Philippe Hallais – An American Hero
Krystian Zakrzewski:

Trochę Twin Pekas. Trochę Eraserhead.

Roots In Heaven – Petites Madeleines
Paweł Gzyl:

Muzyka jak powieść.

Manu Delago – Metromonk
Jarek Szczęsny:

Solowa płyta współpracownika Björk.

Sterac Electronics – Things To Think About
Paweł Gzyl:

Tańczymy breakdance!

Pin Park – Krautpark
Jarek Szczęsny:

Noc żywych syntezatorów.

Hurray For The Riff Raff – The Navigator
Jarek Szczęsny:

Zdecydowanie jedna z najlepszych płyt tego roku.

Jean-Michel Blais & CFCF – Cascades
Bartosz Latko:

Jeśli szukasz albumu który ukoi nerwy i pozytywnie nastroi – to właśnie go znalazłeś.

Si Begg – Blueprints
Paweł Gzyl:

Elektronika z czasu maszyn parowych.

Broken English Club – The English Beach
Paweł Gzyl:

Piękno industrialnego rozpadu.

Wandl – It’s All Good Tho
Ania Pietrzak:

Przesłodzone ballady o lekkim zabarwieniu elektronicznym (tylko dla fanów tego typu zjawisk).

Boston 168 – 90s Space EP
Krystian Zakrzewski:

Prom kosmiczny zwany muzyką.

Wojciech Golczewski – The Signal
Jarek Szczęsny:

Trasa Poznań – Galaktyka.

Lubish – Clouds
Paweł Gzyl:

Idzie nowe – ze Wschodu.

Vatican Shadow – Rubbish of The Floodwaters
Ania Pietrzak:

Vatican Shadow polemizuje z Cyceronem. W bardzo surowy sposób.

Visible Cloaks

Duet z Portland wraca z trzecim wydawnictwem. Tym razem opublikowanym przez oficynę Rvng Intl.

Projekt Visible Cloaks założyli w 2010 roku Spencer Doran i Ryan Carlile. Pięć lat później ukazał się ich pierwszy album „Visible Cloaks” (Musique Plastique).

Najnowsza ich płyta „Reassemblage” (17.02.2017 | Rvng Intl) składa się z wielu ciekawych kontekstów. Na przykład mamy swego rodzaju hołd złożony przez amerykańskich twórców dla japońskiej muzyki ambientowej, popowej czy eksperymentalnej (np. Yellow Magic Orchestra), ale pochodzącej z konkretnego wycinka czasowego, czyli z lat 1980 – 1986. Tytuł longplaya z kolei odnosi się do filmu dokumentalnego z 1983 roku wietnamskiej reżyserki, pisarki, kompozytorki Trin T Minha-ha. Obraz przedstawia ludzi żyjących na wsi w postkolonialnym Senegalu (obejrzyj).

Doran i Carlile użyli różnych instrumentów wirtualnych, między innymi 16-głosowego, cyfrowego samplera i syntezatora addytywnego firmy Fairlight, gdzie indziej wykorzystali tzw. motion graphics („Terrazzo”), a także brzmienia żywych instrumentów – rozmaitych młoteczków perkusyjnych oraz bambusowych rurek. W utworze „Valve” swego głosu użyczyła Japonka Miyako Koda (w 2016 roku wydała interesujący album „In The Shadow Of Jupiter”), zaś w „Neume” Matt Carlson (znany z Bonus, Children of Mom, Golden Retriever). Nagrania z Visible Cloaks skojarzyły mi się trochę z tym, co znamy z „Songs From Okinawa” Svena Kacireka. Ale „Reassemblage” to przede wszystkim muzyka do której chce się wracać, gdyż zaskakuje wielowymiarowością kulturową i brzmieniową (od ambientu, minimalizmu po elementy jazzu).

 

Strona Rvng Intl »Profil na Facebooku »


Dołącz do ponad 10 000 fanów na Facebooku:

Komentarze