Dubit – Vitriol
Paweł Gzyl:

Studia nie poszły na marne.

Ghostpoet – Dark Days + Canapés
Jarek Szczęsny:

Dojrzałość artysty.

Siriusmo – Comic
Paweł Gzyl:

Koniec szczeniackich wygłupów.

Meridian Brothers – ¿Dónde Estás María?
Łukasz Komła:

Meridian Brothers po raz kolejny wysyłają nas na planetę szaleństw!  

STILL – I
Paweł Gzyl:

Gotowi na twerking?

Gebrueder Teichmann – Lost On Earth
Jarek Szczęsny:

Braterskie przedsięwzięcie.

Meeting By Chance – Lines EP
Ania Pietrzak:

Wydawałoby się, że muzyka nie słyszy tego kto słucha. To nieprawda, słyszy.

Khalil – The Water We Drink
Paweł Gzyl:

R&B tylko dla odważnych.

Zola Jesus – Okovi
Jarek Szczęsny:

Pop w industrialno-elektronicznej masce.

Beastie Respond – Information City
Krystian Zakrzewski:

Symulacje rzeczywistości.

Mount Kimbie – Love What Survives
Bartek Woynicz:

Bez wątpienia jedna z najważniejszych płyt tego roku!

Nadine Shah – Holiday Destination
Jarek Szczęsny:

Nie ma ucieczki od polityki.

Various Artists – Superlongevity 6
Paweł Gzyl:

Największe gwiazdy minimalu na dwóch płytach.

Bicep – Bicep
Ania Pietrzak:

London calling!

Sigha – Metabolism

Deklaracja wiary w techno.

Chociaż James Show zadebiutował jako Sigha w 2009 roku dla wytwórni Hotflush, będącej jednym z wiodących wydawnictw na dubstepowej scenie, w jego muzyce od początku można było usłyszeć echa klasycznego techno. Nic więc dziwnego, że z czasem wątek ten przybrał na sile, czego dowodembyły kolejne singl producenta, a przede wszystkim podsumowujący pierwszy etap kariery album „Living With Ghosts” sprzed pięciu lat, który zupełnie niepotrzebnie wzbudził większą sensację swą okładką niż zawartą na nim muzyką.

Z czasem Sigha zadomowił się na scenie techno na dobre – również dzięki współpracy z podobnymi mu producentami. To właśnie nagrywając pod pseudonimem A Vision Of Love dla wytwórni Avian, prowadzonej przez Shifteda, realizował on swe fascynacje industrialną wersją gatunku. Głównym nurtem jego poszukiwań brzmieniowych było jednak techno oparte na przestrzennym tonie i hipnotycznych loopach. Nic więc dziwnego, że w końcu artysta nawiązał współpracę ze specjalizującą się w takim graniu tłocznią – Token  – która wydała mu nowy album.

Śladem dawnych fascynacji Sighii są na „Metobismie” tylko dwa nagrania. „Porcelain” i „Positive Mutilation” to odważnie zaaranżowany dubstep, w którym rwana rytmika idealnie koresponduje z noise’owymi i glitchowymi efektami. Ten trop wiedzie nas do jeszcze bardziej eksperymentalnych kompozycji. „Suffocate”, „Coming Apart” i „Porcelain (Ideal)” to niby ambient, ale w swej radykalnie ekspresyjnej wersji, mocno nasyconej basowymi warkotami, tektonicznymi bitami i industrialnymi hałasami.

Reszta płyty to już hipnotyczne i przestrzenne techno, jakie Sigha opatentował na swych ostatnich singlach. Rytmika nie jest tu za ciężka – raczej podrasowana na tribalową modłę, lekko podłamana, rozedrgana w swym galopującym metrum („Down” czy „Stabbing”). Niepokojący klimat tych nagrań tworzą strzeliste pasaże onirycznych syntezatorów, raz bliskie cyfrowym szumom, a kiedy indziej świetlistym dronom („Black Massing” lub „Interior”). Wszystko to jest dodatkowo pogłębione przemysłowymi odgłosami i dubowymi echami, tworząc wspólnie dynamiczną całość.

O ile „Living With Ghosts” był ciekawą hybrydą syntetyzującą zdobycze dubstepu i techno, tak „Metabolism” mimo kilku skoków w bok, to materiał lokujący się w samym centrum aktualnych przemian na scenie techno. Czuć w tej muzyce wyraźny ślad fascynacji Sighii aktualną twórczością Shifteda. Wystarczy tylko najpierw posłuchać „Appropriation Stories” tego ostatniego, a potem – „Metabolism”. Nowy materiał Jamesa Showa jest jednak bardziej urozmaicony i więcej w nim industrialnych wpływów. To dobrze – bo dzięki temu tylko zyskuje na ekspresji i mocy.

Token 2017

www.tokenrecords.com

www.facebook.com/tokenrecords

www.facebook.com/jamessigha

 


 

Dołącz do ponad 10 000 fanów na Facebooku:

Komentarze

1 Komentarz

  1. Elektron

    pierwszy typ na tegoroczny Atonal