Dubit – Vitriol
Paweł Gzyl:

Studia nie poszły na marne.

Ghostpoet – Dark Days + Canapés
Jarek Szczęsny:

Dojrzałość artysty.

Siriusmo – Comic
Paweł Gzyl:

Koniec szczeniackich wygłupów.

Meridian Brothers – ¿Dónde Estás María?
Łukasz Komła:

Meridian Brothers po raz kolejny wysyłają nas na planetę szaleństw!  

STILL – I
Paweł Gzyl:

Gotowi na twerking?

Gebrueder Teichmann – Lost On Earth
Jarek Szczęsny:

Braterskie przedsięwzięcie.

Meeting By Chance – Lines EP
Ania Pietrzak:

Wydawałoby się, że muzyka nie słyszy tego kto słucha. To nieprawda, słyszy.

Khalil – The Water We Drink
Paweł Gzyl:

R&B tylko dla odważnych.

Zola Jesus – Okovi
Jarek Szczęsny:

Pop w industrialno-elektronicznej masce.

Beastie Respond – Information City
Krystian Zakrzewski:

Symulacje rzeczywistości.

Mount Kimbie – Love What Survives
Bartek Woynicz:

Bez wątpienia jedna z najważniejszych płyt tego roku!

Nadine Shah – Holiday Destination
Jarek Szczęsny:

Nie ma ucieczki od polityki.

Various Artists – Superlongevity 6
Paweł Gzyl:

Największe gwiazdy minimalu na dwóch płytach.

Bicep – Bicep
Ania Pietrzak:

London calling!

Lewis Fautzi – The Ascension Of Mind

Transowe zapętlanie.

Tak naprawdę nazywa się  Luis Gonçalves i pochodzi z Barcelony. Mimo to jego pierwszymi mecenasami byli szkoccy producenci z duetu Slam. To właśnie oni zwrócili uwagę na jego nagrania – i zaprosili do współpracy w ramach prowadzonej przez siebie Somy. I to ta wytwórnia sprawiła, że Lewis Fautzi stał się znany na obecnej scenie techno w Europie. Zadecydowały o tym nie tylko udane single, ale też dwa ciekawe albumy – „The Fare” i „Space Exploration”. W efekcie do współpracy zaprosili młodego twórcę dwaj kolejni koledzy po fachu – Len Faki i Oscar Mulero, umieszczając jego utwory w katalogach swych firm Figure i PoleGroup. Ta ostatnia proponuje nam również trzeci album swego podopiecznego.

„The Ascension Of Mind” wypełnia hipnotyczne techno w swej najbardziej transowej formie. Podstawą tego grania jest oczywiście miarowy bit i zwalisty bas, które stanowią ciekawy kontrapunkt dla minimalistycznej konstrukcji reszty kompozycji. Dominują w nich rozwibrowane loopy o świdrującej lub brzęczącej tonacji, które wijąc się pomiędzy kolejnymi uderzeniami automatu perkusyjnego, tworzą wciągającą pulsację. Najlepiej słychać to w lekko acidowym „Difracted”, kosmicznym „Furrow” i laboratoryjnym „Cyclic Human”. Tylko na wstępie Fautzi oddaje się z lubością tworzeniu dronowego ambientu – w zagęszczających atmosferę utworach „Psychopath” i „Entering”.

Tego rodzaju granie opatentowali już pod koniec minionej dekady włoscy producenci współpracujący z wytwórnią Prologue. Potem wydawało się, że to hipnotyczne techno ustąpi na dobre miejsca jego industrialnej wersji. Okazało się jednak, że nie. Ponieważ lepiej sprawdza się na klubowym parkiecie, dzisiaj ponownie wraca do mody. Choć początkowo Fautzi tworzył bardziej oldskulową wersję gatunku, z płyty na płytę coraz bardziej zbliżał się do tego rodzaju minimalu. „The Ascension Of Mind” to kulminacja procesu odzierania brzmienia jego nagrań ze zbędnych elementów. Może w domowym odsłuchu momentami to i trochę nazbyt monotonna muzyka – ale w środku nocy, w zadymionym klubie, potrafi utrzymać uwagę tancerzy aż do białego rana.

PoleGroup 2017

www.polegroup.net

www.facebook.com/polegroup

www.facebook.com/lewisfautziofficial

 


 

Dołącz do ponad 10 000 fanów na Facebooku:

Komentarze