Ljerke – Ljerke
Jarek Szczęsny:

Malownicza forma życia.

Fahrland – Mixtape Vol. I
Paweł Gzyl:

Domowe melodie.

Wojciech Jachna / Ksawery Wójciński – Conversation with Space
Jarek Szczęsny:

Nie ma to jak sobie pogadać.

Kazuya Nagaya – Microscope of Heraclitus
F P:

Natura lubi się ukrywać

Syny – Sen
Jarek Szczęsny:

Dużo, ciemno i głośno.

Fluxion – Ripple Effect
Paweł Gzyl:

Odświeżająca wersja gatunku.

FFRANCIS – Off The Grid
Ania Pietrzak:

Najciekawszy „polski” mariaż popu i elektroniki, polecany w szczególności sceptykom tego pierwszego.

Rebekah – My Heart Bleeds Black
Paweł Gzyl:

Jaki tytuł, taka muzyka.

Lemiszewski/Olter – Post Refference
Jarek Szczęsny:

To ja sobie poleżę.

Ursula K. Le Guin & Todd Barton – Music and Poetry of the Kesh
Jarek Szczęsny:

Czytajcie i słuchajcie.

Kapital & Richard Pinhas – Flux
Łukasz Komła:

Ziemianie z planety Flux!

Dax J – Offending Public Morality
Paweł Gzyl:

Apologia wolności twórczej.

Jerzy Przeździecki & Andrzej Karałow – Wir
Łukasz Komła:

Wyimprowizowana opowieść na fortepian i syntezatory modularne.  

Jackie-O Motherfucker – Bloom
Łukasz Komła:

Eksperymentalni Amerykanie.



Möd3rn – Trois

Trzej kilerzy znad Sekwany.

Ta francuska supergrupa narodziła się w 2013 roku, kiedy skrzyżowały się drogi trzech młodych producentów z tamtejszej sceny klubowej. Antoine Husson znany jest przede wszystkim pod pseudonimem Electric Rescue – i nie dość, że jest rezydentem paryskiego klubu Rex, to prowadzi również własną wytwórnię Skyptöm. Jednym z jej artystów jest Maxime Dangles, który potrafił też zasilić katalogi tak odmiennych tłoczni, jak Kompakt czy Bedrock. Ich kolega, Romain Reynaud, dał się natomiast poznać jako Traumer i Roman Poncet (grając choćby z DJ Deepem w duecie Sergie Rezza).

Choć trzej producenci sięgali w ciągu swej wcześniejszej działalności po różne odmiany tanecznego grania, kiedy zwarli szyki, postanowili się skoncentrować na mocnym techno. I rzeczywiście – taką muzykę zawierało siedem wydanych do tej pory przez nich EP-ek dla powołanej w tym celu specjalnie wytwórni o tejże samej nazwie – Möd3rn. Płyty te zwróciły uwagę fanów nowej fali techno na francuskie trio, dzięki czemu supergrupa mogła dać się poznać z koncertów. Jej specjalnością stały się improwizowane występy z wykorzystaniem analogowych syntezatorów. Tak też narodził się materiał na debiutancki album projektu.

Francuzi wybrali z czterdziestu godzin zarejestrowanego na żywo materiału dwanaście nagrań. I trzeba przyznać, że jest to mocarna muzyka. Jej trzon stanowi oczywiście tektoniczne techno o potężnej rytmice i zwalistych basach, które idealnie sprawdzi się w Tresorze czy Berghain („Tressed Part I” czy „Zeroclock”). Trzej producenci potrafią jednak wzbogacić tę galopadę o ciekawe pomysły brzmieniowe: noise’owe emisje („Ckut”), skrzeczące klawisze („Hysteriac”) czy kosmiczną elektronikę („Ansible”). Nie brak tu też bardziej minimalowego grania o klinicznym tonie („Fury”) czy masywnego electro podrasowanego metalicznymi efektami („Off The Four”).

Prawie półtorej godziny muzyki z „Trois” bucha ognistą energią, dobywającą się prosto z trzewi rozgrzanych do czerwoności maszyn. Francuscy producenci nadają jednak tym wydawałoby się wręcz nieokiełznanym dźwiękom zwartą i szykowną formę, dzięki której elektryczne spazmy trzymają się w ryzach. Mimo, że to dosyć jednolite granie, paryscy twórcy potrafią je również zgrabnie zróżnicować poprzez inteligentne zmiany motoryki, stopniowanie napięcia i przemyślaną narrację. Czuć tutaj, że wszyscy trzej są wytrawnymi didżejami, którzy wiedzą, jak wprowadzić swych odbiorców w odpowiedni nastrój do odbioru takiej muzyki.

Mod3rn 2017

www.facebook.com/M%C3%B6d3rn-170692996426386

 

Dołącz do ponad 10 000 fanów na Facebooku:

Komentarze

1 Komentarz

  1. mika_el

    interesujące