Polynation – Igneous
Mateusz Piżyński:

Debiutanci z Holandii.

ASUNA & Jan Jelinek – Signals Bulletin
Jarek Szczęsny:

Jest przyjemnie.

Synkro – Images
Paweł Gzyl:

Breakbeatowy ambient w pełnej glorii.

Holly Herndon – PROTO
Jarek Szczęsny:

Genetyczna DJ`ka.

Jonas Kopp – Non Virtual Reality
Paweł Gzyl:

Industrial i drony w służbie ambientu.

Ikarus – Mosaismic
Łukasz Komła:

Wielopoziomowa ekspresja.   

Qasim Naqvi – Teenages
Jarek Szczęsny:

Subtelny, oszczędny i dziwny.

Varg – Sky City Part 1 & 2
Paweł Gzyl:

Powrót syna marnotrawnego.

Samuel Kerridge & Taylor Burch – The Other
Paweł Gzyl:

Nowe oblicze muzyki brytyjskiego producenta.

Vsitor – Keep On Running
Łukasz Komła:

Rozdrapywanie aksamitu.

Paula Temple – Edge Of Everything
Paweł Gzyl:

Techno-huragan.

Little Simz – GREY Area
Jarek Szczęsny:

Istotnie, miażdży.

Watergate 26 – Mixed By WhoMadeWho
Paweł Gzyl:

Powoli i bez pośpiechu.

Michał Turowski – Wormwood And Flame
Jarek Szczęsny:

Witajcie w Prypeci.



Midori Takada – Through the Looking Glass

Doczekaliśmy się wznowienia niezwykłej płyty z początku lat 80.

Midori Takada – kompozytorka, perkusistka, performerka, absolwentka Tokyo University Of The Arts, a także jedna z najważniejszych postaci japońskiej awangardy. Pierwsze swoje kroki stawiała na deskach Filharmonii Berlińskiej. W późniejszych latach artystkę pochłonęła tradycyjna muzyka z Afryki i Azji, dzięki czemu zaczęła współpracować z muzykami z Ghany, Senegalu, Burkina Faso czy Korei.

Japonka wydała tylko dwa solowe wydawnictwa: „Through the Looking Glass” (RCA, 1983) i „Tree of Life” (BAJ, 1999). Tegoroczna reedycja objęła kompozycje z tego pierwszego albumu, czyli „Through the Looking Glass”. Tym razem oprócz winylowej wersji, można nabyć ten materiał na kompakcie i kasecie.

Pewnie większość z was doskonale zna cztery minimalistyczne utwory z „Through the Looking Glass”, ale kto do tej pory nie miał okazji zagłębić się w transową, repetytywną, a miejscami wręcz kosmiczną muzykę Takady, to teraz ma najlepszą okazję na nadrobienie zaległości.

Wspomniane inspirację Afryką są bardzo widoczne chociażby w perkusyjnym fragmencie „Catastrophe Σ”. Z kolei oniryczne, nierzeczywiste obrazy zdobiące piękną okładkę płyty wynikają przynajmniej z dwóch aspektów: fascynacji malarstwem Henriego Rousseau, co też potwierdza tytuł samego nagrania „Mr. Henri Rousseau’s Dream”, oraz z zachwytu przyrodą, lasem. W „Crossing” (na marimbę) Takada nawiązuje do amerykańskiego minimalizmu, ale w wydaniu Steve’a Reicha. Nie dodałem, że na całym krążku słyszymy także gongi, bębny, okaryny, syntezatory i… butelki po Coca-Coli. Leśne wątki powróciły również w „Trompe-l’œil”, a uzyskane dźwięki przez Midori dają poczucie podróży przez iście wyimaginowaną rzeczywistość rodem z filmów Federico Felliniego.

17.03.2017 | Palto Flats / We Release Whatever The Fuck We Want Records

Strona WRWTFWWR »Profil na Facebooku »

 

20 grudnia 2016 roku Midori Takada wystąpiła w Teatrze Rozmaitości w ramach festiwalu filmowego Pięć Smaków:

 

Dołącz do ponad 10 000 fanów na Facebooku:

Komentarze

Comments are closed.