New Rome (Tomasz Bednarczyk) – New Rome
Ania Pietrzak:

Nowe oblicze wrocławskiego producenta.

Catnapp – Break
Paweł Gzyl:

Basowe piosenki.

Joshua Sabin – Sutarti
Paweł Gzyl:

Zew z litewskich lasów.

Thom Yorke – Anima
Maciej Kaczmarski:

1997-2019-2049?

Koza – Mystery Dungeon
Jarek Szczęsny:

Moby Dick.

D. Carbone – A.C.A.B.
Paweł Gzyl:

D. Carbone idzie na wojnę.

Fire! Orchestra – Arrival
Jarek Szczęsny:

Zrobiło się ciszej.

SØS Gunver Ryberg – Entangled
Paweł Gzyl:

Ciekawie, ale za krótko.

Palmer Eldritch – [dog]
Jarek Szczęsny:

Nieustanny proces chwalenia.

LSD – Second Process
Paweł Gzyl:

Kreatywna kooperacja czy skok na kasę?

Lena Andersson – Söder Mälarstrand
Paweł Gzyl:

Owoc studyjnego spotkania Eomaca i Kyoki.

Michał Miegoń & Adam Witkowski – Dwuja
Jarek Szczęsny:

Zawsze słucha się inaczej.

Lost Few – Between The Silence
Paweł Gzyl:

Muzyka na poprzemysłowe przestrzenie.

Jakub Lemiszewski – 2019
Jarek Szczęsny:

W zaczarowanym nastroju.



Nowości z A Guide To Saints

Australijski label opublikował nowe albumy An Infinity Room i Leightona Craiga.

SNT016_front

An Infinity Room – „White On White” (24.06.2016 | A Guide To Saints)

An Infinity Room to solowy projekt Juliana Daya – australijskiego kompozytora, pisarza i radiowca. Współtworzy także przedsięwzięcie Super Critical Mass. Jego twórczość zdobyła uznanie w wielu kręgach. Kompozycje Daya wykonywały takie zespoły jak TILT Brass, Bang On A Can Marathon, Third Angle, Synergy Percussion, The Song Company czy Australian String Quartet.

Pod szyldem An Infinity Room artysta szuka wspólnego mianownika między czasem, przestrzenią a harmonią. Najnowsze wydawnictwo „White On White” składa się z trzech utworów, z czego „Intercessions” i „Void” trwają po czterdzieści minut. Day korzysta z prostych syntezatorów, następnie stara się jej w odpowiedni sposób zsynchronizować, aby wydobyć z nich powoli osuwającą się lawinę mikrotonalnych dźwięków.

Oficjalna strona artysty »Profil na Facebooku »

SNT020_front

Leighton Craig – „Green Coronet” (24.06.2016| A Guide To Saints)

Leighton Craig to bez wątpienia jedna z najważniejszych postaci sceny eksperymentalnej i rockowej w Brisbane. Artystę możemy spotkać w takich projektach jak The Lost Domain, The Deadnotes i Primitive Motion. Od momentu ukazania się jego pierwszego solowego albumu, pt. „11 Easy Pieces” (Room40, 2008) upłynęło aż osiem lat. Na tegorocznym wydawnictwie „Green Coronet” Craig kontynuuje ścieżkę poszukiwań, jaką obrał na debiutanckiej płycie. Tym razem przygotował cztery długie kompozycje, będące na styku lo-fi, rozmarzonych brzmień syntezatorowych, zapętlonych wokali i field recordingu. Całość otwiera znakomite nagranie „Green Veil”, gdzie dodatkowo słyszymy dźwięki saksofonu, zaś w „Drowned World” pojawił się klarnet. Australijczyk w ujmujący sposób wplótł nagrania terenowe w tkankę swoich dźwiękowych eksperymentów. Powstała subtropikalna mieszanka z pogranicza jawy i snu.

leighton_craig_taupo_bay nz_2015

Leighton Craig w swoim studiu

 

Strona A Guide To Saints »Profil na BandCamp »

 

Dołącz do ponad 10 000 fanów na Facebooku:

Komentarze

Comments are closed.