Inwolves – Color In The Zoo
Łukasz Komła:

Belgijska multiinstrumentalistka, Karen Willems, dobrała sobie nowych współpracowników. Inwolves zrzucił skórę i pobiegł do nieco innego lasu. A może dżungli?  

Various Artists – DC Trax (The Octal Years)
Paweł Gzyl:

Najbardziej szorstka i surowa wersja dub-techno z obozu DeepChord.

Seabuckthorn – A House With Too Much
Łukasz Komła:

Obrodził Rokitnik, są nowe owoce. Skosztujecie?

Annea Lockwood / Christina Kubisch – The secret life of the inaudible
Łukasz Komła:

Dwie wielkie artystki dźwiękowe, przekazały sobie odmienny materiał źródłowy, który połączyły na jednym wydawnictwie.   

Pejzaż – Ostatni Dzień Lata
Ania Pietrzak:

Błogi soundtrack polskich wakacji.

ACT! – Universalist
Paweł Gzyl:

Fairlight CMI znow w modzie.

The Young Mothers – Morose
Łukasz Komła:

Czy to kolejna supergrupa jedynie z nazwy? Śmiem twierdzić, że nie!    

Laurel Halo – Raw Silk Uncut Wood
Jarek Szczęsny:

Niezmordowana eksperymentatorka.

Thomas Leer – 1982
Paweł Gzyl:

Nienagrane przeboje.

The Magnificent Tape Band – The Subtle Art of Distraction
Jarek Szczęsny:

Retromania w wersji turbo.

Abul Mogard – Above All Dreams
Maciej Kaczmarski:

Kim pan jest, panie Mogard?

Sstrom – Otider
Paweł Gzyl:

Wykastrowane techno.

cv313 – Analogue Oceans
Paweł Gzyl:

Mistyka oceanu dźwięków.

Mika Vainio & Franck Vigroux – Ignis
Paweł Gzyl:

Tibi et igni.



Coucou Chloe – Erika Jane

Wszystkie spojrzenia zwrócone na Coucou Chloe, mieszkającą w Londynie Francuzkę, która 22 września via NUXXE Records wydała nowe EP “Erika Jane”. Artystka, ogłoszona na tegorocznym Unsound Festival, w swojej solowej twórczości znana jest z gęstych, klubowych kawałków będących połączeniem wokalu z pulsującymi i chłodnymi basami. We wcześniejszych produkcjach (HALO EP) nie wahała się wprowadzać elementów muzyki klasycznej, takich jak arie operowe, do oszczędnych, typowo klubowych dźwięków. Na najnowszym materiale, zwalnia tempo, wprowadza subtelny wokal, pokazując opanowanie i niesamowitą pewność własnych umiejętności.


Najbardziej charakterystyczne kawałki tego albumu, powstałe we współpracy z Kablam “Sylph” oraz produkowana przez Segę Bodegę “Flip U”, są perfekcyjnie wyważonym, idealnie poprowadzonym melodyjnie materiałem. Ten drugi jest nienachalny, ale całkowicie absorbujący. Słychać niekonwencjonalne, zdekonstruowane podkłady, basy, a przede wszystkim szeptany wokal. Francuzka przybiera bardzo wyluzowany, spokojny ton, który wielu nazwałoby zblazowanym, gdyby nie fakt, że ten utwór jest po prostu zbyt dobrze dopracowany. To samo śmiało można powiedzieć o “Slyth”, które jest głębokim, wręcz ezoterycznym doświadczeniem. Partie wokalne płyną, opowiadając nieodgadnioną legendę w rytm ustawicznych, plemiennych bębnów. Całość zdaje się wieścić bunt i nadchodzącą rewolucję. Pierwszy singiel, “Stamina”, wyprodukowany samodzielnie przez Chloe, ma dynamiczny, klubowy charakter. Duszne i wyraziste elektroniczne bity łączą się z wysublimowanym mormorando artystki. Kiedy wydaje Ci się, że jest naprawdę intensywnie, ona przesuwa granicę kawałek dalej. Stąd zakończenie, które jest prawdziwym crescendo tego albumu. Później emocje opadają. Nastrojowe “GS” oraz nostalgiczne, instrumentalne (z zaskakującym dropem), “The Letter” zamykają całą kompozycję.

Francuzka na nowym albumie stwarza atmosferę wyjątkowej dojrzałości twórczej, naturalności oraz komfortu. Przełamanie klubowego charakteru mruczącym wokalem, który pojawia się po raz pierwszy w twórczości Coucou Chloe, daje poczucie przekroczenia bariery intymności, dostarczenia większej głębi, prowadząc do indywidualnego odsłuchu. Wrażenie emocjonalnego doznania pozostaje.

NUXXE Records

www.facebook.com/coucouchloe111

www.soundcloud.com/coucouchloe

 

Dołącz do ponad 10 000 fanów na Facebooku:

Komentarze

1 Komentarz