Idris Ackamoor & The Pyramids – An Angel Fell
Łukasz Komła:

Idris Ackamoor na szczycie kolejnej piramidy!

Betonkust & Palmbomen II – Center Parcs
Paweł Gzyl:

Soundtrack do wspomnień z taśmy VHS.

Eltron – Le Volte EP
Ania Pietrzak:

Panie i Panowie, zapraszamy do podwodnego tańca! Wężykiem, wężykiem…

Lolasister – Infinite Jest EP
Łukasz Komła:

Debiutancka EP-ka szwajcarskiego zespołu Lolasister to poetycki mariaż folku i jazzu.  

LUMP – Lump
Jarek Szczęsny:

Produkt wysokiej jakości.

AMMAR 808 – Maghreb United
Łukasz Komła:

Syntezator zjednoczył Maghreb!

Watergate 24 – Mixed By Jimi Jules
Paweł Gzyl:

Ucieczka w tropiki.

Patrick Higgins – Dossier
Jarek Szczęsny:

Pół na pół.

Eartheater – IRISIRI
Paweł Gzyl:

Pociągająca niejednoznaczność.

Âme – Dream House
Paweł Gzyl:

Wymarzony album, wymarzony dom.

Jon Hassell – Listening To Pictures (Pentimento Volume One)
Łukasz Komła:

81-letni twórca terminu „Czwarty Świat” wraca z nowym albumem. To nie jest fake!

Oneohtrix Point Never – Age Of
Jarek Szczęsny:

Piosenki – tak. Koncept – nie.

Mgun – Axiom
Paweł Gzyl:

Z szacunkiem dla poprzedników.

Mary Lattimore – Hundreds of Days
Jarek Szczęsny:

Odrębny mikrokosmos.



William Ryan Fritch & Matt Finney

Matt Finney recytuje do muzyki Williama Ryana Fritcha. Choć nie jest to przypadkowa gra słów i dźwięków.

Fritch regularnie pojawia się na łamach Nowej Muzyki. Nawet w tym roku pisałem o jego bardzo dobrej ścieżce dźwiękowej „Birkitshi – Eagle Hunters In A New World” stworzonej do filmu dokumentalnego opowiadającego o tradycji polowań w Mongolii z wykorzystaniem orłów. Warto też przypomnieć o ubiegłorocznym i znakomitym wydawnictwie Amerykanina pt. „New Words For Old Wounds”.

Płyta „A History, In Boxes” (18 sierpnia 2017) wydana przez Lost Tribe Sound to efekt współpracy kalifornijskiego multiinstrumentalisty z artystą dźwiękowym Mattem Finneyem. Możecie go kojarzyć z ambientowo-dronowym projektem Heinali and Matt Finney. Na początku sierpnia wyszło pod tym szyldem wydawnictwo „How We Lived”. Na „A History, In Boxes” Finney dzieli się z nami opowieścią o dwóch kobitach, które – jak twierdzi – bardzo kochał i obie stracił. Oczywiście nie zdradza nam żadnych szczegółów na temat tych niewiast, bo i po co, to jednak czuć w przekazie Finneya silne emocje. Ale nie są to emocjonalne bohomazy. Zresztą sam artysta otwarcie pisze, iż nie sądzi, że kiedykolwiek napisał piosenkę o miłości.

Matt w trakcie przygotowywania tekstów na „A History, In Boxes” szczególnie inspirował się dwoma filmami: „Blue Valentine” (z muzyką Grizzly Bear) i „Two for the Road” („Dwoje na drodze”) z 1967 r. Czy to przypadek? Myślę, że nie. Panowie podzieli swój album na dwie części: w pierwszej mamy utwory z udziałem Finneya, a w drugiej – pojawiły się wersje instrumentalne tych samych kompozycji. Ilustracyjna muzyka Williama Ryana Fritcha wciąż utrzymuje się na wysokim poziomie. Jest także doskonałym partnerem dla słów Finneya. Podniosłe, ale nie kiczowate, partie instrumentów smyczkowych, z charakterystyczną domieszką brudnego brzmienia, poznaje się już po kilku taktach. Moim zdaniem Fritch powinien częściej nawiązywać tego typu artystyczne relacje. Czekam też na płyty innych artystów z udziałem np. jego świetnego wokalu.

Nie wiem jakie są plany Finneya na ten rok, ale wiem, że nie jest to ostatnie w tym roku słowo Fritcha.

 

Strona Williama Ryana Fritcha »Profil na Facebooku »Strona Lost Tribe Sound »Profil na Facebooku »

 

Dołącz do ponad 10 000 fanów na Facebooku:

Komentarze