Jean-Michel Blais & CFCF – Cascades
Bartosz Latko:

Jeśli szukasz albumu który ukoi nerwy i pozytywnie nastroi – to właśnie go znalazłeś.

Si Begg – Blueprints
Paweł Gzyl:

Elektronika z czasu maszyn parowych.

Broken English Club – The English Beach
Paweł Gzyl:

Piękno industrialnego rozpadu.

Wandl – It’s All Good Tho
Ania Pietrzak:

Przesłodzone ballady o lekkim zabarwieniu elektronicznym (tylko dla fanów tego typu zjawisk).

Boston 168 – 90s Space EP
Krystian Zakrzewski:

Prom kosmiczny zwany muzyką.

Wojciech Golczewski – The Signal
Jarek Szczęsny:

Trasa Poznań – Galaktyka.

Lubish – Clouds
Paweł Gzyl:

Idzie nowe – ze Wschodu.

Vatican Shadow – Rubbish of The Floodwaters
Ania Pietrzak:

Vatican Shadow polemizuje z Cyceronem. W bardzo surowy sposób.

Pemë – Wooded Ghost
Krystian Zakrzewski:

Dub techno prosto z lasu.

Sascha Funke – Lotos Land
Paweł Gzyl:

Odurzeni zapachem. Odurzeni muzyką.

Jeffrey Roden – Threads of a Prayer Volume 2
Łukasz Komła:

Już jest druga część wydawnictwa amerykańskiego kompozytora.

Chryste Panie – Chryste Panie
Łukasz Komła:

Nowy kwartet, pierwsza płyta, spore zaskoczenie, trzeba to mieć!

Nick Höppner – Work
Paweł Gzyl:

Coś dla dorosłych raverów po czterdziestce.

Lady Starlight – Untitled EP
Paweł Gzyl:

Kumpela Lady Gagi gra techno.

Baba Zula – XX

W ubiegłym roku zespół świętował swoje 20. urodziny, teraz Glitterbeat wydał ich składankę m.in. z niepublikowanym dotąd materiałem.  

Turecka grupa Baba Zula powstała w 1996 roku z inicjatywy Murata Ertela (saz elektryczny, elektronika, wokal) i Levent Akman (elektronika, drewniane łyżki). Później dołączyli do nich Özgür Çakırlar (perkusja), Melike Şahin (wokal) i Periklis Tsoukalas (oud elektryczny). Jednogłośnie artyści podkreślają, że ich inspiracje sięgają tureckiej psychodelii z lat 60. i 70., do której dokładają zarówno tradycyjne (głównie z Anatolii), jak i współczesne brzmienia występujące w Turcji.

Dwupłytowa kompilacja „XX”, nie jest klasycznym „the best offem”. Muzycy zamiast prezentować oryginalne wersje swoich nagrań, postanowili, że wybiorą remiksy, dokonają ponownej rejestracji wybranych utworów, ale już w innej formie, oraz umieszczą kompozycje nagrane z innymi artystami i koncertowe (m.in. pojawił się prawie dwudziestominutowy „Abdülcanbaz”). Co ważne, tych wersji nagrań, jakie mamy na „XX”, nie znajdziecie na żadnym poprzednim ich wydawnictwie.

W ciągu tych 20 lat członkowie Baba Zula współpracowali z wieloma cenionymi twórcami, m.in. z  Mad Professorem (stąd ciągoty w stronę dubu) i legendarnym perkusistą CAN Jaki Liebzeitem, który zmarł 22 stycznia tego roku. Ale wracając do „XX” to należy zauważyć ciekawy przekrój utworów, jeśli chodzi o ich pierwotne przeznaczenie. Dobrym przykładem jest piosenka „Biz Size Aşik Olduk” („We Fell In Love With You”), będąca jedyną w ich karierze, jaką kiedykolwiek stworzyli na potrzeby serialu telewizyjnego. Pierwszy krążek pomieścił również takie zacne fragmenty jak „Asiklarin Sözü Kalir” („Eternal Is The Word of Poets”), „Cecom” czy „Yororo Kanto”. Na ten pierwszy składa się niesamowity trans grany na przesterowanym uodzie/sazie, sample z odgłosami rżącego konia i elektronika, a nad tym wszystkim unoszą się tumany kurzu pustynnego bluesa. Druga płyta to potężna dawka dubu, elektroniki, pogłosów, brzmieniowych eksperymentów. Posłuchajcie choćby świetnych „Ufak Dub”, „Iki Alem Dub” czy „KK Dub”. Muzyka na miarę dokonań Adriana Sherwooda, choć w wielu miejscach przewyższająca ostatnie produkcje Brytyjczyka.

Jeśli ktoś nie miał wcześniej przyjemności obcować z muzyką Baba Zula, to „XX” jest idealną pozycją, od której warto zacząć poznawać ich twórczość. Wystarczy wcisnąć przycisk play, a (z pozoru) dźwiękowa fenoloftaleina zamieni się w coś co porazi was feerią rozkosznej hipnozy.

27.01.2017 | Glitterbeat

 

Strona Baba Zula »Profil na Facebooku »Strona Glitterbeat »Profil na Facebooku »Profil na BandCamp »


Dołącz do ponad 10 000 fanów na Facebooku:

Komentarze