D-Leria – Driving To Nowhere
Paweł Gzyl:

Hipnotycznie i różnorodnie.

Diskret – Diskret EP
Łukasz Komła:

„To tak, jakbyśmy byli połączeni (…)”. Warto nawiązać kontakt z debiutancką EP-ką szwajcarskiego duetu Diskret!  

Epi Centrum – Excrescence
Paweł Gzyl:

Weteran rodzimego techno w świetnej formie.

Neville Watson – The Midnight Orchard
Paweł Gzyl:

Soundtrackowe wspomnienie pierwotnego rave’u.

The Good, The Bad & The Queen – Merrie Land: Dwugłos
Redakcja:

Anglia tonie. Anglia odpływa.

Unknown Landscapes Vol. 6 – Mixed & Selected By Lewis Fautzi
Paweł Gzyl:

Mocno, hipnotycznie i… przewidywalnie.

Teo Olter – Mirów
Jarek Szczęsny:

Strefa komfortu.

John Tejada – Live Rytm Trax
Paweł Gzyl:

Jak brzmi muzyka amerykańskiego producenta na żywo?

Various Artists – Pop Ambient 2019
Paweł Gzyl:

Soundtrack do przejścia jesieni w zimę.

Slam – Athenaeum 101
Paweł Gzyl:

Godzinna podróż przez historię elektroniki.

Vril ‎– Anima Mundi
Ania Pietrzak:

Orbitowanie bez cukru.

Wolność – Outlines
Jarek Szczęsny:

Skład marzenie.

Chrissy – Resilience
Paweł Gzyl:

Rave dla muzycznych erudytów.

Jacek Sienkiewicz – On And On
Paweł Gzyl:

Twarde bity i kosmiczna elektronika.



Datach’i – System

Pierwszy od dekady longplay szarej eminencji owadziej elektroniki. Tym razem w ramach syntezy modularnej.

Joseph Fraioli dumnie nosił wąsy i brodę na długo, zanim stało się to modne (nie licząc Polski, gdzie jest to modne od zarania dziejów) – i tak samo rzucał fundamenty pod współczesną muzykę elektroniczną w epoce tuż przed nastaniem „kultury” selfie. W latach 1999-2006 wydał pod kryptonimem Datach’i kilka kapitalnych płyt dla wytwórni Planet Mu, Sublight Records i Caipirinha Productions. Ostatnia EPka ukazała się w 2008 w barwach należącego do artysty wydawnictwa Jafbox. Później Fraioli poświęcił się pracy na polu sound designu. Niedawno powrócił z premierowym materiałem opublikowanym przez Timesig, label Aarona Funka (Venetian Snares).

Podobnie jak jego kumpel z Kanady na swej tegorocznej, zresztą świetnej płycie „Traditional Synthesizer Music” (a przed nim niezliczone zastępy muzyków i producentów, od niedawno zmarłego pioniera Dona Buchli aż po Kraftwerk i Richarda Devine’a), Amerykanin zainteresował się analogowymi syntezatorami modularnymi. To właśnie Funk zachęcił Fraioliego do skompilowania całego albumu ze swych dźwiękowych eksperymentów. Efekty tychże dowodzą obiecującego rozwoju nowojorskiego producenta. O ile ostatni album, „Shock Diamonds” (2006), pchał muzykę w ekstrema chłodnych, komputerowych przestrzeni, o tyle „System” został w całości stworzony na instrumentach typu Eurorack.

Efekt jest powalający. Rozstrzelona rytmika waha się od quasi-hiphopowych beatów po frywolny braindance. W tle przewijają się zawiesiste ambientowe tekstury, naszpikowane glitchowymi odpryskami, acidowymi wtrętami i odklejonymi „bleepami” (ciągle trudno o dobry polski odpowiednik tego słowa). Taki „Synthetic Metals” przywołuje na myśl „Bucephalus Bouncing Ball” Aphex Twina ze ścieżki dźwiękowej do „Pi” Aronofsky’ego. Ale Fraioli nie gęsi i swój język ma, o czym przekonuje 15 pozostałych kompozycji. Trudno wyróżnić konkretne, bo wszystkie są bezbłędne i równie bezbłędnie ułożone.

Datach’i jest ewidentnym spadkobiercą estetyki Rephlex i Warp Records. Jest tu więc electro, acid techno, glitch-hop, ambient, ten niefortunnie ochrzczony IDM i inne słowa-klucze z chmury tagów, które i tak brzmią głucho przy muzyce. Może więc w ten sposób – „System” to rzecz w sam raz na jesienną wyprawę do lasu, jeśli wiecie, o co chodzi.

Timesig | 2016

 

Dołącz do ponad 10 000 fanów na Facebooku:

Komentarze

Comments are closed.