Joshua Sabin – Sutarti
Paweł Gzyl:

Zew z litewskich lasów.

Thom Yorke – Anima
Maciej Kaczmarski:

1997-2019-2049?

Koza – Mystery Dungeon
Jarek Szczęsny:

Moby Dick.

D. Carbone – A.C.A.B.
Paweł Gzyl:

D. Carbone idzie na wojnę.

Fire! Orchestra – Arrival
Jarek Szczęsny:

Zrobiło się ciszej.

SØS Gunver Ryberg – Entangled
Paweł Gzyl:

Ciekawie, ale za krótko.

Palmer Eldritch – [dog]
Jarek Szczęsny:

Nieustanny proces chwalenia.

LSD – Second Process
Paweł Gzyl:

Kreatywna kooperacja czy skok na kasę?

Lena Andersson – Söder Mälarstrand
Paweł Gzyl:

Owoc studyjnego spotkania Eomaca i Kyoki.

Michał Miegoń & Adam Witkowski – Dwuja
Jarek Szczęsny:

Zawsze słucha się inaczej.

Lost Few – Between The Silence
Paweł Gzyl:

Muzyka na poprzemysłowe przestrzenie.

Jakub Lemiszewski – 2019
Jarek Szczęsny:

W zaczarowanym nastroju.

Kate Tempest – The Book Of Traps And Lessons
Jarek Szczęsny:

Próba uchwycenia bałaganu dzisiejszych czasów.

I Hate Models – L’Age De Metamorphoses
Paweł Gzyl:

Techno o metalowej furii i symfonicznym rozmachu.



JPTR

Szwajcarski duet JPTR szykuje się do wydania debiutanckiego krążka. Czy można jeszcze wzbudzić zainteresowanie muzyką na głos i perkusję? Oceńcie sami!

Tajemniczy projekt z Zurychu tworzą KIU i IKARU. W ubiegłym roku nagrali dwanaście utworów oraz nakręcili osiem klipów (na razie sześć udostępnili). Obraz pełni bardzo ważną rolę w twórczości JPTR, stąd też taka dbałość o oprawę wizualną. Wydawałoby się, że niewiele da się przekazać, kiedy wykorzystuje się głos i perkusję (są też śladowe ilości elektroniki). Oba elementy brzmią wręcz symbiotycznie, a jednocześnie prowadzą oddzielną opowieść. W tekstach również przewija się dużo ciekawych i niekiedy kontrowersyjnych tematów: równość płci („Attack”), odwrócenie płciowych ról w sypialni („Boyfriend”), intelektualne przeciążenie Europejczyków na skutek Internetu („Jesus Christ”), ciemna strona „europejskiego snu” związanego z uchodźcami („Europa”), potęga kobiecej masturbacji („Master Babe”) czy początki transgresji („Transformers”). Nawiązań do rozmaitych zjawisk, postaci jest jeszcze więcej w ich muzyce, wystarczy wymienić dwa skrajnie odległe zagadnienia, czyli voguing (taniec) i Emily du Chatelet (XVII-wieczna uczona, to ponoć pierwsza udokumentowana osoba transpłciowa).

Ogromne możliwości wokalne (od rapu po śpiew w różnych rejestrach) IKARU nie ustępują dynamice, jaką wprowadza świetna sekcja rytmiczna KIU (polirytmia, synkopa itd.). To wszystko sprawia, iż klasyfikowanie tego, co duet zawarł na płycie „JPTR” (07.04.2017 | Mouthwatering Records) mija się z celem. Lepiej pobawić się w skojarzenia, choć i to nie jest aż takie łatwe, ale jeden mocny typ mam – Mary Ocher. Łączy ich podobny rodzaj szaleństwa wokalno-perkusyjnego. Zapamiętajcie nazwę JPTR, bo coś tak czuję, że będzie wracać.

 

Strona JPTR »Profil na Facebooku »Strona Mouthwatering Records »Profil na Facebooku »Profil na BandCamp »

 

Dołącz do ponad 10 000 fanów na Facebooku:

Komentarze

Comments are closed.