HVL – Rhythmic Sonatas
Paweł Gzyl:

Jak to się robi w Gruzji.

Marek Kamiński – Not Here
Łukasz Komła:

Patrzeć w gwiazdy leżąc wśród nich.

These New Puritans – Inside The Rose
Maciej Kaczmarski:

Na wzburzonym morzu.

Christian Löffler – Graal (Prologue)
Paweł Gzyl:

Popowo i trance’owo.

Ifriqiyya Electrique – Laylet el Booree
Łukasz Komła:

Jeszcze więcej krwi, potu i transu!

Tommy Four Seven – Veer
Paweł Gzyl:

Brytyjski mocarz powraca wreszcie z nowym albumem.

Stefan Goldmann – Tacit Script
Paweł Gzyl:

Konceptualna awangarda wywiedziona z techno i house’u.

DJ Spider – Democide
Paweł Gzyl:

Ucieczka z Nowego Jorku.

Sonmi451 – Nachtmuziek
Ania Pietrzak:

„Nie przeszkadzać”.

Janus Rasmussen – Vin
Mateusz Piżyński:

Deep house’owy kalendarz połówki Kiasmosa.

Various Artists – Velvet Desert Music Vol. 1
Paweł Gzyl:

Nowy cykl kompilacji kolońskiej tłoczni.

Psyk – A Moment Before
Paweł Gzyl:

Hiszpański producent wraca do swoich korzeni.

Mary Lattimore & Mac McCaughan – New Rain Duets
Jarek Szczęsny:

Cztery utwory, dwoje wykonawców i jedna sesja na żywo.

Chúpame El Dedo – No Te Metas Con Satan
Łukasz Komła:

Psychodeliczna cumbia staje do walki z Szatanem!



Wolfram – X

Eksperymenty spoza czasu.

Dominik Kowalczyk należy do pionierów abstrakcyjnej elektroniki nad Wisłą. Wraz z takimi artystami, jak Viön, Mem czy Zenial tworzył na początku minionej dekady scenę, która swoją oryginalnością mogła konkurować z co bardziej eksperymentalnymi produkcjami Mille Plateux czy Raster Noton. Niestety – w większości twórcy ci z czasem odpuścili tworzenie muzyki, środowisko poszło więc w rozsypkę, być może też ze względu na nikłe zainteresowanie ich dokonaniami w rodzimym kraju.

Z dzisiejszej perspektywy trochę żal, że tak się stało. Szczególnie dobrze słucha się dawnych nagrań Dominika, który tworzył pod szyldem Wolfram. Dwie jego płyty z tamtego czasu – „Atol Drone” i „Thinking Dust” – stanowią kulminację twórczych możliwości ówczesnej sceny. Od wydania ostatniej z nich artysta praktycznie zamilkł, choć w skromnych nakładach ukazywały się jego archiwalne utwory. Do teraz – kiedy po ponad dekadzie dostajemy wreszcie premierowy materiał Wolframa.

Pięć kompozycji z „X” przypomina, że Dominik zawsze miał wyjątkowo lekka rękę do eksperymentów o abstrakcyjnym charakterze. Tak jest i tym razem – bo choć płyta zaczyna się od skoncentrowanego na field recordings preparu („W:X:swarm”), potem dostajemy niezwykle delikatny ambient o minimalistycznym tonie („Introspektiv”) i utrzymany w ryzach statycznej kompozycji cyfrowy noise („Exloded View”). Soundtrackowe ciągoty autora do przetwarzania ludzkich głosów objawiają się w „N:hize”, a finałowy „Secret Humans” syntezuje wszystkie te poszukiwania w formule zaszumionego post-industrialu.

„X” to tak naprawdę muzyka wyjęta poza ramy wszystkich mód i trendów, tak zawsze dominujących w nowej elektronice. Korzenie tej twórczości tkwią oczywiście w latach 90., kiedy takie projekty, jak Oval czy Microstoria objawiły możliwość kreowania nośnych nagrań z dźwiękowych defektów, ale można też doszukać się w niej echa awangardowych poszukiwań z końca wcześniejszej dekady spod znaku Zoviet France czy Cranioclast. Z drugiej strony mocniejsze nasycenie kompozycji z „X” noise’owymi i dronowymi perforacjami wskazuje, że Wolfram nie stracił kontaktu z tym, co dzieje się na współczesnej scenie eksperymentalnej.

Monotype 2016

www.wolfram.art.pl

http://www.monotyperecords.com/

https://www.facebook.com/MonotypeRec

 

Dołącz do ponad 10 000 fanów na Facebooku:

Komentarze

komentarze 2

  1. Fryzjer Prezydentów

    Jesteśmy dumni!

  2. jędrek

    klasa !!!!