Joshua Sabin – Sutarti
Paweł Gzyl:

Zew z litewskich lasów.

Thom Yorke – Anima
Maciej Kaczmarski:

1997-2019-2049?

Koza – Mystery Dungeon
Jarek Szczęsny:

Moby Dick.

D. Carbone – A.C.A.B.
Paweł Gzyl:

D. Carbone idzie na wojnę.

Fire! Orchestra – Arrival
Jarek Szczęsny:

Zrobiło się ciszej.

SØS Gunver Ryberg – Entangled
Paweł Gzyl:

Ciekawie, ale za krótko.

Palmer Eldritch – [dog]
Jarek Szczęsny:

Nieustanny proces chwalenia.

LSD – Second Process
Paweł Gzyl:

Kreatywna kooperacja czy skok na kasę?

Lena Andersson – Söder Mälarstrand
Paweł Gzyl:

Owoc studyjnego spotkania Eomaca i Kyoki.

Michał Miegoń & Adam Witkowski – Dwuja
Jarek Szczęsny:

Zawsze słucha się inaczej.

Lost Few – Between The Silence
Paweł Gzyl:

Muzyka na poprzemysłowe przestrzenie.

Jakub Lemiszewski – 2019
Jarek Szczęsny:

W zaczarowanym nastroju.

Kate Tempest – The Book Of Traps And Lessons
Jarek Szczęsny:

Próba uchwycenia bałaganu dzisiejszych czasów.

I Hate Models – L’Age De Metamorphoses
Paweł Gzyl:

Techno o metalowej furii i symfonicznym rozmachu.



Claire M Singer

Poznajcie debiutancki album brytyjskiej artystki opublikowany przez Touch.

Claire M Singer to wykształcona wiolonczelistka i organistka, wykorzystująca w swojej muzyce także elektronikę. W ciągu ostatnich czternastu lat jej prace można było usłyszeć w wielu galeriach i salach koncertowych na całym świecie. Singer regularnie występuje w Union Chapel, gdzie sprawuje też funkcję dyrektora artystycznego. Pierwsza płyta artystki, pt. „Solas” (24.06.2016 | Touch) zawiera kompozycje napisane w latach 2009-2016. Sam tytuł wydawnictwa w języku gaelickim szkockim oznacza „światło”. Może i mało wyszukana nazwa albumu, ale doskonale oddająca nastrój tych nagrań.

Twórczość Singer nie jest ani typowym ambientem, choć ma pewne cechy tej stylistyki, ani nie jest tzw. kameralistyką czy stuprocentową muzyką klasyczną/współczesną. Na „Solas” odnajdziemy elementy wszystkich wspomnianych gatunków. To jednak kluczowym składnikiem jest minimalizm.

Praktycznie każda kompozycja została zarejestrowana w innym miejscu i czasie. Inaczej sytuacja przedstawia się w przypadku trzech nagrań: „Solas”, „Wrangham” „The Molendinar”, które powstały na początku 2016 roku w Union Chapel. Tam znajdują się organy wykonane przez Henry’ego Willisa w 1877 roku. Organowe fragmenty skojarzyły mi się z muzyką Brytyjczyka Jamesa McVinnie’ego z płyty „Cycles” (Bedroom Community, 2013, recenzja) i duetu Tobias Preisig & Stefan Rusconi – „Levitation” (Qilin Records, 2016, recenzja). Z kolei tam gdzie pojawiło się więcej wiolonczeli w towarzystwie elektroniki może przywodzić na myśl dokonania eleh.

 

Strona Claire M Singer »Profil na Facebooku »Strona Touch »Profil na Facebooku »

 

Dołącz do ponad 10 000 fanów na Facebooku:

Komentarze

Comments are closed.