Joshua Sabin – Sutarti
Paweł Gzyl:

Zew z litewskich lasów.

Thom Yorke – Anima
Maciej Kaczmarski:

1997-2019-2049?

Koza – Mystery Dungeon
Jarek Szczęsny:

Moby Dick.

D. Carbone – A.C.A.B.
Paweł Gzyl:

D. Carbone idzie na wojnę.

Fire! Orchestra – Arrival
Jarek Szczęsny:

Zrobiło się ciszej.

SØS Gunver Ryberg – Entangled
Paweł Gzyl:

Ciekawie, ale za krótko.

Palmer Eldritch – [dog]
Jarek Szczęsny:

Nieustanny proces chwalenia.

LSD – Second Process
Paweł Gzyl:

Kreatywna kooperacja czy skok na kasę?

Lena Andersson – Söder Mälarstrand
Paweł Gzyl:

Owoc studyjnego spotkania Eomaca i Kyoki.

Michał Miegoń & Adam Witkowski – Dwuja
Jarek Szczęsny:

Zawsze słucha się inaczej.

Lost Few – Between The Silence
Paweł Gzyl:

Muzyka na poprzemysłowe przestrzenie.

Jakub Lemiszewski – 2019
Jarek Szczęsny:

W zaczarowanym nastroju.

Kate Tempest – The Book Of Traps And Lessons
Jarek Szczęsny:

Próba uchwycenia bałaganu dzisiejszych czasów.

I Hate Models – L’Age De Metamorphoses
Paweł Gzyl:

Techno o metalowej furii i symfonicznym rozmachu.



Piernikowski

Piernikowski mówi.

Z pewnością nie będzie to płyta dla wszystkich. Niektórzy odrzucą ją już na wstępie (melodeklamacje) za monotonność lub dość brzydki obraz rzeczywistości. Płyta zespołu Syny „Orient” też nie była dla wszystkich. Więcej, nieodżałowany duet Niwea, także mógł odrzucać. Jeśli jednak powyższe nie są ci obce, drogi słuchaczu, to zechciej zaprzeć się i posłuchać co ci chce powiedzieć Robert Piernikowski.

Bo prezentowany tu utwór „Trwamy” będący zapowiedzą albumu „No Fun” to rzadka okazja, aby posłuchać o rzeczywistości, która skrzypi i uwiera. Mentalnie napędzana konsumpcjonizmem może prowadzić do poczucia nigdy niezaspokojonego apetytu. Tak odczytuję ten utwór. Pełen goryczy, ale i uporczywości w sferze przeżycia. To może być ważna płyta, a póki co ważny utwór. Wprawne ucho powinno wyłuskać w podkładzie zdumiewające rozwiązania niekoniecznie rodem z hip-hopu.

O Artyście

 

Dołącz do ponad 10 000 fanów na Facebooku:

Komentarze

Comments are closed.