiro. Z kolei w 2012 roku pojawił się bardzo ciekawy projekt o nazwie Pão, w którym muzycy – Tiago Sousa, Pedro Sousa, Travassos, łączyli muzykę improwizowaną z elektroniką.

Sousa co jakiś czas nagrywa albumy napisane wyłącznie na fortepian. Jednym z przykładów jest „Samsara” (Immune Recordings, 2013). Na tegorocznym „Um Piano Nas Barricadas” (26.02.2016 | Discrepant) u boku Sousy (fortepian, harmonium) wystąpili: Rebecca Roth (harfa), Tó Trips (gitara), Ricardo Ribeiro (klarnet basowy, sopranowy) i Baltazar Molina (perkusja). Styl Portugalczyka wiedzie nas w przeróżne obszary, od muzyki filmowej („Bibliografia Theme”), pianistyki z elementami sonorystyki/improwizacji („Prelúdio no1”, „Imprevisto no3”), etnicznych akcentów („Imprevisto no2”), przez muzykę klasyczną („Pendulo”, „Almograve”), po piękny temat na harfę i fortepian („Insonia”).

 

Oficjalna strona artysty »Profil na Facebooku »Profil na BandCamp »Strona Discrepant »Profil na Facebooku »

 

Dołącz do ponad 10 000 fanów na Facebooku:

Komentarze

Comments are closed.