Robert Lippok – Applied Autonomy
Paweł Gzyl:

Całkiem przyjemna awangarda.

Gosheven – Bivaq
Jarek Szczęsny:

Węgierska apokalipsa.

Inigo Kennedy – Strata
Paweł Gzyl:

Epicka wersja techno.

Siete Catorce – Agnosia EP
Kasia Zmora:

Wymościł sobie miejsce w katalogach takich wytwórni jak Enchufada i NAAFI, żeby zadebiutować w Hypermedium. Siete Catorce prezentuje swoje najnowsze wydawnictwo, będące hybrydą futurystycznych rytmów i biegłej znajomości sonicznego języka.

Gas – Rausch
Paweł Gzyl:

Stąd do wieczności.

Nadia Struiwigh – WHRRu
Jarek Szczęsny:

Wspomnienia z dzieciństwa.

Kink Gong – Dian Long: Soundscape China / Destruction of Chinese Pop Songs
Łukasz Komła:

Kink Gong buszował w swoim chińskim żywiole, gdzie zebrał wiele garści nagrań terenowych.

Tensal – Graphical
Paweł Gzyl:

Dwie twarze.

Konieczność – Free Jazz
Jarek Szczęsny:

Zasłużony relaks.

Wolfman – Mark My World Remix EP
Łukasz Komła:

Wariacje na temat jednego utworu zawiniętego w formę remiksów? Najnowsza EP-ka duetu Wolfman spełnia te wymogi.

Aïsha Devi – DNA Feelings
Kasia Jaroch:

Poprzez medytację i terapię dźwiękową, szwajcarska producentka wkracza do świata muzyki. Najlepszego z możliwych światów.

Dwugłos: Jan Jelinek – Zwischen
Redakcja:

Ciekawy eksperyment czy czcza gadanina? Jarek Szczęsny i Maciej Kaczmarski o nowej płycie Jana Jelinka.

Jan Jelinek - Zwischen
Skee Mask – Compro
Paweł Gzyl:

Panorama brytyjskich brzmień sprzed dwóch dekad.

Nur Jaber – If Only – A State Of Peace
Paweł Gzyl:

Mistyka z Bliskiego Wschodu.



Unsound zapuszcza długie pióra

Motywem przewodnim tegorocznej edycji festiwalu będzie hipisowskie hasło „Flower Power”.

Do tej pory Unsound kojarzył nam się raczej z mrocznymi wizjami, mającymi często wręcz apokaliptyczne konotacje, jak choćby podczas edycji firmowanych hasłami „Horror”, „The End” czy „Future Shock”, co sprawiało, że muzyczna zawartość i wizualna oprawa festiwalu w dosyć jednoznaczny sposób odwoływała się do post-punkowego egzystencjalizmu. Tym razem będzie zgoła inaczej – bo kuratorzy imprezy zdecydowali się cofnąć w czasie do okresu hipisowskiej kontrkultury końca lat 60.

– Hasło „Flower Power” sięga do idei powstałych w opozycji do dominujących tendencji społeczno-politycznych i kulturowych. Po części nawiązuje ono do 50. rocznicy 1967 roku i “lata miłości” – okresu obfitującego w aspiracje i usianego sprzecznościami, a także do mrocznych, chaotycznych tendencji i prądów tamtych lat, które powróciły do nas ze zdwojoną siłą. Zgłębiając idee protestu i hedonizmu, opresji i oporu, a także estetykę utopii i dystopii, „Flower Power” nawiązuje również do „Kwiatów zła” Charles’a Baudelaire’a, amatorów opium, hakerów, ekologów, jazzu, punka, black metalu, idealistycznego wczesnego disco czy rave’u – wyjaśniają organizatorzy.

Podobne tendencje można było zauważyć już w ubiegłym roku podczas Atonal Festivalu w Berlinie. Pisaliśmy w naszej relacji, że główny nurt wydarzeń tej imprezy stworzyły występy dalekie od typowego dla jej wcześniejszych edycji industrialnego zgiełku i ideowego nihilizmu. Zamiast tego otrzymaliśmy afirmację hipisowskiego luzu, ekologicznego zachwytu nad przyrodą czy poetyckiej zadumy nad uczuciowymi relacjami. Unsound wydaje się iść jeszcze dalej – przesuwając środek ciężkości swego zainteresowania ruchem „flower power” w stronę społecznych i politycznych rozważań, co zresztą bardzo odpowiada myślowym tendencjom prezentowanym obecnie przez wpływowe lewicowe media na Zachodzie.

– Motyw „Flower Power” powiązany jest z profetycznymi ideami mrocznej ekologii oraz środowiskiem naturalnym zarówno przed, jak i po istnieniu człowieka, rozważając nad tym, co mogło istnieć przed nami i co pozostawimy po sobie, czy jakikolwiek rozwój będzie jeszcze możliwy. To odpowiedź na poczucie życia w cieniu pędzącego naprzód zegara zagłady – dodają organizatorzy.

Jesteśmy bardzo ciekawi jak Unsound podejdzie do kontrkulturowej schedy po epoce hipisowskiej rebelii. Mamy nadzieję, że będzie to krytyczne spojrzenie – z dostrzeżeniem zarówno pozytywnych, jak i negatywnych zjawisk, jakie przyniósł ten ruch w USA i na świecie. Tylko taka prezentacja odmiennych ocen i stanowisk (choćby na panelach dyskusyjnych) pokaże złożoność tego, co nazywamy „flower power”.

Czy program muzyczny zdominuje sielski folk i psychodeliczne improwizacje sprzed ponad pół wieku? Na razie wiadomo tylko, że wśród wykonawców tegorocznego festiwalu znajdą się artyści związani z trwającym wciąż projektem Unsound Dislocation, który w tym roku odbędzie się w Rosji, Białorusi, Ukrainie oraz Kazachstanie.

My załączamy do niniejszego tekstu miks hipisowskiej muzyki z lat 60. dla niezorientowanych – który oczywiście nie ma nic wspólnego z programem tegorocznego Unsoundu, ale idealnie oddaje ducha muzyki ruchu „flower power”.

Więcej:

www.unsound.pl  

 

Dołącz do ponad 10 000 fanów na Facebooku:

Komentarze