Ricardo Villalobos – Empirical House
Ania Pietrzak:

„It Don’t Mean a Thing If It Ain’t Got That Swing”

OONDOOD – QSTNS?
Jarek Szczęsny:

Gorączka i włócznia.

Dany Rodriguez – D’Visions
Paweł Gzyl:

Stylowe techno i electro o oldskulowej urodzie.

UMFANG – Symbolic Use Of Light
Ania Pietrzak:

Surowica krwi minimal techno.

Lewis Fautzi – The Ascension Of Mind
Paweł Gzyl:

Transowe zapętlanie.

New Cage – Wszystko jutro
Łukasz Komła:

Joanna Halszka-Sokołowska i Bartłomiej Tyciński zmierzyli się z repertuarem Johnnego Casha, dokładając też własne nagrania. Nie ma mowy o mdłych coverach!

Janek Schaefer – Glitter in my tears
Jarek Szczęsny:

Strzępy i fragmenty.

Anton Kubikov – Whatness
Paweł Gzyl:

Ciepły powiew wschodniej melancholii.

Terrence Dixon – 12.000 Miles Of Twilight
Paweł Gzyl:

Hipnotyczny puls i psychodeliczny klimat.

Nicole Mitchell – Mandorla Awakening II Emerging Worlds
Jarek Szczęsny:

Afrofuturystyczna podróż w rok 2099.

Dauwd – Theory of Colours
Ania Pietrzak:

Rozluźniający chill house o „medycznych” właściwościach.

Wild Books – 2
Jarek Szczęsny:

Jak szczelnie wypełnić jednostkę czasową.

Lake People – Phase Transition
Paweł Gzyl:

Urocza muzyka jak sprzed dwóch dekad. Ale ze współczesnym uderzeniem.

Sufjan Stevens, Bryce Dessner, Nico Muhly, James McAlister – Planetarium
Jarek Szczęsny:

Jak zachwyca, kiedy nie zachwyca?

Dariusz Przybylski

Dariusz Przybylski na swojej nowej płycie interpretuje na organach Hammonda muzykę różnych kompozytorów, od Dufay’a i Wacława z Szamotuł po Cage’a i Góreckiego.

Kompozytor i organista. Autor oper, utworów symfonicznych, kameralnych oraz wokalnych, stypendysta i wykładowca, którego twórczość została doceniona na wielu prestiżowych konkursach. Przybylski od kilku lat skupia się na brzmieniu organów Hammonda, instrumentu zazwyczaj kojarzonego z jazzem, rockiem czy bluesem.

Na jego drugim wydawnictwie „Already It Is Dusk” (30.06.2017 | Requiem Records / Dux) zaaranżowanym na organy Hammonda (E100 z roku 1968), pierwsze „Hammond Organ Project” ukazało się w 2015 roku, mamy szeroką rozpiętość stylistyczną, czyli „In a Landscape” Johna Cagea, „Ave maris Stella” Guillaume Dufay’a (z udziałem kontratenora Jana Jakuba Monowida), ten utwór niegdyś wykonywał też Jan Garbarek z Hilliard Ensemble, następnie mamy siedmioczęściową suitę „French Suite No. 5 in G major, BWV 816” Jana Sebastiana Bacha (powstała pomiędzy rokiem 1722 a 1723). Przy okazji Bacha warto wspomnieć o filmie Ingmara Bergmana, którego tytuł „Sarabanda” (2004) został zaczerpnięty z trzeciej części owej suity. Zresztą obraz Bergmana dopełniła muzyka niemieckiego kompozytora.

Na płycie „Already It Is Dusk” znalazły się też utwory Andrzeja Krzanowskiego – „Relief II”, Henry’ego Purcella – „An Evening Hymn” oraz Arvo Pärta – „Fratres” (na instrumentach perkusyjnych Leszek Lorent). Na tegorocznej płycie Kasai Allstars – „Around Félicite” Orkiestra Symfoniczna z Kinszasy także zinterpretowała tę kompozycję Estończyka. A zespołu z Konga (bez udziału orkiestry) można było posłuchać niedawno w Lublinie na festiwalu Wschód Kultury – Inne Brzmienia (relacja). Album Przybylskiego zamykają utwory Wacława z Szamotuł – „Modlitwa, gdy dziatki spać idą” i Henryka Mikołaja Góreckiego – „Already It Is Dusk, Op. 62”.

W pierwszej kolejności najbardziej ucieszyła mnie znakomita wersja „In a Landscape” Cage’a, gdzie Przybylskiemu udało się uzyskać charakterystyczne „zawieszenie czasu”, a następnie wyróżniłbym „Fratres” Arvo Pärt. Choć trudno nie docenić tego, co polski kompozytor uczynił z „An Evening Hymn” Purcella czy XVIII-wieczną suitą Bacha. Najmniej wciągającym fragmentem okazał się dla mnie „Already It Is Dusk, Op. 62” Góreckiego. Tak czy inaczej to ważny album w katalogu Requiem Records i Dux.

 

Oficjalna strona artysty » Strona Requiem Records »Profil na Facebooku »Strona Dux »Profil na Facebooku »

 

Dołącz do ponad 10 000 fanów na Facebooku:

Komentarze