Philippe Hallais – An American Hero
Krystian Zakrzewski:

Trochę Twin Pekas. Trochę Eraserhead.

Roots In Heaven – Petites Madeleines
Paweł Gzyl:

Muzyka jak powieść.

Manu Delago – Metromonk
Jarek Szczęsny:

Solowa płyta współpracownika Björk.

Sterac Electronics – Things To Think About
Paweł Gzyl:

Tańczymy breakdance!

Pin Park – Krautpark
Jarek Szczęsny:

Noc żywych syntezatorów.

Hurray For The Riff Raff – The Navigator
Jarek Szczęsny:

Zdecydowanie jedna z najlepszych płyt tego roku.

Jean-Michel Blais & CFCF – Cascades
Bartosz Latko:

Jeśli szukasz albumu który ukoi nerwy i pozytywnie nastroi – to właśnie go znalazłeś.

Si Begg – Blueprints
Paweł Gzyl:

Elektronika z czasu maszyn parowych.

Broken English Club – The English Beach
Paweł Gzyl:

Piękno industrialnego rozpadu.

Wandl – It’s All Good Tho
Ania Pietrzak:

Przesłodzone ballady o lekkim zabarwieniu elektronicznym (tylko dla fanów tego typu zjawisk).

Boston 168 – 90s Space EP
Krystian Zakrzewski:

Prom kosmiczny zwany muzyką.

Wojciech Golczewski – The Signal
Jarek Szczęsny:

Trasa Poznań – Galaktyka.

Lubish – Clouds
Paweł Gzyl:

Idzie nowe – ze Wschodu.

Vatican Shadow – Rubbish of The Floodwaters
Ania Pietrzak:

Vatican Shadow polemizuje z Cyceronem. W bardzo surowy sposób.

Rashad Becker – Traditional Music Of Notional Species Vol. II

Nieustępliwa odwaga w tworzeniu elektronicznej abstrakcji.

Jeśli zerkniemy na opisy większości aktualnych płyt winylowych z kręgu nowej elektroniki, zauważymy, iż najpopularniejszym obecnie specem w dziedzinie masteringu jest Rashad Becker, który zastąpił na tym miejscu Stefana Betke. Aktualny inżynier dźwięku z Dubplates & Mastreing, firmy założonej przy wytwórni Basic Cahnnel w 1995 roku na berlińskim Kreuzbergu, ma bowiem wyjątkowo czułe ucho. Świadczą o tym nie tylko jego dokonania na polu masteringu, ale również własne nagrania. Ma ich na swoim koncie niewiele – ale wydany trzy lata temu przez PAN jego debiutancki album „Traditional Music Of Notional Species” narobił sporo szumu na scenie współczesnej elektroniki. Teraz pewnie będzie podobnie – bo właśnie na rynek trafia druga część zestawu.

Becker stawia na skrajnie abstrakcyjną elektronikę, której korzenie sięgają głęboko w historię elektronicznej awangardy, również tej akademickiej. Słychać to wyraźnie w ośmiu kompozycjach składających się na „Traditional Music Of Notional Species II”. Kakofoniczne eksperymenty z analogowymi syntezatorami, które słychać w „Dances VII” mają swe źródło w dawnych preperacjach Karheinza Stockhausena czy Mortona Subotnicka. „Themes VII” odwołuje się do muzyki z niemal równie zamierzchłej przeszłości, ale zogniskowanej z kolei wokół kraut-rockwych eksperymentów z egzotycznym folklorem w wykonaniu Amon Dull czy Agitation Free. Wszystko to przełożone jest jednak na własne dźwięki Beckera – chmurne, rozwichrzone, rozedrgane i metaliczne.

Nie brak na „Traditional Music Of Notional Species II” również bardziej aktualnych tropów. Chropowate i sprężyste  brzmienia wydobywającą się niczym z zepsutej katarynki (oczywiście elektronicznej), przywołują skojarzenie z aktualnymi dokonaniami Autechre („Themes VIII”). Kiedy muzyka koncentruje się na owadzich defektach o zgrzytliwym i szeleszczącym tonie, przypominają się glitchowe kolaże tworzone dwie dekady temu przez Oval i Microstorię („Dances V”). Już na poprzednim krążku Becker składał również hołd industrialnej awangardzie z lat 70 i 80. – tak jest i tutaj, kiedy w jego kompozycjach dostrzegamy paralele z nagraniami DDAA, Metabolist  i Etant Donnes („Dances VIII”) czy nawet wczesnego DAF („Dances VI”).

Słyszeliśmy już ten materiał w wersji „na żywo” podczas tegorocznego Unsoundu. I trzeba przyznać, że wtedy robił większe wrażenie. Na pewno ważna jest podczas odsłuchu takiej muzyki moc dźwięku. W domowych warunkach utwory Beckera tracą niestety trochę ze swej energii. Poza tym podczas występu dostaliśmy je bez przerw – w sumie jako jedną kompozycję. Rozbicie jej na osiem fragmentów w przypadku płyty również nieco osłabia wyraz całości. Mimo to nie sposób nie docenić berlińskiego twórcy za nieustępliwą odwagę w tworzeniu elektronicznej abstrakcji. Nie jest to oczywiście łatwa muzyka – ale ci, którzy lubią zanurzać się w takich niejednoznacznych dźwiękach, na pewno nie będą rozczarowanini kontaktem z „Traditional Music Of Notion Species”.

PAN 2016

www.p-a-n.org

www.facebook.com/pan.hq


Dołącz do ponad 10 000 fanów na Facebooku:

Komentarze