Foghorn – Thanatos
Jarek Szczęsny:

Album wysokooktanowy.

Subjected – Pictures From The Aftermath
Paweł Gzyl:

Ambientowa afirmacja życia i miłości.

Billy Woods And Kenny Segal – Hiding Places
Jarek Szczęsny:

Ciężki i ponury.

Ellen Arkbro – Chords
Paweł Gzyl:

Filozofia czystego akordu.

BNNT is Patrick Higgins – Multiversion #1
Jarek Szczęsny:

Część pierwsza.

Opla – Obertasy
Jarek Szczęsny:

Modernizacja polskiej wsi.

Zguba – Potwarz
Jarek Szczęsny:

Zagadkowa umysłowość.

Erith – Speed of Light
Przemysław Solski:

Niebanalny styl, kosmiczna muzyka, swoboda na scenie, tak w kilku słowach można określić nowe zjawisko na polskim rynku.

Øyvind Torvund – The Exotica Album
Łukasz Komła:

W egzotycznym zwierciadle.

Sciahri – Double-Edged
Paweł Gzyl:

Plemienny minimal.

Various Artists – ePM Selected Vol. 7
Paweł Gzyl:

Dziesięć house’owych sztosów.

Dren – Time And Form
Paweł Gzyl:

Black metal przekuty na nowoczesną elektronikę.

Dots (Uwe Schmidt) – Dots
Ania Pietrzak:

Śladami czarów w kosmicznej otchłani.

S S S S – Walls, Corridors, Baffles
Paweł Gzyl:

Power ambient z Lucerny.



Stefan Goldmann

Współzałożyciel berlińskiej oficyny Macro opublikował swój soundtrack do filmu „A1 – Ein Stück Schweizer Strasse”.

Jeżeli myślimy o współczesnej berlińskiej scenie techno to z pewnością nie można pominąć wkładu w jej rozwój, jaki wniósł Stefan Goldmann – niemiecko-bułgarski kompozytor, didżej, producent i autor książek. Artysta jest bardzo mocno związany z klubami Berghain i Panorama Bar. Zresztą w tym drugim debiutował w 2006 roku. Rok później założył label Macro, który skupia się na promowaniu techno, ale namaszczonego awangardowymi brzmieniami. Niedawno nakładem tej firmy ukazał się znakomity album „Clones” (recenzja) austriackiego tria Elektro Guzzi.

Goldmann jest również współautorem ubiegłorocznej książki dotyczącej wspomnianego klubu, czyli „Berghain: Art in the Club”, a także autorem własnej pozycji, pt. „Presets” (2015) opisującej powstawanie muzyki cyfrowej od strony technologicznej. Z kolei teraz artysta wypuścił ścieżkę dźwiękową do eksperymentalnego dokumentu „A1 – Ein Stück Schweizer Strasse” nakręconego w Zurychu przez Tobiego i Mike’a Mullerów. Tematem tego obrazu jest najdłuższa autostrada w Szwajcarii (A1). Twórcy filmu wyciągają na wierzch różne aspekty dotyczące tej trasy, a więc pokazują jakie koszta trzeba było ponieść, nakreślają korzyści/wady płynące z szybkiego ruchu, jaki ma wpływ na środowisko i wiele innych kwestii, które raczej nie są znane dla przeciętnego kierowcy. Od strony dźwiękowej „A1” (05.10.2016 | Macro) to w większości muzyka eksperymentalna, choć bardzo urozmaicona, bo mamy tu elementy techno, post-industrialu, electro czy ambientu. Nagrań z „A1” słuchałem bez obrazu, ale muszę przyznać, że dobrze sobie radzą poza salą kinową.

 

Oficjalna strona artysty »Strona Macro »Profil na Facebooku »Profil na BandCamp »

 

Dołącz do ponad 10 000 fanów na Facebooku:

Komentarze

Comments are closed.