Gas – Narkopop
Paweł Gzyl:

Jeden z najbardziej oczekiwanych powrotów w historii nowej elektroniki.

P.E.A.R.L. – Temptation Through Impatience
Paweł Gzyl:

Sztuka umierania w rytmie techno.

Blaine Todd – Golden Apples of the West
Łukasz Komła:

Czy jedne z najpiękniejszych piosenek tego roku napisał Blaine Todd?

Ulver – The Assassination of Julius Caesar
Adam Mańkowski:

Wilki z północy wciąż kondensują muzyczne stylistyki.

Air Texture Vol. V – Compiled By Spacetime Continuum & Juju & Jordash
Paweł Gzyl:

Ambient to nie zawsze znaczy to samo. To już piąta część stylowej kompilacji, publikowanej od 2011 roku, a nawiązującej do klasyków gatunku w stylu „Pop Ambient”, „Ambient Dub” czy „Excursions In Ambient”. Do tej pory swoją selekcję ilustracyjnej muzyki prezentowali […]

Miwon – Jigsawtooth
Paweł Gzyl:

Wbrew modzie.

Gary Holldman – My Trips EP
Paweł Gzyl:

Tym razem swoje producenckie talenty objawia nam sam szef poznańskiej wytwórni.

Dark Sky – Othona
Paweł Gzyl:

Koniec z komercyjnymi ambicjami.

Go Hiyama – I Am Goodbye
Maciej Kaczmarski:

Go, Hiyama, go!

Ben Long – Standing Alone
Paweł Gzyl:

Kiepska okładka, ale muzyka przednia.

King Ayisoba – 1000 Can Die
Łukasz Komła:

Król na pokładzie Glitterbeatu! 

Anthony Parasole – Infrared Vision
Paweł Gzyl:

Mistrz krótkich form mocuje się z albumem.

Cologne Tape – Welt
Paweł Gzyl:

W kolektywie siła.

Khan Of Finland – Nicht Nur Sex
Paweł Gzyl:

Czas na psychoanalizę.

Air Texture Vol. V – Compiled By Spacetime Continuum & Juju & Jordash

Ambient to nie zawsze znaczy to samo.

To już piąta część stylowej kompilacji, publikowanej od 2011 roku, a nawiązującej do klasyków gatunku w stylu „Pop Ambient”, „Ambient Dub” czy „Excursions In Ambient”. Do tej pory swoją selekcję ilustracyjnej muzyki prezentowali w jej ramach tak różni twórcy, jak Bvdub, DJ Olive, Loscil, Deadbeat, Andrew Thomas, Steven Hauschild, BNJMN i Rafael Anton Irrisari. Tym razem padło na kolektyw The Mullholand Free Clinic, w skład którego wchodzą dwaj weterani – Jonah Sharp i David Moufang – oraz ich młodsi koledzy z duetu Juju & Jordash. Jak wypada ich wizja ambientu?

Spacetime Continuum stawia początkowo na klasyczną wersję gatunku z początku lat 90., która łączyła dokonania Briana Eno i Jona Hassela z łagodniejszymi odmianami techno i house’u. Nic więc dziwnego, że dostajemy tu sporo łagodnego downtempo o połamanym metrum („Flux” Spacetime Continuum czy „Gli Ragazzi” Movie D), ale też bajkowego IDM-u („Darknslow” Kit’N’Claws czy „Petite Mort” Velocette), jak i onirycznych brzmień rodem z Detroit („Synchronicity” Patrice’a Scotta czy „Purpose Awaking” Aybee).

Jonah Sharp jest oczywiście świadom dalszej ewolucji gatunku. Stąd w jego selekcji nie brakuje również jego nowszych wariacji – przede wszystkim neoklasyki („Fukui Morning” Claude’a Younga czy „A Dialogue With Gravity” Tragic Selectora). Mniejsze wrażenie robią próby pokazania piosenkowej wersji ambientu („Lelek” Sunshine Jonesa) i syntezatorowe modulacje w stylu muzyki współczesnej („Tongue Piece” Rrose). Całe szczęście nie brak tu również klasycznego pojmowania tej estetyki o oldskulowym sznycie („Vortex” Freda P czy „Revel” I:Cube).

Zupełnie inaczej do ambientu podchodzi duet Juju & Jordash. W jego autorskiej muzyce zawsze słychać mocne wpływy granego na „żywo” jazzu – nie inaczej jest również w utworach wybranych przezeń na „Air Texture”. To przede wszystkim echa elektronicznego fusion z połowy lat 70., które rozbrzmiewają w ciepłych i organicznych utworach „Doobieatics” Magic Mountain High, „The Seven Armed Drummer” Autre czy „Want We” Maxa D. Łączą się z tym pomysóowe wycieczki w stronę psychodelii – jak w „Smeared Textures” wspomnianego Magic Mountain High.

W finale muzyka nabiera jednak niezwykłej wręcz łagodności, tchnąc przyjemnym powiewem znad Balearów. To dwa nagrania – kojąca „Valentina” Donato Dozzy’ego (kto by się spodziewał!) i delikatny „The Amber Room” Gigi Masina (z piękną partią piano). Zanim to nastąpi mamy do czynienia z wpisaniem ambientu w formułę zrytmizowanego minimalu – jak w „9.14” Planet Love, „Disoriented” MaSpaventi i „Twenty Bars” Juju & Jordash.

Efekty tej selekcji są imponujące: piąta część „Air Texture” wydaje się być najlepszą z całego zestawu. Jej twórcom udało się bowiem połączyć najlepsze odmiany ambientu, jakie powstały w ciągu długiej historii nurtu, z pominięciem tych nazbyt pretensjonalnych i banalnych momentów. Dzięki temu ponad dwie godziny muzyki z dwóch kompaktowych krążków nie tylko nie nudzi, ale zachwyca urodą wyciszonych dźwięków i dyskretnych rytmów, tworząc nadzwyczaj udaną wizytówkę gatunku dla współczesnych jego odbiorców.

Air Texture 2017

www.stores.airtexture.com

www.facebook.com/airtexture

Rekrutujemy! Dołącz do redakcji Nowamuzyka.pl

Chcesz pisać o muzyce? Napisz do nas! Rozpoczęliśmy rekrutację do naszego zespołu. Po prostu wyślij maila z przykładowym tekstem. Dowiedz się więcej tutaj »



Dołącz do ponad 10 000 fanów na Facebooku:

Komentarze