Piotr Bejnar – Album
Jarek Szczęsny:

W górę usta śmiech wygina, gdy słowa czyta Pani Krystyna.

T. Raumschmiere – Heimat
Paweł Gzyl:

Berliński freak wraca do swych korzeni.

A_GIM – Votulia
Jarek Szczęsny:

Agim Dżeljilji poszedł na solo.

Maelstrom – Her Empty Eyes
Paweł Gzyl:

Soundtrack stworzony pod wpływem autohipnozy.

Nuage – Wild
Krystian Zakrzewski:

Cztery pory roku Rosjanina.

Nagrobki – Granit
Jarek Szczęsny:

Adam i Maciek w grobowcach świata.

Wiry – 2017
Jarek Szczęsny:

Broniewski z elektroniką i punkiem spotyka się na jednej płycie.

Thurston Moore – Rock N Roll Consciousness
Jarek Szczęsny:

Album Thurstona jest bezpieczny jak noszenie bielizny.

Möd3rn – Trois
Paweł Gzyl:

Trzej kilerzy znad Sekwany.

Forest Swords – Compassion
Mateusz Piżyński:

Londyńska Ninja Tune serwuje po raz kolejny wyrafinowane dzieło, tym razem autorstwa Matthew Barnesa, tworzącego jako Forest Swords.

Loess – Pocosin
Maciej Kaczmarski:

Opowieści z mchu i paproci.

Juana Molina – Halo
Łukasz Komła:

Juana Molina to dobra czarownica.

Sciahri – Devotion
Paweł Gzyl:

Trzy kolory tego samego gatunku.

Kucharczyk / Gazawat / Czarny Latawiec – Chocolats Belges
Jarek Szczęsny:

W trakcie słuchania chodziło za mną, jak cień, określenie „oczywistość”.

SALK – Matronika

Selkie & Lighthouse Keepers, bo tak brzmi Ich pełna nazwa, to czteroosobowa grupa artystyczna i trzyosobowy zespół w jednym.

21 kwietnia 2017 oficjalnie zaprezentowali swój pierwszy album. Kazali czekać na niego dość długo, bo pierwszy singiel pojawił się w sieci 23 marca 2016. Również w 2016 roku, SALK zaprezentowali się w ramach Debiutów na Krajowym Festiwalu Polskiej Piosenki w Opolu ze swoim singlem – „Matroniką”. Trzynaście miesięcy wypatrywałem całości płyty, choć po kawałku odsłaniali tajemnice swojej „głębinowej perełki”. Swoją muzykę określają jako Electronic Dinosaur / Dream Pop Fish / Alternative Sadness. Wszystko jasne jak na dnie oceanu.

Premiera płyty odbyła się w Krakowie, w klubie Szpitalna 1. W jej trakcie wyświetlane animacje pomagały publiczności wejść w świat SALK (a to naprawdę nie było trudne). Kilkuminutowe upadki z chmur, hipnotyzujące geometryczne wzory oraz obrazy łamiących się jak zapałki drzew wyrażały obawy i uczucia grupy. Uprzedzali przed premierą, że będzie smutno, i jest.

„Matronika” sączy smutek. Nie taki infantylny, który wypłakuje sobie oczy i krzyczy jaki świat jest zły. Wkrada się podstępnie, samplami kropel, delikatnym akompaniamentem klawiszy, pomrukami gitarą basową. Otwierają cię słuchaczu po kawałku, bez większego trudu zamazują dystans między SALK a Tobą, nawet jeśli słyszycie się po raz pierwszy. W utworze „Alien” przyznają wprost, że leżą w twojej piwnicy, żeby zakończyć „Latarnika” stwierdzeniem, że „ciągnie na dno”. Nie jest to jednak dno rozpaczy, a przytulny dom Matronica Holboella, która żyje 4400 metrów poniżej tafli oceanu. Czy nie chcą przypadkiem, obudzić płytą tego, co każdy gdzieś w sobie głęboko chowa?

Sięgają po inspirację mitologiami („Mojry”, „Dizonaur”), naturą („Matronika”, „Taiga”) oraz wydawałoby się codziennymi wydarzeniami („Sen Zofii”). Snują marzenia („Dziecinada”), które czasem ma każdy, kto zatrzyma się na chwilę w miejscu, i spojrzy na siebie z dystansu. Dotykają najbliższych relacji („Kołysanka dla Dwóch Matek”) zachowując przy tym lekkość i delikatność.

Album, jako całość, sięga po elektroniczne brzmienia które popełnił Mateusz Sarapata, nadający tło podróżom po dnie oceanu, idealnych burzach, tajdze, i w końcu snach. Dźwiękami gitary basowej muska nas Michał „Mamut” Sarapata, na płycie odpowiedzialny również za produkcję. Marcela Rybska skomponowała muzykę i wyśpiewała ten smutek. Za przezabawną i przemyślaną komunikację z fanami na fanpage’u, odpowiedzialny jest Kamil Kwidziński. To w jednej osobie menadżer, autor większości tekstów i pełnoprawny członek formacji. Na płycie, w utworze „Perfect Storm” usłyszymy gościnnie zespół Lor. Minimalistyczną okładkę zaprojektował Jędrzej Guzik a ilustracje wewnątrz albumu urzeczywistniła Dorota Tylka.

SALK to raczej organizm niż zespół, „Matronika” to raczej wytrych naszych miękkich smutków i emocji niż zwykła płyta. Sporo tu smutku, sporo nadziei i masa ciepła jak na dno oceanu.

NEXTPOP Songwriters’ Labe

Dołącz do ponad 10 000 fanów na Facebooku:

Komentarze