Henning Baer – Shatterproof
Paweł Gzyl:

Producencka wersja Grounded Theory.

ŻAL – Teodor
Paulina Miedzińska:

Muzyka ŻAL’u jest mroczna u podstaw, a drąży ją taneczne ziarno.

zvλd – Baklava
Maciej Kaczmarski:

Tajemnicze słodycze.

M.E.S.H. – Hesaitix
Paweł Gzyl:

Czy angielskiemu producentowi udało się przeskoczyć nowatorski debiut?

Nadah El Shazly – Ahwar
Łukasz Komła:

Egipska awangarda na krawędzi jawy i snu.

Anja Schneider – SoMe
Paweł Gzyl:

Pierwszy album niemieckiej producentki od dziewięciu lat.

Gajek – 17
Paweł Gzyl:

„17” to tak naprawdę odwrócone „71”.

Fallbeil – Macht Macht Zement
Paweł Gzyl:

Genialni dyletanci powrócili!

Various Artists – Watergate XV
Paweł Gzyl:

Tak się bawi Watergate.

Paul St. Hilaire & Rhauder ‎– Derdeoc
Maciej Kaczmarski:

Spadkobiercy kolektywu Basic Channel.

John Lake – #void
Jarek Szczęsny:

Jan od odczłowieczania.

Blush Response – Infinite Density
Paweł Gzyl:

EBM w służbie techno – i na odwrót.

Burial – Untrue po 10 latach
Redakcja:

Jak oceniamy „Untrue” z perspektywy 10 lat? Jak mocno ta płyta wpłynęła na nas, a jak mocno na elektronikę? Przeczytajcie opinie autorów NM i komentujcie.

Moritz Von Oswald & Ordo Sakhna – Moritz Von Oswald & Ordo Sakhna
Paweł Gzyl:

Mistrz dub-techno i kirgiska kapela ludowa. Co z tego wynika?

Special Request – Belief System

Wyznanie wiary w połamane rytmy.

Choć Paul Woolford działa już prawie dwie dekady na klubowej scenie, największą popularność zdobył dopiero niedawno, kiedy zaczął tworzyć pod szyldem Special Request dla powiązanej z londyńskim klubem Fabric wytwórni Handstooth. A stało się tak dlatego, że wraz ze swoim pierwszym albumem zrealizowanym pod tym szyldem, trafił idealnie w nostalgię młodego pokolenia brytyjskich krytyków muzycznych za pionierskimi czasami rave’u. Choć bowiem wcześniej Woolford nagrywał jako Bobby Peru, Hip Therapist czy Wooly, był to przede wszystkim house, a jako Special Request zaserwował całą gamę połamanych rytmów – od breakbeatu do jungle’u.

Nic więc dziwnego, że kolejne nagrania tego projektu trafiły do XL Recordings – firmy, która wyrosła na modzie na rave, wydając choćby The Prodigy, by potem zwrócić się w stronę mainstreamu spod znaku Adele. Nad swym drugim albumie pod nazwą Special Request brytyjski producent zaczął pracować tuż po wydaniu debiutu. Sięgnął do szuflady – i znalazł tam szkice kompozycji datowane na 1993 rok. Wykorzystał je, nadając im nowe brzmienie i uzupełniając świeżymi nagraniami, tak że w sumie powstała kolekcja licząca aż 23 utwory, podzielone w wersji kompaktowej na dwa krążki. „Belief System” to również powrót twórcy do Handstooth – swej macierzystej tłoczni.

Pierwsza część kolekcji przynosi kolejne wariacje Woolforda na temat klasyki angielskiego rave’u. I trzeba przyznać, że ma on lekką rękę do tworzenia tego rodzaju muzyki. Stąd świetne efekty uzyskuje, kiedy serwuje siarczysty UK hard core z fortepianowymi motywami i wokalnymi samplami w rolach głównych („Brainstorm”), jak również buzujący rebeliancką energią surowy jungle („Adel Crag Microdot”), albo ozdobiony zimną elektroniką pierwotny IDM („Tiresias”). Nieco mniej udane są próby mierzenia się artysty z breakbeatem o garage’owym brzmieniu („Sanctuary”).

Drugi krążek z zestawu ku zaskoczeniu słuchacza wypełnia ambient. I tu nie brak odwołań do przeszłości – szczególnie statycznych kompozycji Aphex Twina z początku lat 90. („Advent”). W głównej mierze Woolford posiłkuje się w tym segmencie albumu jednak nowszymi inspiracjami. Mamy tu więc echa eksperymentalnej wersji ambientu w wykonaniu artystów z Subtext („Quoriqzona”) czy nasycania tego rodzaju brzmień soundtrackowymi wpływami jak u Jóhanna Jóhannssona („Carex Visicaria”). Te ostatnie echa są tu najwyraźniej słyszalne, choć ulegając im, Brytyjczyk balansuje momentami na granicy banału („Ouroboros”).

„Belief System” to szeroko zakrojone dzieło – i jak zwykle w przypadku tego rodzaju projektów, ma ono swoje mocne i słabe strony. Całe szczęście tych pierwszych jest w tym przypadku więcej. Pierwszy krążek bucha pozytywną energią, przypominając dzisiejszej młodzieży jaka moc tkwiła niegdyś w połamanych rytmach, a drugi – tonuje nastrój, owiewając słuchacza zimnymi brzmieniami, nie pozbawionymi jednak emocjonalnej głębi. W efekcie zestaw ten potwierdza wysoką klasę producencką Paula Woolforda, stawiając go w rzędzie najlepszych obecnie twórców klubowej elektroniki z Anglii.

Handstooth 2017

www.houndstoothlabel.com

www.facebook.com/HoundstoothLBL

www.facebook.com/paulwoolford

 

Dołącz do ponad 10 000 fanów na Facebooku:

Komentarze