Catnapp – Break
Paweł Gzyl:

Basowe piosenki.

Joshua Sabin – Sutarti
Paweł Gzyl:

Zew z litewskich lasów.

Thom Yorke – Anima
Maciej Kaczmarski:

1997-2019-2049?

Koza – Mystery Dungeon
Jarek Szczęsny:

Moby Dick.

D. Carbone – A.C.A.B.
Paweł Gzyl:

D. Carbone idzie na wojnę.

Fire! Orchestra – Arrival
Jarek Szczęsny:

Zrobiło się ciszej.

SØS Gunver Ryberg – Entangled
Paweł Gzyl:

Ciekawie, ale za krótko.

Palmer Eldritch – [dog]
Jarek Szczęsny:

Nieustanny proces chwalenia.

LSD – Second Process
Paweł Gzyl:

Kreatywna kooperacja czy skok na kasę?

Lena Andersson – Söder Mälarstrand
Paweł Gzyl:

Owoc studyjnego spotkania Eomaca i Kyoki.

Michał Miegoń & Adam Witkowski – Dwuja
Jarek Szczęsny:

Zawsze słucha się inaczej.

Lost Few – Between The Silence
Paweł Gzyl:

Muzyka na poprzemysłowe przestrzenie.

Jakub Lemiszewski – 2019
Jarek Szczęsny:

W zaczarowanym nastroju.

Kate Tempest – The Book Of Traps And Lessons
Jarek Szczęsny:

Próba uchwycenia bałaganu dzisiejszych czasów.



The Mover – Selected Classics (Remastered 2017)

Muzyka na morderczy rave.

Marc Acardipane był jednym z pionierów techno w Europie. Trudno aż zliczyć liczbę nagrań, których dokonał i ilość pseudonimów, których używał. Te najważniejsze to choćby Mescalinum United, T-Bone Castro, Nasty Django, Pilldriver czy The Mover. Realizowane przezeń winylowe dwunastocalówki publikowała jego własna wytwórnia z Frankfurtu – PCP czyli Planet Core Production. Jej katalog zdefiniował w pierwszej połowie lat 90. najcięższy rodzaj techno – szybką, brutalną i głośną muzykę na mordercze rave’y.

Już legendarny utwór „We Have Arrived” z 1990 roku sprawił, że Acardipane został dostrzeżony nie tylko w Niemczech. Śladem tego są do dziś remiksy nagrania dokonane przez samego Aphex Twina, które można posłuchać z jego kolekcji „Classics”. Ostatni album zrealizowany przez niemieckiego producenta pod szyldem The Mover wydał już w 2003 roku Tresor – i była to bardziej finezyjna wersja killerów tworzonych przezeń na początku poprzedniej dekady. Dziś – kiedy techno znów nabrało mocy, krążki z PCP stały się modnymi rarytasami.

Naprzeciw temu zapotrzebowaniu wychodzi kompilacja najsłynniejszych utworów The Movera opublikowana przez pododdział KilleKill – Boidae. I rzeczywiście: mimo upływu ponad dwóch dekad od ich powstania, nagrania z zestawu ciągle porażają potężną mocą. To klasyczne hard techno w swej najbardziej ognistej wersji („Down Deep & Cold”) i zamaszysty rave o połamanej rytmice („Final Sickness”), ale również przeczucie obecnego oblicza gatunku o industrialnym tonie („The Empereor Takes Place”), a nawet zaskakujące wycieczki w stronę Detroit („Astral Demons”).

Dla najmłodszych wielbicieli gatunku kolekcja ta powinna być pouczającą lekcją historii: że równie agresywną i mroczną muzykę tego rodzaju tworzono już u zarania jej dziejów. Co najważniejsze utwory Acardipane’a nie są jedynie zapleśniałymi artefaktami z dalekiej przyszłości, ale nadal mają ogromną moc i świetnie sprawdzają się na parkiecie. Po latach flirtu z bardziej komercyjną odmianą elektroniki, frankfurcki producent znów występuje dziś jako The Mover. Jeśli mielibyście okazję go gdzieś zobaczyć – sprawdźcie w jakiej jest formie na żywo.

Boidae 2017

www.killekill.com

www.facebook.com/boidae.killekill

www.acardipane.com

www.facebook.com/marc.acardipane

 

Dołącz do ponad 10 000 fanów na Facebooku:

Komentarze

Comments are closed.