Stefan Węgłowski – Contemporary Jewish Music
Paulina Miedzińska:

Strumień światła wpadający przez dziurkę od klucza.

Joanne Pollock – Stranger
Jarek Szczęsny:

Pollock z mikrofonem.

Lonker See – Lonker Seessions / Live at Pijana Czapla
Jarek Szczęsny:

Wystawa prac.

Blondes – Warmth
Ania Pietrzak:

Jedna z najlepszych elektronicznych płyt 2017 r. Mimo, że to dopiero sierpień.

Makemake – Something Between
Jarek Szczęsny:

Przeciąganie struny.

Juan Atkins & Moritz von Oswald present Borderland – Angles
Krystian Zakrzewski:

Pokątne rozmowy mistrzów.

Jonas Kopp – Cosmic Control Center EP
Krystian Zakrzewski:

Jonas dalej na orbicie.

SassyBlack – New Black Swing
Jarek Szczęsny:

Połowa THEESatisfaction solo.

Karen Gwyer – Rembo
Ania Pietrzak:

Okazuje się, że twarde i szybkie techno może być ciepłe.

Marc Romboy & Dortmunder Philharmoniker – Reconstructing Debussy
Paulina Miedzińska:

Gdzie ten Debussy?

Civvie – Inheritance
Jarek Szczęsny:

Wolność i improwizacja.

Urbanski – Selected Works
Ania Pietrzak:

Muzyczny lek dla wrażliwców, chroniący ich dłonie przed zranieniem.

Andromeda Mega Express Orchestra – Vula
Jarek Szczęsny:

18-osobowa kamanda wywodząca się z Berlina.

Katharina Klement – peripheries
Łukasz Komła:

Austriacka eksperymentatorka wybrała się do Belgradu, żeby odpowiedzieć sobie na kilka pytań związanych z fonosferą tego miejsca.

Rashad Becker – Traditional Music Of Notional Species Vol. II

Nieustępliwa odwaga w tworzeniu elektronicznej abstrakcji.

Jeśli zerkniemy na opisy większości aktualnych płyt winylowych z kręgu nowej elektroniki, zauważymy, iż najpopularniejszym obecnie specem w dziedzinie masteringu jest Rashad Becker, który zastąpił na tym miejscu Stefana Betke. Aktualny inżynier dźwięku z Dubplates & Mastreing, firmy założonej przy wytwórni Basic Cahnnel w 1995 roku na berlińskim Kreuzbergu, ma bowiem wyjątkowo czułe ucho. Świadczą o tym nie tylko jego dokonania na polu masteringu, ale również własne nagrania. Ma ich na swoim koncie niewiele – ale wydany trzy lata temu przez PAN jego debiutancki album „Traditional Music Of Notional Species” narobił sporo szumu na scenie współczesnej elektroniki. Teraz pewnie będzie podobnie – bo właśnie na rynek trafia druga część zestawu.

Becker stawia na skrajnie abstrakcyjną elektronikę, której korzenie sięgają głęboko w historię elektronicznej awangardy, również tej akademickiej. Słychać to wyraźnie w ośmiu kompozycjach składających się na „Traditional Music Of Notional Species II”. Kakofoniczne eksperymenty z analogowymi syntezatorami, które słychać w „Dances VII” mają swe źródło w dawnych preperacjach Karheinza Stockhausena czy Mortona Subotnicka. „Themes VII” odwołuje się do muzyki z niemal równie zamierzchłej przeszłości, ale zogniskowanej z kolei wokół kraut-rockwych eksperymentów z egzotycznym folklorem w wykonaniu Amon Dull czy Agitation Free. Wszystko to przełożone jest jednak na własne dźwięki Beckera – chmurne, rozwichrzone, rozedrgane i metaliczne.

Nie brak na „Traditional Music Of Notional Species II” również bardziej aktualnych tropów. Chropowate i sprężyste  brzmienia wydobywającą się niczym z zepsutej katarynki (oczywiście elektronicznej), przywołują skojarzenie z aktualnymi dokonaniami Autechre („Themes VIII”). Kiedy muzyka koncentruje się na owadzich defektach o zgrzytliwym i szeleszczącym tonie, przypominają się glitchowe kolaże tworzone dwie dekady temu przez Oval i Microstorię („Dances V”). Już na poprzednim krążku Becker składał również hołd industrialnej awangardzie z lat 70 i 80. – tak jest i tutaj, kiedy w jego kompozycjach dostrzegamy paralele z nagraniami DDAA, Metabolist  i Etant Donnes („Dances VIII”) czy nawet wczesnego DAF („Dances VI”).

Słyszeliśmy już ten materiał w wersji „na żywo” podczas tegorocznego Unsoundu. I trzeba przyznać, że wtedy robił większe wrażenie. Na pewno ważna jest podczas odsłuchu takiej muzyki moc dźwięku. W domowych warunkach utwory Beckera tracą niestety trochę ze swej energii. Poza tym podczas występu dostaliśmy je bez przerw – w sumie jako jedną kompozycję. Rozbicie jej na osiem fragmentów w przypadku płyty również nieco osłabia wyraz całości. Mimo to nie sposób nie docenić berlińskiego twórcy za nieustępliwą odwagę w tworzeniu elektronicznej abstrakcji. Nie jest to oczywiście łatwa muzyka – ale ci, którzy lubią zanurzać się w takich niejednoznacznych dźwiękach, na pewno nie będą rozczarowanini kontaktem z „Traditional Music Of Notion Species”.

PAN 2016

www.p-a-n.org

www.facebook.com/pan.hq

 

Dołącz do ponad 10 000 fanów na Facebooku:

Komentarze