Tsvey – TSVEY
Jarek Szczęsny:

Niepotrzebna popisówka.

Roger Waters – Is This the Life We Really Want?
Jarek Szczęsny:

Czy już tylko starcom zależy na naszym świecie?

Porter Ricks – Anguilla Electrica
Paweł Gzyl:

Osiemnaście lat przerwy. I co?

Goldie – The Journey Man
Ania Pietrzak:

Dojrzały i świetny powrót legendy, ba, Cesarza drum’n’bassu!

Philippe Hallais – An American Hero
Krystian Zakrzewski:

Trochę Twin Pekas. Trochę Eraserhead.

Roots In Heaven – Petites Madeleines
Paweł Gzyl:

Muzyka jak powieść.

Manu Delago – Metromonk
Jarek Szczęsny:

Solowa płyta współpracownika Björk.

Sterac Electronics – Things To Think About
Paweł Gzyl:

Tańczymy breakdance!

Pin Park – Krautpark
Jarek Szczęsny:

Noc żywych syntezatorów.

Hurray For The Riff Raff – The Navigator
Jarek Szczęsny:

Zdecydowanie jedna z najlepszych płyt tego roku.

Jean-Michel Blais & CFCF – Cascades
Bartosz Latko:

Jeśli szukasz albumu który ukoi nerwy i pozytywnie nastroi – to właśnie go znalazłeś.

Si Begg – Blueprints
Paweł Gzyl:

Elektronika z czasu maszyn parowych.

Broken English Club – The English Beach
Paweł Gzyl:

Piękno industrialnego rozpadu.

Wandl – It’s All Good Tho
Ania Pietrzak:

Przesłodzone ballady o lekkim zabarwieniu elektronicznym (tylko dla fanów tego typu zjawisk).

P.E.A.R.L. – Temptation Through Impatience

Sztuka umierania w rytmie techno.

Ukrywający się pod pseudonimem P.E.A.R.L. hiszpański producent zachwycił się nową elektroniką, kiedy odkrył w latach 90. dokonania tuzów tego gatunku z Wysp Brytyjskich – głównie z wytwórni Warp, Rephlex i Downwards. Nic więc dziwnego, że po przeprowadzce z północy kraju do Barcelony, dołączył do zespołu Agony Forces, z którym eksperymentował z syntetycznymi dźwiękami. Na własną rękę zaczął tworzyć dopiero w 2007 roku, od razu zwracając się w stronę klubowego techno. Do dziś ma na swym koncie całą serię winylowych wydawnictw, które opublikowały tak znane tłocznie, jak Tsunami, Semantica, Warm Up czy PoleGroup.

Dwa lata temu Hiszpan otworzył nowy rozdział w swej działalności, uruchamiając własną firmę – Falling Ethics. I to właśnie jej nakładem ukazuje się debiutancki album P.E.A.R.L.  „Temptation Through Patience” to zestaw zainspirowany napisanym w 1415 roku przez anonimowego mnicha poradnikiem dobrego umierania – „Ars Moriendi”. To nie nowy wątek w twórczości artysty. Już jego wcześniejsze krążki nosiły tytuły sugerujące niedwuznaczne zainteresowanie ich twórcy metafizyką. Tym razem jednak dostajemy spod jego ręki cały concept-album dedykowany takiej tematyce.

Jak chrześcijańska „sztuka umierania” zostaje przełożona na muzykę w wykonaniu portugalskiego producenta? P.E.A.R.L. oczywiście nie rezygnuje ze swego ulubionego techno. Początkowo serwuje jego dosyć nieoczywistą wersję, osadzoną na połamanych rytmach, podrasowaną industrialnymi efektami i uzupełnioną motywami rodem z EBM („Impatience” czy „Rules Of Behaviour”). Potem przechodzi jednak do klubowej galopady w stylu lat 90., stawiając na twarde bity i hipnotyczne loopy, sporadycznie ozdobione bardziej noise’owymi wtrętami („Lack Of Faith”), by zakończyć post-punkowym minimalem o nerwowym pulsie ze szkoły Suicide („The Search For Identity”).

Już dekadę temu niemiecki projekt Ancient Methods jako pierwszy połączył industrialne techno ze średniowieczną ikonografią i chrześcijańską metafizyką. P.E.A.R.L. idzie w ślady Michaela Wollenhaupta, osiągając niemal równie sugestywne rezultaty. Tworząc „Temptation Through Impatience” hiszpański producent skupił się na mrocznej stronie walki umierającego o uratowanie duszy, opisanej w „Ars Moriendi” – pokusach, rozpaczy i zwątpieniu. Trochę szkoda: bo wprowadzając do swej muzyki również więcej jasnych tonów, mógł stworzyć pełniejszy obraz człowieczego odchodzenia z tego świata. A tak – został tylko mrok.

Falling Ethics 2017

www.facebook.com/pearl.fallingethics


Dołącz do ponad 10 000 fanów na Facebooku:

Komentarze

komentarze 2

  1. lechu

    Mocny album, warto sprawdzić!

    BTW: P.E.A.R.L-a poznałem przez audycję Deep Space Helsinki, gdzie jego kawałki są grane regularnie. Chłopaki zawsze powtarzali, że ów jegomość pochodzi z Hiszpanii. Tu mowa o Portugalii. Nie żeby to miało specjalnie znaczenie, ale jak to w końcu jest?