New Rome (Tomasz Bednarczyk) – New Rome
Ania Pietrzak:

Nowe oblicze wrocławskiego producenta.

Catnapp – Break
Paweł Gzyl:

Basowe piosenki.

Joshua Sabin – Sutarti
Paweł Gzyl:

Zew z litewskich lasów.

Thom Yorke – Anima
Maciej Kaczmarski:

1997-2019-2049?

Koza – Mystery Dungeon
Jarek Szczęsny:

Moby Dick.

D. Carbone – A.C.A.B.
Paweł Gzyl:

D. Carbone idzie na wojnę.

Fire! Orchestra – Arrival
Jarek Szczęsny:

Zrobiło się ciszej.

SØS Gunver Ryberg – Entangled
Paweł Gzyl:

Ciekawie, ale za krótko.

Palmer Eldritch – [dog]
Jarek Szczęsny:

Nieustanny proces chwalenia.

LSD – Second Process
Paweł Gzyl:

Kreatywna kooperacja czy skok na kasę?

Lena Andersson – Söder Mälarstrand
Paweł Gzyl:

Owoc studyjnego spotkania Eomaca i Kyoki.

Michał Miegoń & Adam Witkowski – Dwuja
Jarek Szczęsny:

Zawsze słucha się inaczej.

Lost Few – Between The Silence
Paweł Gzyl:

Muzyka na poprzemysłowe przestrzenie.

Jakub Lemiszewski – 2019
Jarek Szczęsny:

W zaczarowanym nastroju.



Janka Nabay

Czy kiedykolwiek wyczerpią się afrykańskie inspiracje? Mam nadzieję, że nigdy! Wyruszamy do Sierra Leone.

Niedawno za sprawą polskiej oficyny 1000HZ odwiedziliśmy Malawi położone we wschodniej Afryce, dostając tym samym kawał niesamowitej muzyki od Tonga Boys i Kukaya (tutaj pisałem). Jeszcze chwilę wcześniej dzięki nowej płycie Kinga Ayisoba – „1000 Can Die” nadarzyła się okazja do odwiedzenia Ghany. Teraz zmieniamy kierunek na zachód kontynentu afrykańskiego, gdzie znajduje się Sierra Leone, a stamtąd pochodzi Janka Nabay  – wokalista, muzyk, kompozytor.

Tak się złożyło, że Nabay tworzy od lat 90., choć na dobrą sprawę świat usłyszał o nim dopiero w roku 2010. Jak się okazało, wiele mu dał wyjazd do Stanów Zjednoczonych. Początkowo osiadł w Filadelfii, a później przeniósł się do Nowego Jorku. Założył tam wraz z Syryjką Boshra Al Saadimą i Jasonem McMahonem (członek Chairlift) zespół The Bubu Gang. Pierwszy ich wspólny materiał, zarazem pierwszy solowy album Nabaya, ukazał się w 2012 roku, pt. „En Yay Sah”.

Co ważne, Nabay’a należy kojarzyć z muzyką mocno zakorzenioną w tradycji, którą nazwano bubu. On jako pierwszy, jeszcze w latach 90., zarejestrował w studiu nagrania będące przykładem tego gatunku. Ponoć ta muzyka towarzyszy tamtejszym wyznawcom islamu świętującym koniec postu. Nie da się także pominąć kontekstu wojen domowych zarówno w sąsiedniej Liberii, jak i Sierra Leone (trwała dziesięć lat). Nabay wykorzystał bubu do głoszenia swoich poglądów politycznych, a to z kolei doprowadziło do tego, że został uwięziony przez rebeliantów i spotkały go represje. Właśnie te wszystkie traumatyczne doświadczenia skłoniły Nabay’a do ucieczki do Stanów Zjednoczonych w 2003 roku.

Aktualnie, w zdecydowanie lepszych i spokojniejszych warunkach, Afrykańczyk pisze nowe utwory, w których cały czas przewija się trudna historia Sierra Leone. Najnowszy krążek „Build Music” (24.03.2017 | Luaka Bop) przybiera kształt futurystycznej, transowej, psychodelicznej zjawy podążającej za tradycją bubu. Syntezatory, elektronika, automat perkusyjny – właśnie tego możecie się spodziewać sięgając po „Build Music”. A z drugiej strony – rozpoznawalna barwa głosu Nabay’a oraz żeńskie chórki wyrastające z afrykańskiego pejzażu, a do tego żywa sekcja (bas, perkusja) pulsuje w odpowiednim tempie.

 

Oficjalna strona artysty »Profil na Facebooku »Strona Luaka Bop »Profil na Facebooku »Słuchaj na Soundcloud »

 

Dołącz do ponad 10 000 fanów na Facebooku:

Komentarze

komentarze 3

  1. Agata

    Boshra AlSaadi jest kobietą!

Kto linkował?

  1. Smutek, łzy, krew i szczęście naraz | Polifonia