Gas – Narkopop
Paweł Gzyl:

Jeden z najbardziej oczekiwanych powrotów w historii nowej elektroniki.

P.E.A.R.L. – Temptation Through Impatience
Paweł Gzyl:

Sztuka umierania w rytmie techno.

Blaine Todd – Golden Apples of the West
Łukasz Komła:

Czy jedne z najpiękniejszych piosenek tego roku napisał Blaine Todd?

Ulver – The Assassination of Julius Caesar
Adam Mańkowski:

Wilki z północy wciąż kondensują muzyczne stylistyki.

Air Texture Vol. V – Compiled By Spacetime Continuum & Juju & Jordash
Paweł Gzyl:

Ambient to nie zawsze znaczy to samo.

Miwon – Jigsawtooth
Paweł Gzyl:

Wbrew modzie.

Gary Holldman – My Trips EP
Paweł Gzyl:

Tym razem swoje producenckie talenty objawia nam sam szef poznańskiej wytwórni.

Dark Sky – Othona
Paweł Gzyl:

Koniec z komercyjnymi ambicjami.

Go Hiyama – I Am Goodbye
Maciej Kaczmarski:

Go, Hiyama, go!

Ben Long – Standing Alone
Paweł Gzyl:

Kiepska okładka, ale muzyka przednia.

King Ayisoba – 1000 Can Die
Łukasz Komła:

Król na pokładzie Glitterbeatu! 

Anthony Parasole – Infrared Vision
Paweł Gzyl:

Mistrz krótkich form mocuje się z albumem.

Cologne Tape – Welt
Paweł Gzyl:

W kolektywie siła.

Khan Of Finland – Nicht Nur Sex
Paweł Gzyl:

Czas na psychoanalizę.

Unsound zapuszcza długie pióra

Motywem przewodnim tegorocznej edycji festiwalu będzie hipisowskie hasło „Flower Power”.

Do tej pory Unsound kojarzył nam się raczej z mrocznymi wizjami, mającymi często wręcz apokaliptyczne konotacje, jak choćby podczas edycji firmowanych hasłami „Horror”, „The End” czy „Future Shock”, co sprawiało, że muzyczna zawartość i wizualna oprawa festiwalu w dosyć jednoznaczny sposób odwoływała się do post-punkowego egzystencjalizmu. Tym razem będzie zgoła inaczej – bo kuratorzy imprezy zdecydowali się cofnąć w czasie do okresu hipisowskiej kontrkultury końca lat 60.

– Hasło „Flower Power” sięga do idei powstałych w opozycji do dominujących tendencji społeczno-politycznych i kulturowych. Po części nawiązuje ono do 50. rocznicy 1967 roku i “lata miłości” – okresu obfitującego w aspiracje i usianego sprzecznościami, a także do mrocznych, chaotycznych tendencji i prądów tamtych lat, które powróciły do nas ze zdwojoną siłą. Zgłębiając idee protestu i hedonizmu, opresji i oporu, a także estetykę utopii i dystopii, „Flower Power” nawiązuje również do „Kwiatów zła” Charles’a Baudelaire’a, amatorów opium, hakerów, ekologów, jazzu, punka, black metalu, idealistycznego wczesnego disco czy rave’u – wyjaśniają organizatorzy.

Podobne tendencje można było zauważyć już w ubiegłym roku podczas Atonal Festivalu w Berlinie. Pisaliśmy w naszej relacji, że główny nurt wydarzeń tej imprezy stworzyły występy dalekie od typowego dla jej wcześniejszych edycji industrialnego zgiełku i ideowego nihilizmu. Zamiast tego otrzymaliśmy afirmację hipisowskiego luzu, ekologicznego zachwytu nad przyrodą czy poetyckiej zadumy nad uczuciowymi relacjami. Unsound wydaje się iść jeszcze dalej – przesuwając środek ciężkości swego zainteresowania ruchem „flower power” w stronę społecznych i politycznych rozważań, co zresztą bardzo odpowiada myślowym tendencjom prezentowanym obecnie przez wpływowe lewicowe media na Zachodzie.

– Motyw „Flower Power” powiązany jest z profetycznymi ideami mrocznej ekologii oraz środowiskiem naturalnym zarówno przed, jak i po istnieniu człowieka, rozważając nad tym, co mogło istnieć przed nami i co pozostawimy po sobie, czy jakikolwiek rozwój będzie jeszcze możliwy. To odpowiedź na poczucie życia w cieniu pędzącego naprzód zegara zagłady – dodają organizatorzy.

Jesteśmy bardzo ciekawi jak Unsound podejdzie do kontrkulturowej schedy po epoce hipisowskiej rebelii. Mamy nadzieję, że będzie to krytyczne spojrzenie – z dostrzeżeniem zarówno pozytywnych, jak i negatywnych zjawisk, jakie przyniósł ten ruch w USA i na świecie. Tylko taka prezentacja odmiennych ocen i stanowisk (choćby na panelach dyskusyjnych) pokaże złożoność tego, co nazywamy „flower power”.

Czy program muzyczny zdominuje sielski folk i psychodeliczne improwizacje sprzed ponad pół wieku? Na razie wiadomo tylko, że wśród wykonawców tegorocznego festiwalu znajdą się artyści związani z trwającym wciąż projektem Unsound Dislocation, który w tym roku odbędzie się w Rosji, Białorusi, Ukrainie oraz Kazachstanie.

My załączamy do niniejszego tekstu miks hipisowskiej muzyki z lat 60. dla niezorientowanych – który oczywiście nie ma nic wspólnego z programem tegorocznego Unsoundu, ale idealnie oddaje ducha muzyki ruchu „flower power”.

Więcej:

www.unsound.pl  

Rekrutujemy! Dołącz do redakcji Nowamuzyka.pl

Chcesz pisać o muzyce? Napisz do nas! Rozpoczęliśmy rekrutację do naszego zespołu. Po prostu wyślij maila z przykładowym tekstem. Dowiedz się więcej tutaj »



Dołącz do ponad 10 000 fanów na Facebooku:

Komentarze