BNNT is Michał Kupicz – Multiversion #2
Jarek Szczęsny:

Część druga.

Coil – The Gay Man’s Guide To Safer Sex +2 OST
Ania Pietrzak:

Absolutne kuriozum!

Siavash Amini – Serus
Jarek Szczęsny:

Pływanie w stanie półsnu.

Foghorn – Thanatos
Jarek Szczęsny:

Album wysokooktanowy.

Subjected – Pictures From The Aftermath
Paweł Gzyl:

Ambientowa afirmacja życia i miłości.

Billy Woods And Kenny Segal – Hiding Places
Jarek Szczęsny:

Ciężki i ponury.

Ellen Arkbro – Chords
Paweł Gzyl:

Filozofia czystego akordu.

BNNT is Patrick Higgins – Multiversion #1
Jarek Szczęsny:

Część pierwsza.

Opla – Obertasy
Jarek Szczęsny:

Modernizacja polskiej wsi.

Zguba – Potwarz
Jarek Szczęsny:

Zagadkowa umysłowość.

Erith – Speed of Light
Przemysław Solski:

Niebanalny styl, kosmiczna muzyka, swoboda na scenie, tak w kilku słowach można określić nowe zjawisko na polskim rynku.

Øyvind Torvund – The Exotica Album
Łukasz Komła:

W egzotycznym zwierciadle.

Sciahri – Double-Edged
Paweł Gzyl:

Plemienny minimal.

Various Artists – ePM Selected Vol. 7
Paweł Gzyl:

Dziesięć house’owych sztosów.



Lautbild – Pulsus Frequens

Paweł Kulczyński na moment wyskoczył z elektronicznej maszyny nazywanej Wilhelm Bras, aby przywdziać inny alias. Tym razem padło na Lautbild.

Rodzimy producent w ubiegłym roku wydał kapitalną płytę jako wspomniany Wilhelm Bras – „Visionaries & Vagabonds” (Mik.Musik, recenzja), która nie została jakoś specjalnie doceniona w naszym kraju. Nie było wokół niej hajpu i cekiniastej otoczki. Zresztą twórczość Kulczyńskiego nie potrzebuje tego typu kampanii reklamowych, gdyż swobodnie „oddycha” w obrębie własnej przestrzeni. Wilhelm Bras to w zasadzie awangardowe techno, nasycone wieloma innym formami muzyki elektronicznej (sonorystyka, noise, bass music, house). Jego nagrania powstają w oparciu o brzmienia wydobyte z własnoręcznie wykonanych instrumentów.

W 2014 roku pierwszy raz zetknęliśmy się z nazwą Lautbild, bowiem wtedy ukazała się pierwsza kaseta tego projektu, pt. „Proletkult” (Mik.Musik). Artysta nakreślając wizję dotyczącą tego przedsięwzięcia, wspominał o tym, że chcę w jakiś sposób zerwać z awangardą Wilhelma Brasa i wyjść do szerszej publiczności, a przy tym skupić się na nieco prostszych rozwiązaniach choćby w kwestiach rytmu czy melodii.

Nie chciało mi się wierzyć, że na krążku „Pulsus Frequens” będzie „prostacko”, melodyjnie i skocznie. Teraz już wiem, że tzw. uproszczenie lub redukowanie określonych rozwiązań technicznych w przypadku Lautbild sprowadza się jedynie do zabiegów laboratoryjno-kosmetycznych. Są pewne fragmenty na tym wydawnictwie [„Dishonest Gymnastics”, „Poseur”, „One of the Ways I Wanna Make Love to You Music (Anticipating Things to Come)”], które mogą śmiało zaistnieć na parkiecie porządnego klubu. Tyle, że muzyka klubowa w wykonaniu Lautbild nie ma nic wspólnego z banałem, jednym i tym samym rytmem czy rozcieńczonymi brzmieniami.

Syntezatorowe arpeggia w „Believable and Cinematic” przenoszą nas bliżej kosmische musik, zaś w „Remarkable Jaw Apparatus” nasze uszy dopieszcza basowy wyziew pulsujący plemienną kaskadą zmutowanych dźwięków drumli i didgeridoo. „Mutual Exploitation” teżj jest na swój sposób taneczne, ale wciąż to wszystko u Lautbild jest zawiłe, transowe, pokręcone oraz zanurzone w mnóstwie detali – jednym słowem: znakomite! Z kolei „Nice Guys Finish Last” i „Misfortune or Mayhem” to chyba najbardziej awangardowe utwory, jakie znalazły się na tym krążku.

Gdybym ograniczyć się do kilku słów, to „Pulsus Frequens” można ubrać w następujący ciąg lapidarnych myśli: Ruszaj nogą, głową i biodrem, ale słuchaj sercem i umysłem!

16.09.2016 | Mik.Musik / BDTA

 

Oficjalna strona artysty »Strona Facebook Lautbild »Strona Mik.Musik »Profil na Facebooku »Profil na BandCamp »Strona BDTA »Profil na Facebooku »

 

Dołącz do ponad 10 000 fanów na Facebooku:

Komentarze

Comments are closed.