Piotr Bejnar – Album
Jarek Szczęsny:

W górę usta śmiech wygina, gdy słowa czyta Pani Krystyna.

T. Raumschmiere – Heimat
Paweł Gzyl:

Berliński freak wraca do swych korzeni.

A_GIM – Votulia
Jarek Szczęsny:

Agim Dżeljilji poszedł na solo.

Maelstrom – Her Empty Eyes
Paweł Gzyl:

Soundtrack stworzony pod wpływem autohipnozy.

Nuage – Wild
Krystian Zakrzewski:

Cztery pory roku Rosjanina.

Nagrobki – Granit
Jarek Szczęsny:

Adam i Maciek w grobowcach świata.

Wiry – 2017
Jarek Szczęsny:

Broniewski z elektroniką i punkiem spotyka się na jednej płycie.

Thurston Moore – Rock N Roll Consciousness
Jarek Szczęsny:

Album Thurstona jest bezpieczny jak noszenie bielizny. Legenda Thurstona Moore`a została mocno nadszarpnięta przez jego eks-małżonkę, a dokładnie jej książkę. Jego rozwód z Kim Gordon kładzie się długim cieniem nad tą płytą. „Rock n Roll Consciousness” zawiera pięć piosenek o […]

Möd3rn – Trois
Paweł Gzyl:

Trzej kilerzy znad Sekwany.

Forest Swords – Compassion
Mateusz Piżyński:

Londyńska Ninja Tune serwuje po raz kolejny wyrafinowane dzieło, tym razem autorstwa Matthew Barnesa, tworzącego jako Forest Swords.

Loess – Pocosin
Maciej Kaczmarski:

Opowieści z mchu i paproci.

Juana Molina – Halo
Łukasz Komła:

Juana Molina to dobra czarownica.

Sciahri – Devotion
Paweł Gzyl:

Trzy kolory tego samego gatunku.

Kucharczyk / Gazawat / Czarny Latawiec – Chocolats Belges
Jarek Szczęsny:

W trakcie słuchania chodziło za mną, jak cień, określenie „oczywistość”.

Thurston Moore – Rock N Roll Consciousness

Album Thurstona jest bezpieczny jak noszenie bielizny.

Legenda Thurstona Moore`a została mocno nadszarpnięta przez jego eks-małżonkę, a dokładnie jej książkę. Jego rozwód z Kim Gordon kładzie się długim cieniem nad tą płytą.

„Rock n Roll Consciousness” zawiera pięć piosenek o dość mocno rozbudowanej konstrukcji. Problematyczny jest sam tytuł wydawnictwa. Tylko ze skrawkowych tekstów wynika czym lub kim mogłaby być tytułowa „świadomość”. To jakaś enigmatyczna przyszłość, profetka i wyrocznia w jednej osobie. Takie definicje padają w otwierającym płytę „Exalted”. Ten ponad 11-minotowy twór przynosi wszystko co znamy już z dokonań Amerykanina. Rozmyty rytm, pobrzękująca metalicznie gitara i lekka nonszalancja, ale bez przesady. Żadnych przegięć czy elektronicznych dodatków. Innymi słowy bezpieczeństwo ponad wszystko.

Drugi w kolejce „Cusp” nie przynosi żadnych zaskoczeń. Artysta stara nam się udowodnić, że potrafi wytrwale utrzymać szybkie tempo przez parę minut. Od muzyki rockowej naprawdę wymagam jedynie, aby nie traktowała słuchacza jako zachowawczej istoty, która poświęca swój czas na słuchaniu czterech płyt na krzyż. Pomimo szacunku do dorobku artystycznego Moore`a nie mogę nie wytknąć, że „Cusp” jest po prostu słabe i dość przewidywalne. Lepiej radzi sobie Lee Renaldo albo Jim O`Rourke.

Niepotrzebnym dodatkiem są popisy gry na gitarze. Gryf mknie ku górze wydając z siebie piętrową solówkę. Chyba coś przeoczyłem, bo wcześniej jakoś tego nie słyszałem w twórczości Moore`a. Ta przesada rzuca się w uszy i psuje odbiór tej płyty. Sprawia, że ten album staje się bezpieczną przystanią dla brodatych fanów. Dość odpychająca wizja. No, ale dość znęcania się. Niezły jest utwór wieńczący płytę. W „Aphrodite” artysta w końcu schodzi z bezpiecznej ścieżki by wejść w kłującą gęstwinę. Piski gitar, niejednorodne tempo czy też zgrzytliwy posmak utworu sprawiają, że na moment wiara w naszego gitarzystę wraca. I choć ta mistyczna otoczka w sferze tekstów mi przeszkadza to mam nadzieję, że historia Thurstona nie skończy się na tym dość przeciętnym albumie. Kim Gordon jest tu pryzmatem przez który na tę płytę spoglądam. Jej książka wyraziła jasny pogląd, że kobiety w rocku będą miały więcej do powiedzenia niż faceci. To już się dzieje.

Thurston Moore “Rock N Roll Consciousness”, Ecstatic Peace! 2017

O Artyście

FB

Książka Kim Gordon

Dołącz do ponad 10 000 fanów na Facebooku:

Komentarze